Ο Τίμων κείται…

18.12.2017

Άνθρωποι-σκιές, πουκάμισα αδειανά και κύμβαλα αλαλάζοντα, δοχεία κενά φέροντα φωνή μα όχι ομιλία` υπάρξεις ανθρωπόμορφες μα απανθρωπισμένες, με ανάστημα τιποτένιο αλλά μωροφιλοδοξία κολοσσιαία, με ειδικό βάρος ανεπαίσθητο μα ελαφρότητα αβάστακτη. Παρεισφρέουν στη ζωή μας και απροσκλήτως αξιώνουν και εδραιώνουν θέση και ισχύ κήνσορος ανατέμνοντας και διυλίζοντας εξαντλητικά την κάθε μας ανάσα, την κάθε λέξη, το κάθε βήμα. Με πρόσωπο συνοφρυωμένο από αγανάκτηση, βλέμμα επικριτικό, παρείσακτοι σύγκλυδες, ύψιστοι -αργυρώνητοι- δικαστές σε δίκη προσημειωμένη με ετυμηγορία αταλάντευτα καταδικαστική, αμοραλιστές ηθικολόγοι και υπέρμαχοι της μετριότητας και της ομογενοποίησης, φρίττουν στην ιδέα ότι διασαλεύεται η ασφαλής κανονικότητα και εισάγονται καινά δαιμόνια που θέτουν εν αμφιβόλω το ανθρωποθεολογικό τους σύστημα, κλυδωνίζουν τη στατικότητα των ετοιμόρροπων θεμελίων της σαθρής κοινωνικής τους ευταξίας. Ή πάλι, συνωμοτικά σιγούν με μία ιοβόλο σιωπή απαξίωσης, πασχίζουν να πείσουν εαυτούς και αλλήλους τιμωρητικά για την ιδιαιτερότητά σου να σε αγνοούν, καταβάλλουν κάθε ικμάδα της ανώφελης, παρασιτικής τους ενέργειας στον διά βίου σκοπό της αποδόμησής σου, εξαϋλώνουν τις διαστάσεις σου και με ξόρκια εξοστρακισμού από το θεσμοποιημένο τους γίγνεσθαι, με μηχανορραφίες και μαγγανείες δαιμονοποίησης, πασχίζουν να σε καταστήσουν αόρατο, για να στοιχειοθετήσουν τη διαμφισβητούμενη υπόστασή τους και την επίπλαστη αίσθηση της ανωτερότητάς τους, το αδιόρατο στίγμα τους. Όμως εσύ, εμείς, με πείσμα διπλό και τρίδιπλο να συνεχίσουμε να υπάρχουμε αυθύπαρκτα, πλανήτες αυτόφωτοι ορφανοί από ευκαιριακούς, δουλοπρεπείς δορυφόρους` να σφίγγουμε τα χείλη μα να αφήνουμε τον λόγο να διαχέεται άθυρος και αδέσποτος, να έχουμε άφοβη την καρδιά και αδιάπτωτα τον νου προσανατολισμένο στη θάλασσα που με τις φούχτες μας γεμίσαμε, στον δρόμο που μόνοι επινοήσαμε, ώσπου είτε και πάλι η ανατολή τον ήλιο να γεννήσει είτε η τελευταία μας αδικαίωτη από τους πολλούς πνοή το στήθος να ελαφρώσει.

_


γράφει ο Σπύρος Ανδρουλάκης

 

 

Τυγχάνω φιλόλογος κατ' επάγγελμα, καθ' έξιν και κατά συρροήν, από καταγωγή Κρητικός εκ Χανίων, από φιλοδοξία όμως οικουμενικός...

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Πότε γράφτηκαν τα ομηρικά έπη; Οι φιλόλογοι απαντούν

Σύμφωνα με το ενδιαφέρον άρθρο του Βαγγέλη Κανσίζογλου στο lavart.gr, "η απόλυτη χρονολόγηση συγκρότησης των ομηρικών επών είναι αδύνατη, εικάζεται ότι αυτά, στη μνημειώδη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, συντέθηκαν ήδη κατά τον 8o προχριστιανικό αιώνα, δηλαδή ακριβώς την...

Ερωτικό

Ερωτικό

  γράφει η Άντια Αδαμίδου - Ερωτικό oι πόλεις συντρίβονται λίγο πριν εκτοξευθούμε στο φως μη με κοιτάζεις έτσι μόνο δώσε μου ένα μενεξέ του απρίλη -μα είναι χειμώνας- μια σταγόνα της αυγής -μα εδώ είναι έρημος- κοίταξε από το παράθυρό σου βλέπεις ό,τι βλέπεις δεν...

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Παρ’ ολίγον μέλλον!

Είναι εξόχως αυθαίρετη η σκέψη πως η επιλογή και η ‘διαλογή’ μπορεί να λειτουργήσει θετικά μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θαλασσινοί θρήνοι

Θαλασσινοί θρήνοι

- γράφει η Βάλια Καραμάνου - Η μοναξιά, το αναπόφευκτο του θανάτου και η πανίσχυρη Μοίρα είναι θέματα που απαντώνται συχνά στην λογοτεχνία και μάλιστα συχνά σε ειδυλλιακά φυσικά τοπία. Ίσως γιατί ο αφανισμός είναι κομμάτι της υπόστασής μας και κατ’ επέκταση της φύσης...

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

Ικέτιδες του Ευριπίδη: «αγώνας λόγων» μεταξύ του Θησέα και του Κήρυκα

- γράφει ο Φιλόλογος & Συγγραφέας Χρίστος Σοροβέλης - Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη ο αγορευτής Περικλής υπερασπίζεται το δημοκρατικό πολίτευμα, διότι η πόλη δεν είναι έρμαιο κάποιου ή κάποιων πολιτικών, αλλά αποφασίζει ο λαός για την τύχη του. Ο Αθηναίος πολιτικός...

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

Η τέχνη μέσα απ’ τα μάτια του Δημήτρη Μαυροκεφαλίδη

- γράφει η Άντια Αδαμίδου -   Ανάμεσα στις πολλές και διαφορετικές απόψεις που κυκλοφορούν περί τέχνης και έκφρασης στην εποχή μας, μπορεί κανείς να διακρίνει ορισμένες οπτικές, οι οποίες αποτελούν αναμφίβολα μαθήματα και φιλοσοφία ζωής. Ο Δημήτρης...

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

«Θα πω τραγούδια όμορφα και άσματα σπουδαία»: Η Θέση της Καλεβάλα στη Weltliteratur

- γράφει ο Ανδρέας Αντωνίου - Στα τελευταία μου άρθρα για τον Νεοφορμαλισμό και για τα προβλήματα που παρουσιάζει η σύγχρονη κυπριακή ποίηση, έχω υποστηρίξει πως ο δρόμος που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική/κυπριακή ποίηση είναι ο δρόμος της weltliteratur, δηλαδή τον...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου