Select Page

Ο χωριάτης

Ο χωριάτης

Άνθρωπος του χωριού εγώ, χωρίς σπουδή και γνώση,
στους τοίχους έβλεπα με θαυμαστικό,
τη λέξη «λίκε» να δεσπόζει.
Φαίνεται το χρησιμοποιούν πολύ συχνά εδώ στην πόλη,
μήπως γιατί οι άνθρωποι είναι κακοί και αιμοβόροι;
Μα αν το σκεφτείς πιο σοβαρά και στα παιδιά κάνει καλό,
γιατί φοβούνται και τρων όλο τους το φαγητό.
Στο νου μου έρχεται αμέσως το τραγουδάκι το παιδικό
«Λίκε, λίκε είσαι εδώ;»
και αρχίζω να το σιγοτραγουδώ.

Περίεργα με κοιτούν οι περαστικοί,
και νεύματα μου κάνουν, πως έχω τρελαθεί.
και επειδή η ερώτηση δεν είναι ντροπή,
σταμάτησα έναν περαστικό,
να μου εξηγήσει τι σημαίνει το «λίκε» ή μήπως είναι συνθηματικό.
Και εκεί που άρχισε να μου εξηγεί,
με μπέρδεψε πιο πολύ.
Καταρχήν Like (Λάικ) το λένε φίλε μου,
 και είναι ξενόφερτη λεξούλα
μ’ αυτή δίνουμε το παρόν
 εκφράζουμε το θαυμασμό,
ώσπου το «like» γίνεται εμμονή,
χωρίς αυτό δε ζούνε
αν δε το δουν κάποια στιγμή, τρελαίνονται, πονούνε.
Τίποτα δεν κατάλαβα, μα δεν έχει σημασία…
Μου φάνηκε πάντως πιο άγριο, απ’ όλα τα θηρία.
«Λίκε» θα το λέω εγώ,
ποιος νοιάζεται εξάλλου,
άραγε και αυτοί που το χρησιμοποιούν
καταλαβαίνουν πως είναι εξαρτημένοι,
και έχουν φάει κόλλημα μεγάλο;
Συμπέρασμα: Λίκε και Λάικ είναι το ίδιο,
αφού και τα δυο σε καταβροχθίζουν,
δίχως κουβέντα, δίχως οίκτο.
Α! καθότι ανορθόγραφος, το έμαθα και αυτό
το λύκε γράφεται με «υ», πόσα να χωρέσει το μυαλό;

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

2 Σχόλια

  1. Κατερίνα Κρυστάλλη

    Πάρα πάρα πολύ ωραίο! Μου αρέσει γιατί οι λέξεις κάνουν ρίμα, γιατί υπάρχει ροή, γιατί είναι διδακτικό και γιατί με έκανε να γελάσω. Η αγαπημένη μου στιγμή ήταν το συμπέρασμα.

    “Συμπέρασμα: Λίκε και Λάικ είναι το ίδιο,
    αφού και τα δυο σε καταβροχθίζουν,
    δίχως κουβέντα, δίχως οίκτο.
    Α! καθότι ανορθόγραφος, το έμαθα και αυτό
    το λύκε γράφεται με «υ», πόσα να χωρέσει το μυαλό;”

    Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Χαίρομαι που σου άρεσε. Ούτε ξέρω πως μου βγήκε έτσι. Το έγραψα για πλάκα και κοίτα να δεις που έχει πλάκα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!