Select Page

Ο δρόμος της βροχής

Ο δρόμος της βροχής

Νύχτα ήταν

Ήρθες και στάθηκες

Σε ένα σταυροδρόμι της συνείδησης

Διάλεξες μιαν άκρη στην παλάμη μου

Κι άρχισες να μετράς

Τις στιγμές, που μας απόμεναν

Ενώ εγώ κρατούσα τα μάτια μου κλειστά

Για να χωρέσεις μέσα στο όνειρο

Αργότερα, θα είχα όλη την ημέρα μπροστά μου

Για να διαθέσω ευπώλητους εφιάλτες

Τώρα όμως, έπρεπε να ζήσεις

Τώρα, έπρεπε να ζήσουμε για άλλη μια φορά

Με αλλιώτικα φτερά αγγέλων

Σε έναν αφιλόξενο ουρανό

Τώρα, έπρεπε για άλλη μια φορά

Να προσπαθήσουμε να αγγίξουμε τα σύννεφα

Ίσως έτσι ανοίξει ο δρόμος της βροχής

Και ξεπλύνει το στίγμα μας

Ίσως έτσι γίνουμε ένα σκίρτημα σταγόνας

Που, θα πνίξει σιγά σιγά την κατάρα μας μέσα στον ωκεανό.

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

4 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Διαβάζοντας τις πρώτες πρώτες αράδες ενός κειμένου σου και πριν καν δω ότι είσαι ΕΣΎ Ο ΠΟΙΗΤΉς Ή Ο ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ ΣΕ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ και λέω αυτό είναι Άννα .Και νομ’ιζω ότι μόνο και μ’ονο του αυτό είναι ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΟΥ μεγάλη.

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Άννα το ποίημά σου είναι υπέροχο! Μπράβο για άλλη μια φορά!

    Απάντηση
  3. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Λένα μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τα τιμητικά σου λόγια. Να είσαι καλά!!

    Απάντηση
  4. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ μέσα απ την καρδιά μου Χριστίνα μου .Με τιμας πάντα με το πέρασμα σου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!