Οσο να φέξει…

22.12.2017

Τ’ όνειρο τούτο ήταν καλό! 
μ’ άφησε με χαμόγελο 
άσε με να το θυμηθώ
μπας κι έτσι το ματαϊδώ
ώσπου να φέξει η μέρα.

Σάμπως νονός, κάνε γαμπρός…
μπα μάλλον καλεσμένος
πάντως, αητός κι όχι αυτός 
που ‘χεις αντίκρυ τώρα

Σάμπως γιορτή, κι όλοι αυτοί
να με κοιτούν στα μάτια
να ιδούν θ’ αντέξω ή θα χαθώ 
καθώς στο επόμενο λεπτό 
θα ξαναϊδωθούμε…

Και -λέει- πως φωτίστηκε 
το βλέμμα σου σαν μ’ είδες…
Ήθελα ένα παραβάν 
καθώς μού ‘ρθε στη μνήμη
η νύχτα που ‘πες ΄΄έχε γεια΄΄

Μα όλοι το είδαν, άντεξα
μον’ τ’ όνειρο εχάθη,
αργά και το χαμόγελο 
που ως την αυγή το πήραν μου
προστέσεις κι αφαιρέσεις.

 

-

γράφει ο Γιώργος Τσιρίκος

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου