Select Page

Ο Παύλος Ανδριάς συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Ο Παύλος Ανδριάς συνομιλεί με τη Βούλα Παπατσιφλικιώτη

Μέσα από το πλούσιο έργο του έχει ταξιδέψει νοερά αρκετούς αναγνώστες και αναγνώστριες!

 

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;

Όταν ένιωσα την ανάγκη, να ελευθερωθώ από κάτι που με έπνιγε. Πραγματικά άρχισα να γράφω, όταν ένοιωθα να με πνίγει η καθημερινότητα, αναζητώντας έναν τρόπο να ζήσω όλες εκείνες τις εικόνες που σχημάτιζα στο μυαλό μου. Και το έκανα… Ελευθερώθηκα μέσα από τη γραφή.

 

Τι ήταν εκείνο που σας ενέπνευσε να γράψετε το τελευταίο σας βιβλίο;

Η αγάπη μου για τη γυναίκα, η «εμποροποίηση» των στιγματισμένων ατόμων, η κάθε μορφή βίας, μα πιο πολύ… οι ιστορίες που μου είχαν πει «κυρίες του δρόμου», αυτές του πεζοδρομίου που λέει ο κόσμος… τη ζωή τους.

 

Τι σημαίνει για εσάς έμπνευση;

Θείο δώρο, που καλούμαι να το αξιοποιήσω και να το αποτυπώσω σε χαρτί… σε λόγο, σε ό,τι το μέλλον μου επιφυλάσσει.

 

Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας δυσκολεύει τη γραφή σας;

Η τελειομανία μου

 

Ποια μοίρα ελπίζετε για τα βιβλία σας;

Εκείνη που ο κόσμος θα επιλέξει… Μακάρι να ήξερα εκ των προτέρων την τύχη του κάθε μου βιβλίου! Γράφω αυτό που με προστάζει η ψυχή μου και η σκέψη μου και εύχομαι ν’ αγαπηθεί, όπως το αγάπησα και εγώ. Αλήθεια ποιος «γονιός» δεν θέλει να πετύχουν τα «παιδιά» του;

 

Έχετε συγκινηθεί με ένα βιβλίο που έχετε διαβάσει;

Με πολλά… Βλέπετε καθημερινά καλούμαι να διαβάζω βιβλία, μιας και γράφω την άποψή μου στο blog που διατηρώ, ως τύπου «κριτικός»… αν και θεωρώ ότι αυτός ο ρόλος έχει κακοποιηθεί βάναυσα!

 

Ποια είναι η αγαπημένη σας φράση;

«Κάθε εμπόδιο… σε καλό»

 

Για ποιο λόγο θα σταματούσατε να γράφετε;

Δεν το γνωρίζω… και αδυνατώ να το σκεφτώ.

Έργα του συγγραφέα:

 

Από τις εκδόσεις Ίαμβος

 

Άννα

 

 

 

 

 

 

 

Οι ξυπόλητοι κομπάρσοι

 

 

 

 

 

 

 

Τα μανταλωμένα παραθύρια

 

 

 

 

 

 

 

Στη δίνη των ένοχων χρησμών

 

 

 

 

 

 

 

Επίδομα Απιστίας

 

 

 

 

 

 

 

Άντε και… σας πίστεψα

 

 

 

 

 

 

 

Από τις εκδόσεις Βιβλιοεκδοτική

 

Όταν το τρένο φεύγει…

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:

Ο Παύλος Ανδριάς γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πλάτανο της Αρχαίας Ολυμπίας.
Σπούδασε «Δομή & τεχνική σεναρίου» για να ακολουθήσει στη συνέχεια τη δημοσιογραφία.

Κυκλοφόρησε το πρώτο του βιβλίο το 1998 με τίτλο «Όταν το τρένο φεύγει…» (εκδ. Βιβλιοεκδοτική).

Για αρκετά χρόνια ασχολήθηκε με την συγγραφή και την σεναριοποίηση παιδικών και μη θεατρικών έργων, για να έρθει το 2000 και να αναλάβει υπεύθυνος Εκδηλώσεων και Δημοσίων Σχέσεων της Βιβλιοθήκης του Δήμου Ηρακλείου Αττικής, Προϊστάμενος του Εργαστηρίου της Βιβλιοθήκης και Διευθυντής στην μηνιαία πολιτιστική εφημερίδα «ΧΑΡΤΙ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΑΡΙ».

Το 2008 εκδίδει το βιβλίο «Άντε και… σας πίστεψα» (εκδ. Ίαμβος), το 2009 το «Επίδομα Απιστίας», το 2011 το μυθιστόρημα «Στη δίνη των ένοχων χρησμών», το 2013 το μυθιστόρημα «Τα μανταλωμένα παραθύρια», το 2014 από τον ίδιο εκδοτικό οίκο το μυθιστόρημα «Οι ξυπόλητοι κομπάρσοι», για να ακολουθήσει το 2015 η «Άννα».

Από τις αρχές του 2010 είναι τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και από τα μέσα του 2014  τακτικό μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών.

Τον Ιανουάριο του 2016 εκλέγεται και τοποθετείται  Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων στην Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών.

Από τις αρχές του 2016 είναι μέλος του Ομίλου για την UNESCO tlee

Facebook: https://www.facebook.com/pavlos.andrias

twitter: https://twitter.com/xarti3

Με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, υπογράφει το: http://aylogyros news.blogspot.gr  & αρθρογραφεί στο http://www.ilialive.gr 

Για οποιαδήποτε πληροφορία, ανατρέξτε στο site του: http://pavlosandrias.gr/

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!