Ο ποιητής στη γαλέρα του κόσμου

2.02.2017

Να, οι υπηρέτες του Καίσαρα
τον ποιητή ανεβάζουν στου κόσμου τη γαλέρα.
Σαν πήρε θέση δίπλα στους πηδαλιούχους,
παρακολουθεί  τους ενοικούντες
στα διαζώματα του πλοίου.
Ο προορισμός  είναι γνωστός:
ο Καίσαρας πάει διακοπές, μετά της κουστωδίας.
Απαραίτητοι είναι οι ύμνοι του πληρώματος
για να ’ναι το ταξίδι δοξασμένο.
Και η παρουσία του ποιητή
χρήσιμη κρίνεται για τον
στοχαστικό διάπλου της θαλάσσης.
Πολύ μοιάζει ο κόσμος με τα διαζώματα του καραβιού.
Ο ποιητής παρακολουθεί: τους ερέτες
να λαμνοκοπούν  μες στη σιωπή,
δίχως να κοιτούν κύματα,
και επιφανείς ταξιδευτές.
Στο κατάστρωμα στήνεται μεγάλο φαγοπότι.
Δούλοι  με βιάση
κουβαλούν τα εκλεκτά εδέσματα.
Οι πατρίκιοι, οι λεγάτοι κι οι συγκλητικοί
τις κραιπάλες ξεκινούν (όπως κάνουν πάντα).
Άλλοι αποκοιμιούνται στα ανάκλιντρα
κι άλλοι δε χορταίνουν να ξεσκίζουν
φαγητά και λέξεις.
Ω, οι αμφιτρύωνες και τα μειράκιά τους
όλο φέρνουν και ξαναφέρνουν:
ό,τι ζητά η λαμπερή η κουστωδία.
Το συμπόσιο καλά κρατεί μπροστά
στον ασθενούντα ποιητή.
Τα χείλη πλαταγίζουν.
Οι άρχοντες κομματιάζοντας
σάρκες κι όνειρα,
καταπίνουν αίματα κι αριθμούς
(σωρηδόν κι άνευ αισχύνης).
Τα στόματα χάσκουν
και τον Καίσαρα εκθειάζουν,
(και τη χρυσοφόρα εξουσία του).
Σαν νέοι Πινδάροι Ολυμπιόνικους
φιλοσοφικούς περήφανα εκστομίζουν:
«Ω! Έχουμε ανάγκη τις μάζες.
Αλλιώς θα κυβερνούσαμε φαντάσματα.
Ούτε κωπηλάτες θα ’χαμε,
ούτε υπηρέτες κι άνδρες πνευματικούς
για την προσωπική μας καλλιέργεια».
Α! Θανατερή παρέα,
θλίψη δε γνώρισαν τα μάτια  σου
και την ψυχή του ποιητή
πληγιασμένες σάρκες τη γέμισες
και βρώμικα συμπόσια.
Τα δάκρυα τα ’κλεψες
απ’ τον κόσμο,
γιατί  ήξερες πως είναι δύναμη
που τον θάνατο ημερεύει…

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου