Ο κόσμος μου κι ο κόσμος σου…

23.03.2017

ΜΑΝΑ: «Κάθισε γιε μου, κάθισε εδώ κοντά, σιμά μου
ν' ακούσεις χτύπους δυνατούς, που κάνει η καρδιά μου.
Χτυπά γιατί αγωνιά, τρέμει κι αναστοράται
τον όμορφο τον κόσμο μου που χάνεται θυμάται.
Θυμάται που 'χε όνειρα για σένα  χίλια πλάσει
πως θα 'ναι όλα όμορφα για τα παιδιά στην πλάση.
Θυμάται π' αγωνίζονταν  ολημερίς της μέρας
να φέρει το καθήκον της καθημερνά εις πέρας.
Που γύριζε τον κόσμο αυτό πολλές δεκάδες κύκλους
να μη χρωστάει τίποτε στους αδηφάγους σκύλους».

ΓΙΟΣ: «Τα που μου λες κατέχω τα, καθημερνώς τα βλέπω
κι αναρωτιέμαι κι εγώ τι σόι μέλλον έχω!
Εδώ τα πάντα χάνονται κι όλα τα ξεπουλούνε
λες και τα είχαν κι από χτες, κανέναν δε φοβούνται.
Έχουνε βάλει υπογραφή του κόσμου οι μεγάλοι
να φέρουν την πατρίδα μου σ' αυτό το μαύρο χάλι.
Ρέγονται τα χωράφια της, τον πλούτο που ’χει η γη της
και κάνουν ό,τι δυνατόν να σβήσει η ψυχή της.
Χάνονται, γίνονται καπνός πολλών αιώνων ήθη
κακοπερνούν, φυτοζωούν της χώρας μου τα πλήθη.
Θα πάρω πέτρα θεριακιά πίσω μου να τη ρίξω
να πάω να ξενιτευτώ κι όλα να τα βροντήξω».

ΜΑΝΑ: «Αυτό είναι που θέλουνε γιε μου οι "αρχηγοί" μας
να πάρουνε πιο εύκολα τα πάντα από τη γη μας.
Να 'ρθουν ορδές αλλόθρησκων στο σβέρκο μας αφέντες
"Σ' υγεία των κορόιδων" απλές πολύ κουβέντες.
Να μείνουν γέροντες εδώ τα νιάτα να γλακήσουν
κι έναν λαό ανύπαρκτο αυτοί να κυβερνήσουν.
Είμαστε, λέει, στο χάρτη τους μια απλή κουκίδα
μα να την κάμουν κτήμα τους βάλανε τη σφραγίδα.
Ποιος θα φωνάξει δυνατά σ' ανατολή και δύση
το έγκλημα ετουτονέ  πρέπει να σταματήσει;

Κανείς παιδί μου δεν μπορεί κανείς να μας εσώσει
αν το κορμί της λευτεριάς και πάλι δε ματώσει!»

ΓΙΟΣ: «Καλή σου νύχτα μάνα!»

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Άδειο σπίτι

Άδειο σπίτι

Μπήκα μετά από καιρό. Στο άδειο σπίτι. Με πήρε αγκαλιά το κύμα του χρόνου. Ήταν κρυμμένος εκεί πριν από μένα. Χρόνος Οικόσιτος. Χρόνος Άγγελος. Άυλος. Η ρομφαία του, ακίδα διπλόχορδη.   Περιφέρεται Ανάμεσα στ’ αγαπημένα φορέματα της μάννας. Άδεια φορέματα στις...

Θα σε περιμένω

Θα σε περιμένω

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Χρυσούλα μου άρεσε πολύ ο ρυθμικός σου διάλογος!!! Είναι θλιβερή η κατάστασή μας! Πολλά παιδιά φεύγουν εξω, διότι τους διώχνει αυτή εδώ η πατρίδα. Δεν συμφωνώ κι εγώ αθόλου με αυτό.

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα σχόλιά σου Ελένη ,
      Να είσαι καλά! Δυστυχώς βιώνουμε το απόλυτο ”τίποτε” σ’ αυτή τη χώρα που φώτισε την οικουμένη…
      Μακάρι να έρθει ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

      Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Το μέλλον για όλους είναι αβέβαιο και πόσο μάλλον για τα παιδιά που απογοητεύονται και καταλήγουν να ξενιτευτούν, αναζητώντας κάτι καλύτερο. Ας σκεφτόμαστε αισιόδοξα, ελπίζοντας ότι θα προσπεράσουμε κάποιες καταστάσεις, και με τη δύναμη της ψυχής και την πίστη θα καταφέρουμε να επιβιώσουμε. Πολύ καλό Χρυσούλα. Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Σε ευχαριστώ ολόψυχα , Βάσω μου!
      Ας ελπίσουμε πως θα ζήσουμε καλύτερες μέρες…Όχι τόσο εμείς , όσο τα παιδιά μας!
      Δεν τους αξίζει αυτή η κατάντια…!

      Απάντηση
  3. sofia25164

    Μεγάλο θέμα άνοιξες με το πανέμορφο ποίημά σου αγαπημένη μου Χρυσούλα!!! Μεγάλο και πονάει σαν να είναι πληγή σχεδόν όλούς τους γονιούς αυτού του τόπου! Δεν ξέρω αν αρκεί πλέον από μόνη της η αισιοδοξία μας, ότι θα έρθει ένα αύριο που θα τα αλλάξει όλα προς το καλύτερο…αν αρκεί η δύναμη ψυχής και οι νουθεσίες μας προς τους νεότερους ή αν πρέπει τελικά “το κορμί της λευτεριάς και πάλι δε ματώσει!”…
    Οι όμορφες λέξεις σου και ο τρόπος που τις κέντησες, μου θύμισε τον αγαπημένο μου Ερωτόκριτο!!!!!!! Να είσαι πάντα καλά!!! Την αγάπη μου σε όλους σας!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Πολυαγαπημένη μου Σοφία!
      Σε ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τα υπέροχα σχόλιά σου!
      …………………………………………………………
      Αν δεν ματώσει το κορμί την άλυσο δεν κόβει…
      Και δεν θα δει μέρα λαμπρή..μέρα που να προκόβει…
      ……………………………………………………………
      Να σαι καλά!
      Την αγάπη μας σε όλους σας!

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου