Ου φονεύσεις

9.02.2018

 

Σώπασε και τα χαλάσματα σωπαίνουν,
τα σκέπασε η βαρυχειμωνιά.
Και η σιωπή σωπαίνει, βυθίστηκε στη φουρτουνιασμένη θάλασσα, σκορπίστηκε στου ορίζοντα τα σημεία.
Φλέγονται τ'άστρα, τα φαντάσματα της λήθης ταμπουρώθηκαν πίσω απ' τα σύννεφα.
Ο δρόμος μυρίζει μπαρούτι, νιώθεις τη μυρουδιά στην ανάσα σου.
Βουτάς στο αίμα να δροσιστείς και σωπαίνεις.
Το κλάμα σε τρυπάει, μα εσύ δεν πονάς.
Τα σώματα της λύπης νεκρά στα χαλάσματα μα σώπασε εσύ. Κι οι δαίμονες σωπαίνουν.
Τόσος θάνατος απλήρωτος μα μη μιλάς, σώπα εσύ.
Η βαρβαρότητα δεν ανοίγει τις πύλες της ευτυχίας. Η πόλη σου φλέγεται, μάθε ν'ακούς και σώπα εσύ.
Ένα κομμάτι πανσέληνο σου στέλνει στ' αφέγγαρα ματιά σου ένα παιδί.
Εσύ σκότωσες τ'αστέρια του για πάντα. Ποια μέρα θα δικαιωθεί το βλέμμα σου.
Ου φονεύσεις! Η πρώτη του Θεού η εντολή!

 

-

γράφει η Ελένη Φλεμετάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Πλησίασμα

Πλησίασμα

Έχουμε ανάγκη αποδράσεων, είπα. Χρειαζόμαστε συγκεντρώσεις, απάντησες. Οι συγκεντρώσεις τους βρεγμένοι σοβάδες του γεντί κουλέ. Τα χείλη σου στάζουν διαμαρτυρίας αλουργίδα, αμφιβολία που ωρίμασε, μπέσα που τρελά θέλγει, παιχνίδια σπινθηρίσματος που έκρηξη υποβόσκουν....

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη σε περιμένει

Η Ευρυδίκη περιμένει εσένα, Ορφέα, να την σώσεις μόνη της κάθεται και μαστίζεται από τα όρνια που την ψυχή της τυραννούν. Φίδια στραγγίζουν το αίμα της  με την δηλητηριώδη γλώσσα τους  κι αυτή κάθεται κι αλείφει τις πληγές στο κορμί της που ακόμη αιμορραγούν... Εσένα,...

Άνθρωποι μόνοι

Άνθρωποι μόνοι

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου