Οι στίχοι που σμίλεψες ποιητή μου

Δημοσίευση: 15.07.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Οι στίχοι που σμίλεψες ποιητή μου,

με την πένα σου

τόσα βράδια,

τόσα απομεσήμερα του Αυγούστου,

αντηχούν με τη σιωπή τους,

τα βροντόφωνα μηνύματά τους,

εκεί στην άκρη του απείρου,

στις γειτονιές κάθε ονείρου.

 

Οι στίχοι που σμίλεψες ποιητή μου, 

μες στο μυαλό μου,

αχούν με αντίλαλο δριμύ,

σαν νιώθω την καρδιά κουρασμένη

από της ζωής την αλήθεια,

την πεζή καθημερινότητα,

την άνοστη και ωμή.

 

Οι στίχοι σου, τα παράπονα σου,

τα θέλω σου, τα μη και τα ΝΑΙ,

έγιναν τραγούδι με καημό και σεκλέτι,

στα χείλη μου σαν αμανέ.

Ο έρωτας, ο ανεκπλήρωτος,

ο μέγας και ο επίμονος

εσύ ο ποιητής μου,

ο γίγαντας, ο εραστής μου.

Εσύ, όλα μου!

Πάμε να φύγουμε μακριά εμείς...

 

Όλοι εμείς που ζούμε,

έξω από την πλάνη και το ψέμα

αυτού του κόσμου,

είναι συνήθειο χρόνια τώρα

το πλήθος να μας καταφρονεί,

όσους δεν μοιάζουμε στους πολλούς

να μας περνάνε για τρελούς.

ΠΑΜΕ να φύγουμε πριν το κύμα μας παρασύρει,

πριν έξω από του έρωτα τις θάλασσες μας σύρει...

Πάμε...

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου