Ο ιχνηλάτης του ανέμου

4.02.2018

Έφυγαν οι μέρες του χρέους

αθόρυβα όπως ήρθαν

από το μέτωπο του μεσημεριού.

 

Ένας απόηχος

ξεχασμένος σε μια κόγχη του νου

φόρεσε τα καλά του ρούχα

κι απόθεσε

παρακαταθήκη σιωπής

στους πρόκριτους

της αιώρας των ευπειθών.

 

Η αμφισβήτηση του χθες

δε βρίσκει φως

στα ταξίδια της δύνης

των εγκάρσιων

καθώς αναλίσκονται

σε ασκήσεις διαφυγής

μέσα από συμπληγάδες

που ανοιγοκλείνουν το στόμα τους

και συνθλίβουν το ακρόπρωρο

της όψιμης διελκυστίνδας

στη σκακιέρα του χρόνου

ενώ τα μαχαίρια της σήψης

με τις αμφίστομες λεπίδες

καραδοκούν.

 

Κλείνουμε τα μάτια

για να μη δούμε το απρόβλεπτο

να καθρεφτίζει τη γύμνια μας.

 

Το ισοζύγιο

στο δημοπρατήριο της ζωής

δείχνει μηδέν

με φυγόκεντρες τάσεις

προς την αφαίρεση.

 

Η επαγρύπνηση

στο μάτι του κύκλωπα

με τις επίκτητες ραβδώσεις

που διηγούνται μαύρες επετείους

υπνοβατεί.

 

Τα μωρά ζητούν αναπνοές

στο περιθώριο

της μοίρας των αθώων.

 

Τα δελτία καιρού

εξαγγέλλουν επιδείνωση.

 

Δεν έχουμε ξάρτια

για ν’ αρμενίσουμε

στα πέλαγα

του ιχνηλάτη του ανέμου.

 

_

γράφει ο Χρήστος Παπαγεωργίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Γυναίκα

Γυναίκα

Ρόδο εσύ της άνοιξης, αστέρι της καρδιάς μας γλυκιά νότα της ποίησης, πηγή της ομορφιάς μας. Με σένα η μέρα ξεκινά και η ζωή αρχίζει με σένα αγάλλεται η αυγή κι ο έρωτας ανθίζει.   Κάθε ανάσα σου, πνοή, κάθε σου γέλιο, ελπίδα απάγκιο και αναπνοή, μέσα στην...

φαντάσου

φαντάσου

στον John Lennon    φαντάσου  γαλάζιο σύννεφο στου ορίζοντα τη ράχη  στάλες αγάπης να ραντίζουν τις καρδιές μας  της λήθης άγγιγμα να γίνεται το δάκρυ  κραυγές που ενώθηκαν σε μία οι πληγές μας   φαντάσου  πρασινοκίτρινο χειμέριο λουλούδι  ευωδιάζει μέσ’ στα...

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ’ αγαπώ σαν το αλάτι

Σ' αγαπώ σαν το αλάτι και σαν την άσπρη ζάχαρη πως την πίκρα μου να κρύψω στη ζωή την άχαρη Να 'σαι το ξινό λεμόνι το γλυκό αμύγδαλο να 'σαι το νερό στην βρύση το κρασί στο δίλαβο Να 'σαι ο γλυκός καφές μου φρούτο στο καλάθι μου να δροσίζεις τις βραδιές μου σαν μετρώ...

Αρμονία και ολοκλήρωση

Αρμονία και ολοκλήρωση

Της ψυχής μου το άδειο κατώφλι είναι γεμάτο από το βλέμμα της απουσίας σου. Οι θύμησες, ρεμβασμός και θεία λειτουργία, ρυθμικός χορός και θυσία στης μνήμης το βωμό και η νοσταλγία κρυφή σπονδή στο χρόνο να έχουν και πάλι τα όνειρα αρχή και χρώμα. Της ψυχής σου τ’...

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Διαβάστε κι αυτά

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Επίκληση γοερά χαμογελώντας

Σ’ αχούς ασκητικούς ξέφρενο λαμνοκόπι, με λάβρους αυλούς κυλά το υδροκόπι. Της πεθυμιάς τα χείλη την φαντασιά φιλούν, σε ξομπλιαστό μαντήλι γλυκάνισο σφαλνούν. Σε ίσκιους ηλιοδέσμιους απόκαμα να ζω κι ό,τι δεν υποπτεύθηκα με φόβο αναζητώ. Αρχή, συγκίνησες, χαρές,...

Παξοί

Παξοί

Στων Επτανήσων τον ιστό σαν πίνακας ζωγραφιστό ένα νησάκι σπάνιο το κάλλος του ουράνιο   Γαλαζοπράσινα νερά καθάρια κρυσταλλένια ο ήλιος λούζει από ψηλά μ αστράκια ασημένια   Ο Ποσειδώνας διάλεξε την Κέρκυρα για στόχο και με την Τρίαινα έκοψε κομμάτι από τον...

Το τέλος

Το τέλος

Τα πάντα έχουν ένα τέλος. Τέλος καλό, τέλος στυφό ή θλιβερό. Το τέλος που μας αξίζει ή μας πρέπει ό,τι η μοίρα έχει γράψει ή προβλέπει για να κλείσει την αυλαία της ζωής.   Το ταξίδι, κάποτε τελειώνει ο κύκλος της ζωής, πρέπει να κλείσει. Μόνοι γεννιόμαστε και...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Δεν έχουμε ξάρτια/για ν’ αρμενίσουμε στα πέλαγα/ του ιχνηλάτη του ανέμου.
    Πολυ πολύ όμορφο….
    χάρηκα που σας γνώρισα

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια. Είμαι ευτυχής που σας γνώρισα.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου