Ο Παρανομούλης

6.01.2017

Με σταμάτησε στη Μιχαλακοπούλου αγχωμένος.

"Νέο Κόσμο" μου είπε.

Έδειχνε κονομημένος άνθρωπος και καθώς πρέπει.

"Παλιομέρα σήμερα, μου χάλασε το αυτοκίνητο κι έχω και ραντεβού."

Δεν πολυμίλησα, μιλούσε εκείνος κι έλεγα κανένα "ναι" κι εγώ.

"Έχω να πάρω μια κυρία στην Ηλία Ηλιού και θα μας πας παραλία στη συνέχεια" μου είπε κι εγώ περίμενα το υπόλοιπο της ιστορίας, όμως τελικά μίλησα.

"Η σύζυγος είναι;" τόλμησα να ρωτήσω.

"Σύζυγος υπάρχει και δεν υπάρχει φίλε μου. Είμαστε απλά συγκάτοικοι. Φιλεναδίτσα είναι η κοπέλα και απλά θα πάμε σε κάποιο ξενοδοχείο για λίγη ώρα."

"Περνάς ζόρι, σε καταλαβαίνω, η συγκατοίκηση με την υποτιθέμενη σύζυγο είναι βαρύ πράμα, ασήκωτο, όμως να προσέχεις γιατί ο Μεγάλος από πάνω τα τσιλιμπουρδίσματα τα απεχθάνεται" του είπα και δεν πήρα απάντηση.

Κάπου στην Ηλιού μπήκε μια νεαρά με προκλητικό ντύσιμο.

Το αυτοκίνητο γέμισε αρώματα.

Η νεαρά είχε πονηρό βλέμμα και κόλλησε πάνω του.

"Όλα καλά σήμερα;" τον ρώτησε.

"Λίγες αναποδιές μωρό μου είχα, μου χάλασε και το αυτοκίνητο, όμως με εσένα θα φτιάξουν όλα."

Σκεφτόμουνα πως ο Μεγάλος του έδινε μερικές αναποδιές μπας και αλλάξει μυαλό, όμως ο άνθρωπος μέσα στο αδιέξοδό του, έκανε πράγματα που ταράζουν τις συμπαντικές ισορροπίες...

Έξω από ένα ξενοδοχείο τής παραλιακής τους άφησα.

Μου έδωσε είκοσι ευρώ και μου είπε να κρατήσω τα ρέστα, σχεδόν ένα τάληρο.

Ευχαρίστησα κι έφυγα.

Στον καθρέφτη μου τους έβλεπα να φιλιούνται καθώς έμπαιναν στο ξενοδοχείο.

Λίγο πιο κάτω έστριψα σε ένα στενό.

Ήταν ένα εκκλησάκι εκεί που πήγαινα πολλές φορές για να ηρεμήσω λίγο στο φως των κεριών.

Πάρκαρα πρόχειρα κι έβγαλα ένα πεντάευρο.

Ήταν το μπουρμπουάρ.

Τέτοια λεφτά δεν τα ήθελα, όμως προτιμούσα να ανάψω ένα κερί για εκείνον τον άνθρωπο. Μόνο ο Μεγάλος θα μπορούσε να του δώσει λύσεις, να του φωτίσει το δρόμο κι ίσως το έκανε...

_

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

Όποιος τις νύχτες περπατεί…

«Τους μήνες που δεν έχουν ρο το κρασί θέλει νερό» ξανάπιασε το γνωστό τροπάρι του ο Μηνάς, καθώς - αρχές του Μάη ήτανε - βολεύτηκε στην μόνιμη θέση του, στο κουτούκι του Γαβρίλη «Η ωραία Μέλπεια». Αποδέκτης της παρατήρησης η μόνιμη παρέα του, ο ξάδερφός του ο...

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Δυο κουμπιά και μισό καρότο…

Μια μέρα μετά το χιόνι. Ήταν γκρίζα, ''κλεισμένη'' η προηγούμενη μέρα. Πολλοί δεν θέλησαν να μετακινηθούν, ο πάγος δεν αστειεύεται. Όπου δεν βλέπει ο ήλιος, ο χιόνι είναι πιο ''σκληρό'', πιο ''άγριο''. Οι πιτσιρικάδες προφανώς δεν καταλαβαίνουν από λογικές. Κάπου...

Η Ωραία Θάσος

Η Ωραία Θάσος

- γράφει η Ιωάννα Μαρία Νικολακάκη - Θα ‘χε ένα χρόνο τώρα, ίσως και παραπάνω, που ο Σταμάτης ο Δακαρέμης είχε ανοίξει εκείνο το καινούργιο καφενείο στην πάνω γωνία του Νέου Φαλήρου. Προηγουμένως, ο χώρος αυτός ενοικιαζόταν για κάτι παραστάσεις χοροδράματος, δεν...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου