Οι 300 και ο σοφός

11.03.2017

Υπήρχε κάποτε μία υπερχρεωμένη πολιτεία που οι πολίτες της στέναζαν κάτω από το βάρος των τοκοχρεωλυτικών οφειλών της. Έγιναν εκατοντάδες μελέτες, ξοδεύτηκαν χιλιάδες ώρες διαπραγματεύσεων, αλλά το χρέος χρέος και λύση δε βρισκόταν. Ανέβηκαν, λοιπόν, ικέτες στην κορυφή του βουνού, 300 εκπρόσωποι της πολιτείας να συναντήσουν τον σοφό και να τον ρωτήσουν.

-Τι πρέπει να κάνουμε, γέροντα, για να σωθούμε;
Ο γέροντας τούς ζήτησε είκοσι πέντε χρόνια να σκεφθεί.
Ένα τέταρτο του αιώνα μετά, κάλεσε τους 300 για να τους δώσει τη λύση.
-Να αλλάξετε τον Υπουργό σας, επί των Οικονομικών, είπε.
-Μα, έχουμε αλλάξει δεκαεννέα, μέχρι τώρα, του απάντησαν.
-Ναι, αλλά κανείς τους δεν ξεκινούσε τη διαπραγμάτευση με το σωστό επιχείρημα, επέμεινε εκείνος.
-Και ποιο είναι το σωστό επιχείρημα, γέροντα; ρώτησαν εναγωνίως οι 300.
-Το σωστό επιχείρημα του Υπουργού, απέναντι στους δανειστές σας, πρέπει να είναι: «Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά εγώ δεν έχω υπογράψει τίποτα».

Οι 300 γύρισαν στην πόλη, σκεπτικοί. «Σοφός ο γέροντας, αλλά πού θα βρούμε τώρα αυτούς που υπέγραψαν, οι περισσότεροι από αυτούς έχουν πια πεθάνει».

Το δίδαγμα: Όταν χρησιμοποιούμε την έκφραση «... και τι κατάλαβε; Τα πήρε όλα μαζί του», στο όλα εννοούμε και την υπογραφή του.

_

γράφει ο Αντώνης Γκόλτσος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

Ο Ντόγκυ

Ο Ντόγκυ

Ο Δημητράκης ήταν ένα μοναχικό αγόρι επτά χρόνων. Δεν ήταν αυτό που λέμε ’’μονόχνοτος,’’ παρά ταύτα δεν  έκανε  παρέες και φίλους, ούτε εύκολα ούτε δύσκολα. Στα διαλείμματα του σχολείου, ναι μεν συμμετείχε στα ομαδικά παιχνίδια των συμμαθητών του, μα μόλις ακουγόταν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου