Ο μίτος της Αριάδνης

23.03.2017

Σαν χείλη άγουρα που η γλύκα τους ξεφεύγει

και μένει όνειρο στη σκέψη το φιλί,

σαν τον κατάδικο που πoτέ δε διαφεύγει

ψάχνει διέξοδο η έρμη η ψυχή.

Γύρω η ζωή, ένας δρομέας που όλο τρέχει

που πίσω δεν κάνει...κι ούτε πρόλαβε να δει.

Μέδουσες φτιάχνει που ο νους δεν τις αντέχει,

πετρώνουν τα όνειρα και τα λόγια πριν τα πει.

Κι εγώ λερώνω το χαρτί μου με μελάνι,

μουντζούρες μοιάζει να γεννάει η ψυχή.

Σκέψεις και δάκρυα ένα βαρύ χαρμάνι,

ψάχνουν στο όνειρο τη χαμένη μου ζωή.

Πίσω μου η μέδουσα που ξέφυγε απ’ το μύθο

την πέτρα ανάθεμα να ρίξω προκαλεί...

Μα στις μουντζούρες μου ίσως να βρω

τον μίτο της Αριάδνης και τη γλύκα απ’ το φιλί!

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. sofia25164

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Ελένη μου…να έχεις ένα όμορφο βράδυ!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο Σοφία μου! Βαθιά τα νοήματα. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Σ’ ευχαριστώ πολύ Χριστινάκι μου!!! Να είσαι πάντα καλά, την αγάπη μου και την καλημέρα μου!!!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πόσο αληθινό και δυνατό το ποίημά σου Σοφία μου…με άγγιξε πολύ!Να είσαι καλά.Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Σ’ ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Άννα, να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!!!!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Ευτυχώς που υπάρχει και αυτή η εσωτερική αναζήτηση και δε σταματάει η ψυχή μας να βρίσκει τρόπους να εκφράζεται τόσο όμορφα , όπως έκανες και εσύ σ’ αυτές τις γραμμές Σοφία. Εύγε!!!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Έτσι είναι Βάσω μου ξέρει η ψυχή… την αγάπη μου να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!!!!

      Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΣΟΦΙΑ
    ~~~~~~~~
    Της ψυχής τ’ αδιέξοδο μέγα…
    Μα η θέληση κάστρα γκρεμίζει
    κι από σπόρο φυτρώνουνε δέντρα
    κι η ζωή με ελπίδα γεμίζει!
    Το μελάνι της πένας σου μοιάζει
    με βρυσάλι που βάλσαμο στάζει
    να ποτίσει παιδιά και εγγόνια
    και να κάνει την έμπνευση αιώνια!
    ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ….

    Απάντηση
    • sofia25164

      Πόσο όμορφα μου τα είπες πάλι…αγαπημένη μου Χρυσούλα!!! Εισπράττω την αγάπη σου και κάθε φορά την χαίρομαι και πιο πολύ!!! Έχετε και την δική μας αγάπη…Ευλογημένη η μέρα για το έθνος μας η σημερινή, εύχομαι να περάσετε όμορφα!!!

      Απάντηση
  6. Ευαγγέλια Αθανασιάδου

    Μπράβο Σοφία ,πολύ μου άρεσε! Συνέχισε αυτές τις υπέροχες μουντζουρες και εύχομαι να αποτελέσουν τον μίτο που θα σε βγάζει από κάθε λαβύρινθο.

    Απάντηση
  7. sofia25164

    Ευαγγελία μου καταρχάς χρόνια σου πολλά!!! Να είσαι γερή, χαρούμενη, ευτυχισμένη και να καμαρώνεις τα παιδάκια σου!!! Όλοι έχουμε το μίτο μας αγαπημένη μου… ακόμη κι αν κάποια στιγμή χαθούμε στους σκοτεινούς λαβυρίνθους της ζωής, βρίσκει δύναμη η ψυχή και γεννά “μουντζούρες” που μας βγάζουν στο ξέφωτο!!! Να περάσεις όμορφα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου