Ο ιχνηλάτης του ανέμου

4.02.2018

Έφυγαν οι μέρες του χρέους

αθόρυβα όπως ήρθαν

από το μέτωπο του μεσημεριού.

 

Ένας απόηχος

ξεχασμένος σε μια κόγχη του νου

φόρεσε τα καλά του ρούχα

κι απόθεσε

παρακαταθήκη σιωπής

στους πρόκριτους

της αιώρας των ευπειθών.

 

Η αμφισβήτηση του χθες

δε βρίσκει φως

στα ταξίδια της δύνης

των εγκάρσιων

καθώς αναλίσκονται

σε ασκήσεις διαφυγής

μέσα από συμπληγάδες

που ανοιγοκλείνουν το στόμα τους

και συνθλίβουν το ακρόπρωρο

της όψιμης διελκυστίνδας

στη σκακιέρα του χρόνου

ενώ τα μαχαίρια της σήψης

με τις αμφίστομες λεπίδες

καραδοκούν.

 

Κλείνουμε τα μάτια

για να μη δούμε το απρόβλεπτο

να καθρεφτίζει τη γύμνια μας.

 

Το ισοζύγιο

στο δημοπρατήριο της ζωής

δείχνει μηδέν

με φυγόκεντρες τάσεις

προς την αφαίρεση.

 

Η επαγρύπνηση

στο μάτι του κύκλωπα

με τις επίκτητες ραβδώσεις

που διηγούνται μαύρες επετείους

υπνοβατεί.

 

Τα μωρά ζητούν αναπνοές

στο περιθώριο

της μοίρας των αθώων.

 

Τα δελτία καιρού

εξαγγέλλουν επιδείνωση.

 

Δεν έχουμε ξάρτια

για ν’ αρμενίσουμε

στα πέλαγα

του ιχνηλάτη του ανέμου.

 

_

γράφει ο Χρήστος Παπαγεωργίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Όταν τελειώνει η αγάπη, πού πάει;

Οι αγάπες, όταν τελειώνουν, είναι κορίτσια μικρά Δεκαεπτά-δεκαοκτώ χρόνων Φορούν λευκά φορέματα έως το γόνατο, που είναι σκισμένα στις άκρες κι έχουν καταλερωθεί.  Μαζεύονται σε ένα πράσινο λιβάδι και μόνο κοιτάζονται-δεν ξέρουν τι να πουν Δεν έχουν τι να πουν. Το...

Ο Άλλος

Ο Άλλος

Εσύ που προτιμάς να φανερώσεις το ζώο που κρύβεις μέσα σου -τον άλλο, το δεύτερο σου εαυτό- κοίταξε πρώτα στα μάτια του παιδιού που ήσουν κάποτε. Αν συναντήσεις την άβυσσο του μελλοντικού ενήλικα μάλλον όλα τελείωσαν- ο δεύτερος θα κυριαρχήσει. Πρώτος και αληθινός θα...

Ο κύκλος δεν σπάει…

Ο κύκλος δεν σπάει…

Μέσα μου με βασανίζουν, με πίκρα και μαράζι, όσα τούτο τον κόσμο μαστίζουν. Στη ρουτίνα του ο άνθρωπος μ΄ ανενεργή την ελπίδα. Αρχές και ηθικές, γεμάτος πληγές. Σ’ ένα κύκλο βολοδέρνει και κάποτε ξεσπάει, μα ο κύκλος δεν σπάει… Ο σύγχρονος τρόπος, το μπλα μπλα κι όλο...

Απορίας άξιον

Απορίας άξιον

τι είναι Θεός; τι μη Θεός; και τι τ' ανάμεσό τους; Γ. Σεφέρης, Ελένη   Καημένε Τεύκρο...  Απόκριση μην περιμένεις άλλο. Εάν υπάρχει ο Θεός,  Τότε καλά σου κρύβεται.  Και αν αυτά που έζησες  ήταν ανθρώπου τρελά, ποιος Κύριος τα ενέκρινε;  πώς τ' άφησε να γίνουν;...

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αλλάζοντας τους ανέμους

Αλλάζοντας τους ανέμους

Και να η ώρα φτάνει που το μέσα μας αφουγκράζεται το κάλεσμα της νιότης, να ξεχυθεί στους δρόμους και το σώμα ολόρθο στεντόρεια φωνή να ηχήσει. Τότε τα λησμονημένα στη φαρέτρα της αναμονής, στον αγώνα της καθημερινότητας θα επαναφέρει ζεστά. Θα ανοίξει δρόμους  σε...

Τι;

Τι;

  Σαν τι να μας απασχολήσει; Ο εαυτός μας, δηλαδή ο άνθρωπος. Ο έρωτας, δηλαδή η αγάπη. Ο θάνατος, δηλαδή η ζωή. Μαζί με αυτό το οργανωμένο και προσιτό ποίημα, που στο φόντο της αλήθειας ψευδίζει σαν κακός ηθοποιός. Καταρρέει σαν έρχεται ο κίνδυνος και σαν...

Ακίνητο το στόχαστρο

Ακίνητο το στόχαστρο

Οι καιροί έχουν αλλάξει, βροχούλα γλυκιά δεν πέφτει, καταιγίδες κι οι δρόμοι ποτάμια. Πνίγεται ο άνθρωπος, μα μιλιά δε βγάζει.   Υποταγμένη η ζωή σε τάξη επιβεβλημένη. Ελεύθερα οι «φύλακες» τον πλούτο της μασάνε κι αυτός, που με φιλοδώρημα την περνά, ανάστημα δεν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Δεν έχουμε ξάρτια/για ν’ αρμενίσουμε στα πέλαγα/ του ιχνηλάτη του ανέμου.
    Πολυ πολύ όμορφο….
    χάρηκα που σας γνώρισα

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια. Είμαι ευτυχής που σας γνώρισα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου