Select Page

Ο έρωτας θέλει… χαρτί και μολύβι

Ο έρωτας θέλει… χαρτί και μολύβι

Έ-ρω-τας. Ο εκπληρωμένος. Ο ανεκπλήρωτος. Ο καταλυτικός. Ο αντιδημοκρατικός. Ο εξουσιαστικός. Ο ένας. Οι πολλοί. Ο καθηλωτικός. Ο ανεμοστρόβιλος. Ο ξενύχτης. Ο ανήθικος. Ο επαναστάτης. Ο αφηρημένος. Ο μαχητής. Ο ηττημένος. Ο υπερβολικός. Ο άνευ ορίων. Ο αδίστακτος. Ο μπερδεμένος. Ο ανεξήγητος. Ο αυταρχικός. Ο κτητικός. Ο κυνικός. Ο ρομαντικός. Ο στεγνά σαρκικός. Ο απογειωτικά ψυχικός.

"Πολύ κρείττων εστίν ο της ψυχής ή ο του σώματος έρως"
Ξενοφών, Αρχαίος Έλληνας ιστορικός

Συλλαβίζουμε σήμερα μια λέξη που δαγκώνουν τα χείλη όλων. Και όσο και να θέλει κανείς να συλλαβίσει αυτή τη λέξη δίχως να νιώθει ένα εσωτερικό τσίμπημα δεν μπορεί να το κατορθώσει. Κανείς και ποτέ του δεν μπόρεσε να μην βρεθεί κάτω από τη σκιά αυτού του γλυκού τέρατος και να λαβωθεί. Κανείς δεν ξέφυγε και κανείς ποτέ δε θα ξεφύγει. Ακόμα κι εκείνοι που φορούν πανοπλίες, οι δηλωμένοι αήττητοι, πονάνε περισσότερο σαν πληγώνονται μιας και δεν είναι μαθημένοι στις πληγές του. Ο έρωτας, βέβαια, δε σημαίνει πως μόνο να πληγώνει μπορεί. Θα ήταν άδικο να τον νιώσουμε μονάχα ως εκδικητή ως τύραννο και ως απειλή. Η καρδιά του ανθρώπου που βάζει τρικλοποδιές στο νου και το ανάποδο κάνει τέτοιες καταστάσεις  να γίνονται και να φαίνονται απειλητικά κωμικοτραγικές και δραματικές ταυτόχρονα. Ο έρωτας είναι η θάλασσα που είτε μας σπρώχνει σε ένα άγνωστο ως τότε νησί των ονείρων μας, είτε μας πνίγει με τις φουρτούνες της βυθίζοντάς μας στην απόγνωση.

"Ο έρωτας είναι σαν την θάλασσα. Χίλιοι την χαίρονται, ένας την πληρώνει"
Ντίνος Χριστιανόπουλος, Ποιητής

Ο έρωτας νυχτοπατά και αρέσκεται στις βραδινές εξομολογήσεις και στην ικανοποίηση του όποιου πάθους. Και σαν λάτρης του Ωραίου, αγαπά την Τέχνη, θρέφεται και θρέφει. Συχνά καταγράφεται, περιγράφεται και θεοποιείται μέσα από ένα ποίημα, από ένα διήγημα, από ένα μυθιστόρημα, από μια ζωγραφιά, από μια μουσική σύνθεση, από ένα γλυπτό και πάει λέγοντας. Γεννά λέξεις, συναισθήματα και ανυψώνει την προσωπική φαντασία μας οδηγώντας μας συχνά σε μια καθημερινή ονειροπόληση. Γίνεται η αφορμή για το πάντρεμα των λέξεων μέσα από μικρά και πολύτιμα μπουκαλάκια μελανιού. Λερωμένα χέρια από μαύρο και κόκκινο γράφουν βαθύτατα συγκινημένα και συναισθηματικά φορτισμένα για όλα τα ανημπόρετα και τα άμοιαστα που ποθεί η καρδιά. Η γραφή λυτρωτική εξομολογείται, πονά, μαρτυρά και ζητά το χάδι έστω της ανάγνωσης και του μοιράσματος.

"Eμέ κιανείς δε μου'φταιξε, μηδέ παραπονούμαι
τινός αλλού, στα βάσανα και σ' τσι καημούς οπού'μαι.
Mιά κάποια λίγη Πεθυμιά εσήκωσεν το νου μου,
και δυό φτερούγες ήκαμε μέσα του λογισμού μου. 
Tούτες την Πεθυμιάν πετού', στον Oυρανόν την πάσι,
κι όσο σιμώνου' τση φωτιάς, τσι καίγει εκείν' η βράση.
Kαι πάραυτας γκρεμνίζομαι, ωσά φτερά δεν έχω,
γιατ' ήφηκα τα χαμηλά, και τα ψηλά ξετρέχω"
"Ερωτόκριτος" - Βιτσέντζος Κορνάρος, Κρητικός ποιητής

Ας σταθούμε εδώ λοιπόν, στην αγάπη του Έρωτα για το χαρτί στο πέρασμα του χρόνου. Στον τρόπο που βρίσκει να ξαπλώνει πάνω σε λευκές κόλλες με χίλιους διαφορετικούς τρόπους απολαμβάνοντας τα καλοπιάσματα της πένας του καθενός. Αγαπά το γδάρσιμο του χαρτιού από την πένα ενός ερωτευμένου που καταθέτει με τόλμη και πείνα ταυτόχρονα την ανάγκη του. Αγαπά όλες εκείνες τις αξημέρωτες νύχτες που πονάνε και λυτρώνουν ταυτόχρονα τα θύματά τους με καταθέσεις σε χαρτιά και χαρτιά με μια επαναληπτικότητα που δραματοποιείται καθημερινώς. Χαρτιά που μουντζουρώνονται, που τσαλακώνονται, που καίγονται, που ποτίζονται ή που μπαίνουν σε φακέλους κρυφούς ή και φανερούς για να αποσταλούν, αποδεικνύουν την δύναμή του, μειώνοντας κάθε δική μας αντίσταση. Ο έρωτας εξάλλου, είναι ένας μεγάλος δικτάτορας...

"Μοιχεία είναι η εφαρμογή της δημοκρατίας στον έρωτα"
H.L. Mencken,  Αμερικανός Αρθρογράφος

Είναι επίσης και εκείνος ο έρωτας, ο εξιδανικευμένος που γίνεται ολόκληρη ιστορία, ο ωραιοποιημένος, ο παθιασμένα όμορφος και νικητής που αριστοκρατικά περιγράφεται μέσα από σελίδες και σελίδες και δηλώνεται μέσα από καλαίσθητες πένες, γοητευμένες από την παρουσία του, καρδιές λογοτεχνικές που λαχταράνε να τον ντύσουν με επίθετα και φράσεις που δεν έχουν ξανά ειπωθεί δημιουργώντας τις εικόνες εκείνες που τον κάνουν να λάμπει και να αθωώνεται. Με στοιχεία λυρικά, με ποιητικά επιφωνήματα αλλά και με έντονες αισθησιακές και ερωτικές περιγραφές, τον μετατρέπουν σε έναν μοιραίο Νάρκισσο που η ομορφιά του γίνεται εξάρτηση. Μια εξάρτηση που όταν ικανοποιείται ναι μεν μας απογειώνει αλλά και ταυτόχρονα ενεργοποιεί το ρολόι της αντίστροφης μέτρησης της ύπαρξής του.

"Ο έρωτας είναι μια όρεξη που, όπως όλες οι ορέξεις, καταστρέφεται τη στιγμή της ικανοποίησής της"
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω,  Ιρλανδός συγγραφέας

Για αυτούς λοιπόν τους έρωτες μα και πολλούς άλλους ονομασμένους ή μη, από τότε που σκαλίζαμε πέτρες μέχρι τώρα που πατάμε με τα δάχτυλά μας στον αέρα ψηφιακά πληκτρολόγια, γινόμαστε όλοι εκείνοι οι εν δυνάμει ταλαντούχοι και μη συγγραφείς αν μη τι άλλο της ζωής μας και της καρδιάς μας με εσωτερική ανάγκη την λεκτικοποίηση της συναισθηματικής μας κατάστασης. Στην καθημερινότητά μας, σε χαρτιά της δουλειάς μας, σε χαρτοπετσέτες, σε φύλλα σκόρπια στο σπίτι μας, σε μια καφετέρια, σε ένα παγκάκι, βρίσκουμε το όπλο της γραφής ως το μόνο σίγουρο όπλο προστασίας μας από την καθολική τρέλα. Γράφουμε με την πένα της καρδιάς και του σώματος, προσπαθώντας να εξημερώσουμε το τέρας αυτό, άλλες φορές ελπίζοντας σε μια δική μας ίαση μέσω της γραφής κι άλλες τολμώντας να εξομολογηθούμε όλα τα ανομολόγητά μας. Μα το σίγουρο είναι πως διαρκώς επιζητούμε μέσω της γραφής με έναν σχεδόν αρρωστημένο τρόπο, να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε εκείνο το ποθητό γνώρισμα που ποτέ μα ποτέ δεν είχε ετούτος ο διάολος στο πέρασμα όλων των ερωτικών ιστοριών στον αδηφάγο χρόνο:  Αιωνιότητα!

"Η ομορφιά του έρωτα δε βρίσκεται στην αιωνιότητα, βρίσκεται στην προσωρινότητα"
Άγγελος Τερζάκης, Έλληνας συγγραφέας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

6 Σχόλια

  1. Απόστολος Παλιεράκης

    Τι καταπληκτκό υμνητικό δοκίμιο είναι αυτό! Δεν είναι από τα κείμενα που διαβάζεις μια φορά. Δεν τα μετράω τα μπράβο!

    Απάντηση
  2. Νίκη Αλπού

    Υπέροχο το κείμενό σας! Είμαι σίγουρη πως λίγο ή πολύ, όλοι βλέπουμε τον εαυτό μας να αντικατοπτρίζεται μέσα σε αυτό..

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Ναι…η αλήθεια είναι πως όλοι μπορούμε να βρούμε κομμάτια εαυτού στις παραπάνω περιγραφές…

      Απάντηση
  3. elektra.alexaki

    Επιτομή όλων όσων έχουν γραφτεί για τον Έρωτα από Φιλοσόφους, λογοτέχνες αλλά και οσα νιώθει ο καθένας από μας και δεν τα έχει ίσως εκφράσει τόσο συμπυκνωμένα. Ένα εξαιρετικό κείμενο, που κατορθώνει να αποδώσει τον ” ορισμό” μιας από τις δυσκολότερες φιλοσοφικές έννοιες.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ευχαριστώ πολύ για το χορταστικό σχόλιο. Ο Έρωτας είναι ένας ζόρικος συγγραφέας. Την καλησπέρα μου…

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!