Ο έρωτας στα χρόνια του φόβου

30.01.2018

Φόβος, Φίμωτρο, Φευγιό.

Συναίσθημα, Σκίρτημα, Σαγήνη της ψυχής.


Νυχτερινή περιπολία.

Οι ποιητές και οι στιχουργοί δεν κοιμούνται τα βράδια.

Η έμπνευση τους βρίσκεται σε έξαρση και αποζητά

την πένα τους για να χαραχθεί σε λευκές σελίδες και μετά με τη σειρά της

να χαράξει την καρδιά, συνήθως με σημάδια - αμυχές του έρωτα.

Θα μιλήσω ελεύθερα, θα μιλήσω όπως μόνο η γλώσσα της ψυχής μιλά.

Όσο και αν με φοβίζει, όσο και αν με πονά ο αριβίστας έρωτάς σου.

Η ανάγκη αυτή ξεπερνά τις αναστολές.

Κάθε σου λέξη ξεσήκωνε το νου, έκανε το σώμα να ριγεί.

Σιωπούσα για να μην προδοθεί ο πόθος, η τρέλα.

Τα έπνιγα μέχρι να το σώμα να ματώσει.

Ο πόνος καταργεί στιγμιαία κάθε πρωτόγονη επιθυμία.

Και εσύ να λες και άλλα και άλλα...

Και εγώ να ακούω, να νιώθω όλα, όλα.

Πώς γίνεται πριν με μάθεις να ξέρεις κάθε κύτταρό μου;

Πώς;

Βαριά η ανάσα... αυτή μονάχα δε μπορούσα να την κρύψω.

Βασάνιζε το κορμί.

Κράτησα εκείνη τη φράση φυλακτό μου: "Πρώτη φορά που απογειωνόμαστε μαζί"

Ψέματα ήταν... προϋπήρξαν πολλές άλλες που απογειωθήκαμε μαζί, ξανά και ξανά!

Φοβάται η λογική την τρέλα.

Πάντα την νικά.

Μα εσύ μη φοβάσαι. Εγώ πάντα ισορροπώ.

Κοιμήσου...

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που σκίρτησε η καρδιά;

Τόσα όσα οι ποιητές γράφουν ποιήματα.

Εκεί ζουν τους μύθους και τα όνειρά τους.

Εκεί ο έρωτας ταξιδεύει από τα χρόνια του φόβου

στα χρόνια της απόλυτης ελευθερίας και καταλήγει στην αιωνιότητα.

Εκεί αποκτά φτερά η ψυχή και απαγορεύεται η προσγείωση.

Είναι ποινικό αδίκημα.

Η ποινή μεγάλη. Αιώνια απαγόρευση χρήσης του ονείρου.

Δίχως όνειρα δε ζεις.

Καληνύχτα, σκίρτημά μου. Καληνύχτα.

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Το κλειστό σπίτι

Το κλειστό σπίτι

Ένα παιδί πεθαίνει στο σπίτι. Κουρτίνες κλειστές. Λίγο φως ξεφεύγει τα βράδια.  Καθόλου φως δεν μπαίνει. Κι ας είναι καλοκαίρι.   Στον κήπο το ποδήλατο του μεγάλου αδερφού. Της είναι μεγάλο. Αλλά θα το πάρει σε κανα δυο χρόνια. Που δεν θα 'ρθουν.    Τα...

Το ερώτημα

Το ερώτημα

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου