τοβιβλίο.net

Select Page

Ο Αρτέμης και το βιβλίο του

Ο Αρτέμης και το βιβλίο του

Ήταν χειμώνας. Ο Αρτέμης ήταν κάτω από τα παπλώματά του. Δεν ήθελε να πάει σχολείο. Έψαχνε ένα σωρό δικαιολογίες. «Έχω πυρετό». Όχι, θα του έπιανε το μέτωπο η μαμά και θα το καταλάβαινε. «Δεν έχουμε σχολείο σήμερα». Μπα! Θα έπαιρνε τηλέφωνο στο σχολείο. Η πόρτα όμως άνοιξε και έπρεπε να σκεφτεί γρήγορα.
«Πονάει η κοιλιά μου» γκρίνιαξε χωρίς ανάσα ο Αρτέμης.
«Πολύ συχνά πονάει» παρατήρησε η μαμά και δυστυχώς δεν τον πίστεψε.
Ντύθηκε ζεστά με τα ρούχα που του έβγαλε από την ντουλάπα και έφυγαν για το σχολείο. Άλλη μια μέρα ανάμεσα σε πολλά παιδιά που φώναζαν και έπαιζαν μεταξύ τους. Άλλη μια μέρα μόνος του.
Προχωρούσε στην αυλή του σχολείου με σκυμμένο το κεφάλι. Στάθηκε για την ώρα της προσευχής και περίμενε. Το μάθημα της γλώσσας πέρασε πολύ αργά. Αν και ήταν άριστος στα μαθήματα, δεν του άρεσε που καθόταν μόνος στο θρανίο του.
Ντριιιιν! Χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα. Όχι πως δεν ήθελε να κάνει μάθημα, αλλά το διάλειμμα ήταν γι’ αυτόν ευκαιρία να χωθεί στην βιβλιοθήκη του σχολείου. Ντριν άκουγε και σε λίγα δευτερόλεπτα άνοιγε την πόρτα της βιβλιοθήκης.
«Καλημέρα, κυρία Τίνα» έλεγε ευγενικά στη βιβλιοθηκονόμο και της έσκαγε ένα χαμόγελο.
Του είχε δώσει πολλά ενδιαφέροντα βιβλία, μα εκείνη τη μέρα δεν ήθελε τη συμβουλή της. ήθελε απλά να περιηγηθεί στους διαδρόμους και να αφεθεί στη μυρωδιά των βιβλίων […]

_

γράφει η Νάσια Αλεξανδρίδη

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Έρευνα

Ημερολόγιο 2019

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος