Ο έρωτας, το όνειρο και η μαργαρίτα

10.12.2016

Ο έρωτας - το όνειρο -
και η μαργαρίτα...
Καταπράσινος αγρός
γεμάτος μαργαρίτες.
Για τ’ όνειρο αυτό τάχα
τι λέν' οι ονειροκρίτες;
Μ’ αγαπά; Δε μ’ αγαπά;
Ρωτώ, ξαναρωτώ.
Στα πέταλα αναζητώ
να βρω το σ' αγαπώ!
 
Τα βήματα μου μ' οδηγούν
σε ίσκιο από βελανιδιά.
Αχ πόσο άτσαλα χτυπά
σαν πέταλο η καρδιά!
Κάτω απ’ τον ίσκιο κάθομαι
λίγο να ξαποστάσω,
την ομορφιά τ' ονείρου μου
γλυκά να αγκαλιάσω.
 
Απ’ το ρυάκι της ζωής
θέλω να δροσιστώ,
σα ταπεινός του έρωτα
τραγουδιστής στ' όνειρο
να χαθώ.
Καθώς τον ύπνο μου εσύ
με τα φιλιά θα κλέβεις,
να ναι η ψυχή μου ένα παιδί
που θα το διαφεντεύεις!
 
Αχ, μαργαρίτα μου μικρή,
χιλιοτραγουδισμένη,
πόσες φορές να σε ρωτούν
τάχα οι ερωτευμένοι;
Μ’ αγαπά, δε μ’ αγαπά;
Κι εσύ κλείνεις το μάτι.
Στο ένα πέταλο κρατάς
το φως και στ' άλλο το σκοτάδι!

 

_

γράφει η Μηλιά Τσομπανίδου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γλυκό μου Άλγος

Γλυκό μου Άλγος

Δεν παραδόθηκα στον Έρωτα Σε αυτόν που σε τρελαίνει  Που σου βυθίζει το κορμί σε κόκκινη άμμο Που σε γεμίζει με αισθήσεις μυστήρια όμορφες Δεν έχω παραδοθεί  Στον έρωτα εκείνο που σου γεμίζει μακάβριο φως τις νύχτες  Και σε σκεπάζει σαν δειλινό τα πρωινά Δεν έχω...

Ίσως

Ίσως

Ίσως αν πονούσα λιγότερο, να μπορούσα να μιλήσω για τα μαχαίρια. Ίσως αν δεν ήξερα όσα ξέρω, να μαχαίρωνα κι εγώ με την κάθε ευκαιρία. Ίσως τα μαχαίρια να φτιάχτηκαν για τα χέρια μου, για να καταφέρω να μάθω τα όρια μου. Και ίσως το αίμα της πληγής, που αναβλύζει από...

Μικρό παιδί

Μικρό παιδί

Ήτανε χρόνια δύσκολα Άκουγα απ τη γιαγιά μου Ζήσανε περάσανε  Και ήταν τα δικά μου.   Ευχετήρια ψυχής  Που θελα να της δώσω Να γυρίσει πίσω ευθύς Χαλί για να της στρώσω.   Να συναντήσει έλεγε Τα Άγια Χώματά τους  Να προσκυνήσει ζήταγε Κάθε στιγμή κοντά τους....

Ψαλμωδία του μοναδικού

Ψαλμωδία του μοναδικού

Εκείνο το βράδυ  Δεν στο κρύβω, δάκρυζα στο φεγγάρι Πώς γίνεται να δακρύζω σε κάτι μακρινό;΄ Πώς γίνεται να πονάω για κάτι άπιαστο και φευγαλέο; Δάκρυζα για μένα ή για σένα; Ή και για τους δυο; Έβλεπα εμένα στο πόνο και εσένα στο σκοτάδι Μα η ψυχή πονούσε στο σκοτάδι ...

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γυναίκα του Αιώνα

Γυναίκα του Αιώνα

Ηλιοβασίλεμα και ξάπλωσες σ' ένα λιβάδι με κόκκινες παπαρούνες… Κουράστηκες πολύ να τρέχεις Η φλόγα της ημέρας σβήνει,  η σπίθα του κεριού τρεμοπαίζει  και εσύ βυθίζεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο των σκιών… Ακούς την ανάσα σου να γροθοκοπάει τα στήθη σου  και...

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Ξεδιπλώνοντας την ήρεμη ηλιαχτίδα το ουράνιο τόξο διαπερνά  τη ραχοκοκαλιά μας. Δεν απέχουμε παρά έτη φωτός  από τους συντοπίτες μας και θέλγουμε την άσχετη σχετικότητα της σχέσης μας Αιώνιο Άπειρο και εμπορική συναλλαγή Το Τρεχούμενο είμαστε εμείς εσαεί και διαπρεπώς...

Ψαλμωδία του μοναδικού

Στου κόσμου τις ανηφοριές

Έγειρε ο ήλιος χαμηλά, φλόγες του ακούμπησαν κορφές παίρνει μαζί του μυστικά, ανθρώπων μόνων τις σιωπές ταξίδι καθημερινό σ άγνωστες πολιτείες σ αυτά που κρύβουν οι ψυχές, λυγμών οι συνοικίες   Έπεσε η νύχτα στα στενά, στους δρόμους στις πλατείες στου κόσμου τις...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιωτη

    Υπέροχο ποίημα!!! Μπράβο σας!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Ευχαριστώ πολύ κυρία Ρουμελιώτη για τα καλά σας λόγια.
      Σας εύχομαι ευτυχισμένες γιορτινές μέρες 🙂

      Απάντηση
  2. sofia25164

    Θα συμφωνήσω με την αγαπημένη μου Άννα,πως είναι υπέροχο το ποίημα σου Μηλιά μου… Κατέγραψες τόσο γλαφυρά το αιώνιο παιχνίδι του ερωτευμένου με την μαργαρίτα…Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Milia Tsobanidou

      Σ’ ευχαριστώ Σοφία μου. Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε.
      Να έχεις μια όμορφη καινούργια εβδομάδα και καλές γιορτές με την οικογένειά σου!!!! 🙂

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου