Ο θάνατος και ο άντρας

13.11.2016

man-sailor_b

Ο άντρας
με το μαύρο σεντόνι στους γοφούς
τινάζει το πέλμα στα μούτρα του Χάρου
κίβδηλο νόμισμα
του χώνει στα δόντια
θα γλιτώσει –θαρρεί,
τη βαρκάδα μονής διαδρομής
θα στρέψει –θαρρεί,
αλλού το δοιάκι τού νου του
με σοφιστείες
«αν ήσουν γένους θηλυκού
θ’ άνοιγα το σεντόνι μου
για να σε πάρω», του λέει.
Ο Χάρος, εν δυο,
δε χάνει καθόλου το ρυθμό του
στο κουπί
αρπάζει το σεντόνι το πετά ψηλά
«γυναίκα είμαι»,
χαμογελάει στραβά.
Ο άντρας στρέφει το κεφάλι
λυγίζει το λαιμό προς τα πίσω
πόσα κύματα, αλήθεια,
καθρεφτίζονται στον ουρανό
του μαύρου σεντονιού του.

_

γράφει η Θάλεια Π. Αντωνιάδη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου