Ομόκεντροι κύκλοι

Δημοσίευση: 3.12.2016

Ετικέτες

Κατηγορία

pen-black

Και πάλι από την αρχή.
Στο ίδιο σημείο.
Σαν ένα κακό Deja vu που συμβαίνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Σαν τα χάμστερ που τρέχουν σε μια ρόδα περνώντας αδιάκοπα από το ίδιο σημείο με την ελπίδα ότι κάποτε θα φτάσουν στο τέλος.

Το τέλος.
Ποιο τέλος και ποια αρχή;
Πού ήμασταν, πού είμαστε και πού θα βρεθούμε.
Φτου κι απ' την αρχή.
Ίδια αρχή, ίδιο σημείο κατάληξης.
Επαναλαμβανόμενες κινήσεις

Επαναλαμβανόμενα λόγια.
Σκηνές.
Κάθε φορά με την ελπίδα ότι η ρόδα ίσως και να σπάσει και να καταφέρεις να ξεφύγεις.
Να γίνει κάπως διαφορετικά ρε αδερφέ.
Σαν αυτές τις κακόγουστες ρομαντικές ταινίες που μπορείς να προβλέψεις το καλό τέλος.
Αυτό που ξέρεις πως εσύ ποτέ δε θα ζήσεις γιατί πολύ απλά ζεις μια ρεαλιστική ζωή.
Πάνω, κάτω και φτου κι απ' την αρχή.
Χωρίς happily ever after όσο κι αν θες να πιστέψεις βαθιά μέσα σου ότι κάπου υπάρχει κι αυτό για σένα.
Ένα τέλος που το γράφεις εσύ.
Δικοί σου πρωταγωνιστές, δικοί σου κομπάρσοι, δικά σου και τα σκηνικά.

Αν μπορούσες να τα έκανες όλα από την αρχή μήπως και καταφέρεις να αλλάξεις το τέλος, τι θα έκανες;

γράφει η Γεωργία Μπερμπέρογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

Τρία ποιήματα

Τρία ποιήματα

1. Στο μικρό δωμάτιο, μέτρησε τέσσερις  άσπρους τοίχους. Ψηλά ο ουρανός. «Ήρθε η Άνοιξη», σκέφτηκε. Τους έβαψε γαλάζιους  και πνίγηκε στη θάλασσα. 2. Στο σκονισμένο κομοδίνο  είχε ξεχάσει τα σκουλαρίκια της. Με χάλκινες ζωγραφιές.                Σε κλουβί, μικρά...

1-1-3

1-1-3

Η ζωή μας Νεφέλωμα κινούμενο το παίρνει ο αέρας, πότε δω, πότε εκεί μια βγαίνει μπροστά μια κρύβει το φως μια θλιμμένο τρέχει μ’ αγωνία μια ξανθό ζεσταίνει την καρδιά   Οι αλήτες κι οι ονειροπόλοι ξαπλώνουν καταγής και χαζεύουν σιωπηλοί χάνονται στην κίνηση Την...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    ”Σκηνές.
    Κάθε φορά με την ελπίδα ότι η ρόδα ίσως και να σπάσει και να καταφέρεις να ξεφύγεις.” Δυνατός ο μονόλογος- ποίημα…πολύ ωραίο το θέμα μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου