Οσο να φέξει... | τοβιβλίο.net

Select Page

Οσο να φέξει…

Οσο να φέξει…

Τ’ όνειρο τούτο ήταν καλό! 
μ’ άφησε με χαμόγελο 
άσε με να το θυμηθώ
μπας κι έτσι το ματαϊδώ
ώσπου να φέξει η μέρα.

Σάμπως νονός, κάνε γαμπρός…
μπα μάλλον καλεσμένος
πάντως, αητός κι όχι αυτός 
που ‘χεις αντίκρυ τώρα

Σάμπως γιορτή, κι όλοι αυτοί
να με κοιτούν στα μάτια
να ιδούν θ’ αντέξω ή θα χαθώ 
καθώς στο επόμενο λεπτό 
θα ξαναϊδωθούμε…

Και -λέει- πως φωτίστηκε 
το βλέμμα σου σαν μ’ είδες…
Ήθελα ένα παραβάν 
καθώς μού ‘ρθε στη μνήμη
η νύχτα που ‘πες ΄΄έχε γεια΄΄

Μα όλοι το είδαν, άντεξα
μον’ τ’ όνειρο εχάθη,
αργά και το χαμόγελο 
που ως την αυγή το πήραν μου
προστέσεις κι αφαιρέσεις.

 

-

γράφει ο Γιώργος Τσιρίκος

Επιμέλεια κειμένου

Μαίρη Κάντα

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Μέγαρα. Αποφοίτησα από την Φιλοσοφική σχολή των Ιωαννίνων. Το 2010 μετακόμισα μόνιμα στην Αθήνα για να σπουδάσω δημοσιογραφία στο ιεκ "ΑΚΜΗ". Έχω παρακολουθήσει ακόμα σεμινάρια νοηματικής γλώσσας και θεατρικής γραφής, ενώ συνεχίζω τις σπουδές μου στην λογοτεχνική γραφή στη " Tabula Rasa". Λατρεύω την Αθήνα, γιατί σε αυτή την πόλη, έγιναν πραγματικότητα όλα τα όνειρά μου. Αγαπάω επίσης το ουράνιο τόξο μετά από μία καταιγίδα. Μου θυμίζει πως όσα προβλήματα και αν υπάρχουν, κάποια στιγμή έρχεται το «ουράνιο τόξο», η λύση στα προβλήματα.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος