Ο πολύπαθος λαός της Συρίας

30.06.2018

 

Στα υπόγεια της κόλασης στενάζει
ένας λαός στην τύχη του κραυγάζει
χωρίς να ρωτηθεί, στον πόλεμο ριγμένος
σε ένα ποτάμι δάκρυα, στο αίμα βουτηγμένος

Ή σε ερείπια κλειστά ή σε άγρια καταφύγια
ο φόβος του θανάτου τρομοκρατεί τα επίγεια
βομβαρδισμοί, κρότοι, καπνοί, φωτιές μέσα στα σπίτια
στο κρύο και στον χαλασμό εκλιπαρεί βοήθεια

Ψηλά στον ουρανό με βλέμμα λυπηρό
προσεύχεται με πίστη στον ύψιστο θεό
για τέλος στο μαρτύριο της πείνας και της δίψας
της μυρωδιάς του θανάτου, του πόνου και της πίκρας

Απόλυτη απόγνωση, καταστροφή, σφαγή
καμία λέξη δεν μπορεί αυτής της μάνας την κραυγή
να περιγράψει την σκηνή πάνω στο σώμα τ’ άψυχο που θέλει να φωνάξει
και στου παιδιού της το κορμί επάνω να σπαράξει

Σαν τα κοράκια πέφτουνε, σαν Ύαινες ορμάνε
οι «σύμμαχοι» του όλοι, το αίμα του ρουφάνε
ενός λαού περήφανου με παρελθόν σπουδαίο
και στο κουφάρι του ξεσπούν, αρπάζουν κάθε ωραίο

Μια οικουμένη αμέτοχη απλά παρατηρεί
αυτό το ολοκαύτωμα των σύγχρονων ναζί
ποιος θα λογοδοτήσει στα άπειρα εγκλήματα
γι’ αυτά ποιός θα πληρώσει;
Υπαίτιους και ενόχους στα πρώτα δικαστήρια
ποιος θα καταδικάσει και ευθύνες θα αποδώσει;

_

γράφει η Ελένη Λουκά

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου