Ούτε σαν όνειρο

14.06.2017

Δεν ονειρεύομαι πια… Για σένα και για μένα τουλάχιστον. Από τα σπάργανα σαν πάει να γεννηθεί όνειρο τέτοιο, γίνομαι δολοφόνος του...
Δεν ονειρεύομαι πια για εμάς, αφού δεν άφησες κανένα μας όνειρο να αναπνέει.
Δεν ξέρω αν ποτέ θα ξανακάνω όνειρα… Μόλις νιώσω ζωντανή, ίσως να το κάνω. Για την ώρα δεν άφησες ούτε εμένα να αναπνέω...
Μην κάνεις ούτε εσύ όνειρο κανένα για εσένα κι εμένα. Δε θέλω να είμαι στα όνειρά σου. Μη με αναγκάσεις δολοφόνος και των δικών σου ονείρων να γίνω, γιατί μπορεί και να μπορέσω να γίνω.
Είχα τόσα όνειρα για εμάς κάποτε… Όμορφα όνειρα. Τώρα μοιάζουν με στοιχειά και με κυκλώνουν μέρα νύχτα.
Δεν ονειρεύομαι πια για σένα, για μένα, για μας… Δε χωράμε στο ουράνιο τόξο που τόσο προσμέναμε. Δεν υπάρχει ακρογιαλιά να κρυφτούμε πλέον και κανένα φεγγάρι να μας νανουρίσει με το απαύγασμα αυτού του έρωτα.
Δεν ξέρω αν ποτέ θα κάνω τέτοια όνειρα ξανά. Πρώτα θα πρέπει να ξέρω πως να ζω. Για την ώρα, δεν αισθάνομαι έτσι...
Δεν ξέρω αν μπορείς ή αν επιθυμείς να κάνεις εσύ από δαύτα καινούρια. Αν κάνεις, κράτησέ τα για σένα όμως… Δε θέλω να τα μάθω.
Εσύ κι εγώ, ούτε σαν όνειρο… Αυτό κατάφερες…

_

γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φωτιά

Φωτιά

Μη με κρατάς! Θέλω να πάω κοντά. Τυφλώνομαι απ’ την ομορφιά της. Πρέπει να την αγγίξω κι ας γίνω ανάμνηση στη δίνη της. Είναι η σωτηρία μου. Η αρχή και το τέλος των πάντων.Καρδιά από πέτρα, χέρια και πόδια φτιαγμένα από χαλάζι. Τί να σου κάνουνε κι αυτά;...

Φωτιά

Έως το τίποτα

Σκιάχτρα μορφές Έρχονται και ταράζουν τα όνειρά μου Η διέξοδος μέσα μου Ομίχλη απέραντη   Ταξίδια ανείπωτα Ανατριχιάζουν στο βλέμμα μου Ψιλά γράμματα οι λέξεις Στη συμφωνία θανάτου   Σιωπή απόλυτη Συμπαραστάτης στο πλάι μου Και βήματα μετρημένα...

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Όνειρα γραμμένα σε δίσκους

Τα θυμάμαι εκείνα τα τραγούδιαόνειρα καλοκαιρινά, αγκαλιές κάτω από τ' άστρα.Θυμάμαι την μελωδία, το στίχο, τον ρυθμόθυμάμαι, θυμάμαι την ζεστασιά και το σ' αγαπώ. Να τ' οι δίσκοι, να και τα όνειρα μαςκάθε μελωδία ξεχωριστή, όπως και κάθε μέραμια μελωδία...

Η ελιά

Η ελιά

           Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η όποια μοναξιά σου. Αν δε παράλληλα, τα όσα σου...

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εγγαστριμυθία

Εγγαστριμυθία

             Πόσες ημέρες να έχουν περάσει που η Θεανώ δεν έχει ανταλλάξει δυο ανθρώπινες λέξεις με συνάνθρωπό της; Μια εβδομάδα, δυο;            “Και να δεις που, έτσι όπως πάει το πράμα, θα ξεχάσω πώς μιλάνε οι άνθρωποι, αφού εισπράττω μόνο ήχους και δεν...

Η  σταγόνα

Η σταγόνα

Δεμένος χειροπόδαρα πάνω στο χωρίς στρώμα σιδερένιο κρεβάτι, και ακριβώς πάνω από το κεφάλι του κρεμασμένο, ένα βρυσάκι σαν εκείνο του παλιού καιρού που είχαμε στους νιπτήρες μας, όχι σαν υπό απειλή Δαμόκλειας σπάθας αλλά κυριολεκτικά σπάθας εν δράση....

Ερημιά

Ερημιά

Ερημιά προκαλεί ο πόλεμος και η φτώχεια. Και μια πόλη κατάστρεψε ολοσχερώς μια βόμβα   Δίχως παιδιά, δίχως χαρά μόνο με πόνο και σκλαβιά. Δίχως διασκέδαση και καλοπερασιά μόνο με πόλεμο που προκαλεί ζημιά _ γράφει ο Ευθύμιος-Ραφαήλ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου