Ο Δεκέμβρης της Γέννησης

24.12.2016

«..και πέφτει η οβίδα στη φάτνη του μικρού Χριστού
το αίμα στο αίμα»
Μίλτος Σαχτούρης (Δεκέμβρης 1948)

Την άγια νύχτα θα λάμπουν πάλι οι περιούσιοι της ύλης. Την ίδια νύχτα θα πέφτουν άνθρωποι- αστέρια, αζήτητοι της αγάπης. Παιδιά άλλου θεού θα κάνουν κλήσεις αναπάντητες στις πόρτες του συστήματος. Χιλιάδες φάτνες, μα οι μάγοι οδηγήθηκαν αλλού.
Χάσαμε τον Δεκέμβρη της Γέννησης. Στους κάδους με τα περισσεύματα ζωής, στα βρώμικα κράσπεδα που κουρνιάζουν πεινασμένα πουλιά, στους ατέλειωτους θανάτους όπου γης, καθώς το βαρύ χέρι του φόβου ερημώνει τους δρόμους.
Χάσαμε το αστέρι μας. Αυτό που ψάχναμε στον ουρανό της αθωότητάς μας, όταν γινόμαστε άγγελοι και μάγοι στα όνειρά μας, για τον μικρό Χριστό που σώθηκε απ’ τη σφαγή. Γιατί είχαμε τη χαρά της άγνοιας. Τώρα που μάθαμε το αστέρι άλλαξε πορεία. Μεσαίωνας στα όνειρα και χρόνος πέτρινος, μας γονατίζει.
Ο μαγικός χρόνος των Χριστουγέννων απλώνει πάνω στον πραγματικό και τον σκεπάζει  τραγικά. Επίπλαστη χαρά αφού, στο όνομα της αγάπης, φωνάζει το αίμα.
Ο Ηρώδης είναι εδώ. Γυρνάει στα εκθαμβωτικά κέντρα των εξουσιών και υπογράφει  θρήνους.
Εδώ όμως είναι και το άλλο φως, που λάμπει στα μάτια των παιδιών σαν θα χτυπήσουν την πόρτα μας, να μας θυμίσουν τα αμάραντα λουλούδια της παράδοσης. Να μας ξυπνήσουνε τα χρόνια μας, όταν τα χέρια μας γέμιζαν με καρύδια, μήλα και υποδιαιρέσεις της δραχμής.
Το φως που περιμένει στων γονιών τα παιδεμένα πρόσωπα για μια ζεστή αγκαλιά, στων συνανθρώπων υπομονή, μια στιγμή ελπίδας.
Αυτό το φως, που όταν σβήσουν τα πληθωρικά ηλεκτρικά λαμπάκια της γιορτής θα αναδείξει πάλι τη γύμνια των αναίσθητων ωρών. Την πλάνη και την ερημιά του αληθινού σε μια εικονική «επί γης ειρήνη».
Γιατί η ιστορία των Χριστουγέννων με τη συμβολική αναγωγή, αποκαλύπτει τις συνέπειες του κακού. Κι ότι οι ευχές είναι χάρτινες, σαν είναι μόνο λέξεις.
Ας ελπίσουμε λοιπόν ουτοπικά, σαν ποιητές.
Ας πιστέψουμε στην αντίστροφη μέτρηση που σηματοδοτεί κάθε γέννηση.
Ας σταθούμε στο φως. Κι ας παλέψουμε γι’ αυτό με την καρδιά μας.

_

γράφει η Μαρία Σκουρολιάκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ζωτικό ειδύλλιο

Ζωτικό ειδύλλιο

-Αυτό είναι δικό σας, είπε ο πωλητής μ’ ένα πλατύ χαμόγελο που αποκάλυψε τη λευκή οδοντοστοιχία του, δίνοντας στο Σταμάτη το κλειδί του αυτοκινήτου. Εκείνος το περιεργάστηκε στη χούφτα του με δέος, σα να κρατούσε το άγιο δισκοπότηρο. Κάθισε στη θέση του οδηγού και...

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Στον καφενέ της μικρής πλατείας

Ο Τάσος, ο καφετζής, έφτασε όπως πάντα στην ώρα του, ν’ ανοίξει αχάραγα τον καφενέ, που βρισκόταν σε μια γωνιά της μικρής πλατείας. Ήδη απ’ έξω ήσαν καθισμένοι, να τον προσμένουν, τα πρώτα μαστόρια, που είχαν για πιάτσα το μαγαζί. -Καλημέρα. Πρωινοί, πρωινοί, βλέπω....

Πέρσα – Στέφανος

Πέρσα – Στέφανος

Όταν γνώρισα την Πέρσα ήμουνα πολύ νέος, ίσως πολύ νεώτερος απ’ αυτήν, αλλά με τις γυναίκες ποτέ δεν ξέρεις. Μόλις είχα τελειώσει τις Πανεπιστημιακές μου σπουδές και μιας και δεν γινόταν καν λόγος για μεταπτυχιακές στο εξωτερικό, λόγω οικονομικής αδυναμίας, (σημ. στην...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Υπέροχα λόγια από ταλαντούχο αλλά και ευαίσθητο χέρι. Καλή σας χρονιά με υγεία και αγάπη

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου