τοβιβλίο.net

Select Page

Ο έρωτας στα χρόνια του φόβου

Ο έρωτας στα χρόνια του φόβου

Φόβος, Φίμωτρο, Φευγιό.

Συναίσθημα, Σκίρτημα, Σαγήνη της ψυχής.


Νυχτερινή περιπολία.

Οι ποιητές και οι στιχουργοί δεν κοιμούνται τα βράδια.

Η έμπνευση τους βρίσκεται σε έξαρση και αποζητά

την πένα τους για να χαραχθεί σε λευκές σελίδες και μετά με τη σειρά της

να χαράξει την καρδιά, συνήθως με σημάδια - αμυχές του έρωτα.

Θα μιλήσω ελεύθερα, θα μιλήσω όπως μόνο η γλώσσα της ψυχής μιλά.

Όσο και αν με φοβίζει, όσο και αν με πονά ο αριβίστας έρωτάς σου.

Η ανάγκη αυτή ξεπερνά τις αναστολές.

Κάθε σου λέξη ξεσήκωνε το νου, έκανε το σώμα να ριγεί.

Σιωπούσα για να μην προδοθεί ο πόθος, η τρέλα.

Τα έπνιγα μέχρι να το σώμα να ματώσει.

Ο πόνος καταργεί στιγμιαία κάθε πρωτόγονη επιθυμία.

Και εσύ να λες και άλλα και άλλα...

Και εγώ να ακούω, να νιώθω όλα, όλα.

Πώς γίνεται πριν με μάθεις να ξέρεις κάθε κύτταρό μου;

Πώς;

Βαριά η ανάσα... αυτή μονάχα δε μπορούσα να την κρύψω.

Βασάνιζε το κορμί.

Κράτησα εκείνη τη φράση φυλακτό μου: "Πρώτη φορά που απογειωνόμαστε μαζί"

Ψέματα ήταν... προϋπήρξαν πολλές άλλες που απογειωθήκαμε μαζί, ξανά και ξανά!

Φοβάται η λογική την τρέλα.

Πάντα την νικά.

Μα εσύ μη φοβάσαι. Εγώ πάντα ισορροπώ.

Κοιμήσου...

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που σκίρτησε η καρδιά;

Τόσα όσα οι ποιητές γράφουν ποιήματα.

Εκεί ζουν τους μύθους και τα όνειρά τους.

Εκεί ο έρωτας ταξιδεύει από τα χρόνια του φόβου

στα χρόνια της απόλυτης ελευθερίας και καταλήγει στην αιωνιότητα.

Εκεί αποκτά φτερά η ψυχή και απαγορεύεται η προσγείωση.

Είναι ποινικό αδίκημα.

Η ποινή μεγάλη. Αιώνια απαγόρευση χρήσης του ονείρου.

Δίχως όνειρα δε ζεις.

Καληνύχτα, σκίρτημά μου. Καληνύχτα.

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Εγγραφείτε στο newsletter

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος