Ομόκεντροι κύκλοι

3.12.2016

pen-black

Και πάλι από την αρχή.
Στο ίδιο σημείο.
Σαν ένα κακό Deja vu που συμβαίνει ανά τακτά χρονικά διαστήματα.
Σαν τα χάμστερ που τρέχουν σε μια ρόδα περνώντας αδιάκοπα από το ίδιο σημείο με την ελπίδα ότι κάποτε θα φτάσουν στο τέλος.

Το τέλος.
Ποιο τέλος και ποια αρχή;
Πού ήμασταν, πού είμαστε και πού θα βρεθούμε.
Φτου κι απ' την αρχή.
Ίδια αρχή, ίδιο σημείο κατάληξης.
Επαναλαμβανόμενες κινήσεις

Επαναλαμβανόμενα λόγια.
Σκηνές.
Κάθε φορά με την ελπίδα ότι η ρόδα ίσως και να σπάσει και να καταφέρεις να ξεφύγεις.
Να γίνει κάπως διαφορετικά ρε αδερφέ.
Σαν αυτές τις κακόγουστες ρομαντικές ταινίες που μπορείς να προβλέψεις το καλό τέλος.
Αυτό που ξέρεις πως εσύ ποτέ δε θα ζήσεις γιατί πολύ απλά ζεις μια ρεαλιστική ζωή.
Πάνω, κάτω και φτου κι απ' την αρχή.
Χωρίς happily ever after όσο κι αν θες να πιστέψεις βαθιά μέσα σου ότι κάπου υπάρχει κι αυτό για σένα.
Ένα τέλος που το γράφεις εσύ.
Δικοί σου πρωταγωνιστές, δικοί σου κομπάρσοι, δικά σου και τα σκηνικά.

Αν μπορούσες να τα έκανες όλα από την αρχή μήπως και καταφέρεις να αλλάξεις το τέλος, τι θα έκανες;

γράφει η Γεωργία Μπερμπέρογλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. sofia25164

    ”Σκηνές.
    Κάθε φορά με την ελπίδα ότι η ρόδα ίσως και να σπάσει και να καταφέρεις να ξεφύγεις.” Δυνατός ο μονόλογος- ποίημα…πολύ ωραίο το θέμα μπράβο σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου