Ο ποιητής στη γαλέρα του κόσμου

2.02.2017

Να, οι υπηρέτες του Καίσαρα
τον ποιητή ανεβάζουν στου κόσμου τη γαλέρα.
Σαν πήρε θέση δίπλα στους πηδαλιούχους,
παρακολουθεί  τους ενοικούντες
στα διαζώματα του πλοίου.
Ο προορισμός  είναι γνωστός:
ο Καίσαρας πάει διακοπές, μετά της κουστωδίας.
Απαραίτητοι είναι οι ύμνοι του πληρώματος
για να ’ναι το ταξίδι δοξασμένο.
Και η παρουσία του ποιητή
χρήσιμη κρίνεται για τον
στοχαστικό διάπλου της θαλάσσης.
Πολύ μοιάζει ο κόσμος με τα διαζώματα του καραβιού.
Ο ποιητής παρακολουθεί: τους ερέτες
να λαμνοκοπούν  μες στη σιωπή,
δίχως να κοιτούν κύματα,
και επιφανείς ταξιδευτές.
Στο κατάστρωμα στήνεται μεγάλο φαγοπότι.
Δούλοι  με βιάση
κουβαλούν τα εκλεκτά εδέσματα.
Οι πατρίκιοι, οι λεγάτοι κι οι συγκλητικοί
τις κραιπάλες ξεκινούν (όπως κάνουν πάντα).
Άλλοι αποκοιμιούνται στα ανάκλιντρα
κι άλλοι δε χορταίνουν να ξεσκίζουν
φαγητά και λέξεις.
Ω, οι αμφιτρύωνες και τα μειράκιά τους
όλο φέρνουν και ξαναφέρνουν:
ό,τι ζητά η λαμπερή η κουστωδία.
Το συμπόσιο καλά κρατεί μπροστά
στον ασθενούντα ποιητή.
Τα χείλη πλαταγίζουν.
Οι άρχοντες κομματιάζοντας
σάρκες κι όνειρα,
καταπίνουν αίματα κι αριθμούς
(σωρηδόν κι άνευ αισχύνης).
Τα στόματα χάσκουν
και τον Καίσαρα εκθειάζουν,
(και τη χρυσοφόρα εξουσία του).
Σαν νέοι Πινδάροι Ολυμπιόνικους
φιλοσοφικούς περήφανα εκστομίζουν:
«Ω! Έχουμε ανάγκη τις μάζες.
Αλλιώς θα κυβερνούσαμε φαντάσματα.
Ούτε κωπηλάτες θα ’χαμε,
ούτε υπηρέτες κι άνδρες πνευματικούς
για την προσωπική μας καλλιέργεια».
Α! Θανατερή παρέα,
θλίψη δε γνώρισαν τα μάτια  σου
και την ψυχή του ποιητή
πληγιασμένες σάρκες τη γέμισες
και βρώμικα συμπόσια.
Τα δάκρυα τα ’κλεψες
απ’ τον κόσμο,
γιατί  ήξερες πως είναι δύναμη
που τον θάνατο ημερεύει…

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου