Ο έρωτας στα χρόνια του φόβου

30.01.2018

Φόβος, Φίμωτρο, Φευγιό.

Συναίσθημα, Σκίρτημα, Σαγήνη της ψυχής.


Νυχτερινή περιπολία.

Οι ποιητές και οι στιχουργοί δεν κοιμούνται τα βράδια.

Η έμπνευση τους βρίσκεται σε έξαρση και αποζητά

την πένα τους για να χαραχθεί σε λευκές σελίδες και μετά με τη σειρά της

να χαράξει την καρδιά, συνήθως με σημάδια - αμυχές του έρωτα.

Θα μιλήσω ελεύθερα, θα μιλήσω όπως μόνο η γλώσσα της ψυχής μιλά.

Όσο και αν με φοβίζει, όσο και αν με πονά ο αριβίστας έρωτάς σου.

Η ανάγκη αυτή ξεπερνά τις αναστολές.

Κάθε σου λέξη ξεσήκωνε το νου, έκανε το σώμα να ριγεί.

Σιωπούσα για να μην προδοθεί ο πόθος, η τρέλα.

Τα έπνιγα μέχρι να το σώμα να ματώσει.

Ο πόνος καταργεί στιγμιαία κάθε πρωτόγονη επιθυμία.

Και εσύ να λες και άλλα και άλλα...

Και εγώ να ακούω, να νιώθω όλα, όλα.

Πώς γίνεται πριν με μάθεις να ξέρεις κάθε κύτταρό μου;

Πώς;

Βαριά η ανάσα... αυτή μονάχα δε μπορούσα να την κρύψω.

Βασάνιζε το κορμί.

Κράτησα εκείνη τη φράση φυλακτό μου: "Πρώτη φορά που απογειωνόμαστε μαζί"

Ψέματα ήταν... προϋπήρξαν πολλές άλλες που απογειωθήκαμε μαζί, ξανά και ξανά!

Φοβάται η λογική την τρέλα.

Πάντα την νικά.

Μα εσύ μη φοβάσαι. Εγώ πάντα ισορροπώ.

Κοιμήσου...

Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που σκίρτησε η καρδιά;

Τόσα όσα οι ποιητές γράφουν ποιήματα.

Εκεί ζουν τους μύθους και τα όνειρά τους.

Εκεί ο έρωτας ταξιδεύει από τα χρόνια του φόβου

στα χρόνια της απόλυτης ελευθερίας και καταλήγει στην αιωνιότητα.

Εκεί αποκτά φτερά η ψυχή και απαγορεύεται η προσγείωση.

Είναι ποινικό αδίκημα.

Η ποινή μεγάλη. Αιώνια απαγόρευση χρήσης του ονείρου.

Δίχως όνειρα δε ζεις.

Καληνύχτα, σκίρτημά μου. Καληνύχτα.

_

γράφει η Φωτεινή Πεσματζόγλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου