Ο μίτος της Αριάδνης

23.03.2017

Σαν χείλη άγουρα που η γλύκα τους ξεφεύγει

και μένει όνειρο στη σκέψη το φιλί,

σαν τον κατάδικο που πoτέ δε διαφεύγει

ψάχνει διέξοδο η έρμη η ψυχή.

Γύρω η ζωή, ένας δρομέας που όλο τρέχει

που πίσω δεν κάνει...κι ούτε πρόλαβε να δει.

Μέδουσες φτιάχνει που ο νους δεν τις αντέχει,

πετρώνουν τα όνειρα και τα λόγια πριν τα πει.

Κι εγώ λερώνω το χαρτί μου με μελάνι,

μουντζούρες μοιάζει να γεννάει η ψυχή.

Σκέψεις και δάκρυα ένα βαρύ χαρμάνι,

ψάχνουν στο όνειρο τη χαμένη μου ζωή.

Πίσω μου η μέδουσα που ξέφυγε απ’ το μύθο

την πέτρα ανάθεμα να ρίξω προκαλεί...

Μα στις μουντζούρες μου ίσως να βρω

τον μίτο της Αριάδνης και τη γλύκα απ’ το φιλί!

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. sofia25164

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Ελένη μου…να έχεις ένα όμορφο βράδυ!!!

    Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Υπέροχο Σοφία μου! Βαθιά τα νοήματα. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Σ’ ευχαριστώ πολύ Χριστινάκι μου!!! Να είσαι πάντα καλά, την αγάπη μου και την καλημέρα μου!!!

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πόσο αληθινό και δυνατό το ποίημά σου Σοφία μου…με άγγιξε πολύ!Να είσαι καλά.Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Σ’ ευχαριστώ πολύ αγαπημένη μου Άννα, να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!!!!!

      Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Ευτυχώς που υπάρχει και αυτή η εσωτερική αναζήτηση και δε σταματάει η ψυχή μας να βρίσκει τρόπους να εκφράζεται τόσο όμορφα , όπως έκανες και εσύ σ’ αυτές τις γραμμές Σοφία. Εύγε!!!

    Απάντηση
    • sofia25164

      Έτσι είναι Βάσω μου ξέρει η ψυχή… την αγάπη μου να έχεις ένα όμορφο Σ.Κ!!!!!!

      Απάντηση
  5. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΣΟΦΙΑ
    ~~~~~~~~
    Της ψυχής τ’ αδιέξοδο μέγα…
    Μα η θέληση κάστρα γκρεμίζει
    κι από σπόρο φυτρώνουνε δέντρα
    κι η ζωή με ελπίδα γεμίζει!
    Το μελάνι της πένας σου μοιάζει
    με βρυσάλι που βάλσαμο στάζει
    να ποτίσει παιδιά και εγγόνια
    και να κάνει την έμπνευση αιώνια!
    ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ….

    Απάντηση
    • sofia25164

      Πόσο όμορφα μου τα είπες πάλι…αγαπημένη μου Χρυσούλα!!! Εισπράττω την αγάπη σου και κάθε φορά την χαίρομαι και πιο πολύ!!! Έχετε και την δική μας αγάπη…Ευλογημένη η μέρα για το έθνος μας η σημερινή, εύχομαι να περάσετε όμορφα!!!

      Απάντηση
  6. Ευαγγέλια Αθανασιάδου

    Μπράβο Σοφία ,πολύ μου άρεσε! Συνέχισε αυτές τις υπέροχες μουντζουρες και εύχομαι να αποτελέσουν τον μίτο που θα σε βγάζει από κάθε λαβύρινθο.

    Απάντηση
  7. sofia25164

    Ευαγγελία μου καταρχάς χρόνια σου πολλά!!! Να είσαι γερή, χαρούμενη, ευτυχισμένη και να καμαρώνεις τα παιδάκια σου!!! Όλοι έχουμε το μίτο μας αγαπημένη μου… ακόμη κι αν κάποια στιγμή χαθούμε στους σκοτεινούς λαβυρίνθους της ζωής, βρίσκει δύναμη η ψυχή και γεννά “μουντζούρες” που μας βγάζουν στο ξέφωτο!!! Να περάσεις όμορφα!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου