Select Page

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος, της Crowther Kitty

Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος, της Crowther Kitty

Στις μέρες μας, υπάρχουν κάποια βιβλία για παιδιά που είναι μικρά «διαμαντάκια», όμως τέτοια βιβλία υπήρχαν και παλιότερα. Είναι οι ιστορίες που άντεξαν στον χρόνο κι αγαπήθηκαν πολύ από τους μικρούς αναγνώστες. Μια τέτοια ιστορία είναι και «Ο μαύρος κότσυφας κι ο άσπρος γλάρος» της Κίτυ Κρόουθερ που κυκλοφόρησε το 1999 από τις εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες. Κυκλοφορεί ακόμα, αν και όχι παντού, όμως υπάρχει κι ελεύθερη στο διαδίκτυο. Είναι μια ιστορία που διαχειρίζεται με τρυφερό τρόπο το σοβαρό θέμα του ρατσισμού και προωθεί ταυτόχρονα τη φιλαναγνωσία. Απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και μέχρι 9 ετών.

Ο Ιάκωβος, ο μαύρος κότσυφας, θέλει να δει τη θάλασσα όσο τίποτε άλλο! Εκεί, συναντάει τον Τζίμη, τον άσπρο γλάρο, που τον προσκαλεί στο χωριό του στην ακροθαλασσιά. Γίνονται καλοί φίλοι, όμως οι γλάροι στο χωριό του Τζίμη δεν τον συμπαθούν, γιατί έχει διαφορετικό χρώμα από αυτούς. Όμως ο Ιάκωβος… ξέρει να διαβάζει! Οι γλάροι δεν ξέρουν και μόλις ανακαλύπτουν τη χαρά του βιβλίου, αποφασίζουν να γνωρίσουν καλύτερα τον Ιάκωβο. Έτσι, ο Ιάκωβος γίνεται δάσκαλος στο χωριό των γλάρων, τους μαθαίνει να διαβάζουν και ποτέ ξανά κανείς δεν λέει κακό λόγο γι’ αυτόν.

Είναι ένα βιβλίο με υπέροχη εικονογράφηση από την ίδια τη συγγραφέα, με χιούμορ όπου χρειάζεται, που δείχνει στα παιδιά ότι δεν είναι ωραίο να κρίνουμε κάποιον μόνο από την εξωτερική εμφάνιση χωρίς να τον γνωρίσουμε πρώτα. Το αντιρατσιστικό μήνυμα και το μήνυμα της φιλαναγνωσίας περνάει ξεκάθαρα στα παιδιά χωρίς όμως να γίνεται διδακτισμός. Έτσι ακριβώς όπως θα έπρεπε να χειρίζεται τέτοια θέματα ένα βιβλίο για παιδιά.

Προτεινόμενες δραστηριότητες

Για επεξεργασία στο Νηπιαγωγείο, μπορούμε να δείξουμε το εξώφυλλο και να ρωτήσουμε τι τίτλο θα έδιναν τα ίδια στην ιστορία, σύμφωνα με την εικόνα που βλέπουν. Έπειτα, τους διαβάζουμε τον κανονικό τίτλο και κάνουμε προβλέψεις για το τι θα μας λέει η ιστορία μας. Στη συνέχεια, διαβάζουμε το βιβλίο. Μόλις διαβάσουμε την ιστορία, μπαίνουμε στη θέση του Ιάκωβου και του δίνουμε συμβουλές. Τι θα κάναμε εμείς στη θέση του; Ζωγραφίζουμε τις συμβουλές μας σε χαρτί Α4 και συμβουλές για τους γλάρους που αρχικά δεν τον ήθελαν. Τέλος, συζητάμε τι θα κάναμε εμείς αν ερχόταν στην τάξη μας ένα παιδάκι που θα ήταν διαφορετικό από εμάς. Τι σημαίνει όμως «διαφορετικός»; Όλοι δεν είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας; Παίζουμε ένα παιχνίδι για να το καταλάβουμε. Καθόμαστε στην παρεούλα, βάζουμε μουσική και λέμε «Να σηκωθούν να χορέψουν τα παιδιά που έχουν μακριά μαλλιά», «Να σηκωθούν να χορέψουν τα παιδιά που έχουν μαύρα μάτια». Έπειτα, γινόμαστε πιο συγκεκριμένοι «Να σηκωθούν να χορέψουν τα παιδιά που φορούν μπλε μπλούζα» κτλ ώστε να δούμε ότι όλοι είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας, αυτό όμως δεν μας αποτρέπει από το να είμαστε φίλοι και ν’ αγαπάμε ο ένας τον άλλον.

 

 

 

Η Χριστίνα Κωνσταντουδάκη έχει τελειώσει Νηπιαγωγός μα στον ελεύθερο χρόνο της είναι εφευρέτρια ονείρων κι εκπαιδεύτρια νάνων. Έχει φάει από το μήλο της Χιονάτης κι επέζησε γι’ αυτό και ξέρει όλα τα μυστικά των ηρώων των παραμυθιών. Μένει  με τις 73 πολύχρωμες γάτες της που γουργουρίζουν τα κάλαντα όλο το χρόνο και γράφει παραμύθια για μικρούς, μεγάλους και ονειροπόλους. Σπουδάζει από το 2014 στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, έχει βραβευτεί για παραμύθια και διηγήματά της κι είναι εθελόντρια ομαδάρχισσα σε κατασκηνώσεις. Σπουδάζει σε μεταπτυχιακό του ΕΚΠΑ σχετικό με φιλαναγνωσία και το πρώτο της βιβλίο για παιδιά «Το αρχηγείο» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βιβλιοσκόπιο.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου...

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!