Ο χωριάτης

28.03.2017

Άνθρωπος του χωριού εγώ, χωρίς σπουδή και γνώση,
στους τοίχους έβλεπα με θαυμαστικό,
τη λέξη «λίκε» να δεσπόζει.
Φαίνεται το χρησιμοποιούν πολύ συχνά εδώ στην πόλη,
μήπως γιατί οι άνθρωποι είναι κακοί και αιμοβόροι;
Μα αν το σκεφτείς πιο σοβαρά και στα παιδιά κάνει καλό,
γιατί φοβούνται και τρων όλο τους το φαγητό.
Στο νου μου έρχεται αμέσως το τραγουδάκι το παιδικό
«Λίκε, λίκε είσαι εδώ;»
και αρχίζω να το σιγοτραγουδώ.

Περίεργα με κοιτούν οι περαστικοί,
και νεύματα μου κάνουν, πως έχω τρελαθεί.
και επειδή η ερώτηση δεν είναι ντροπή,
σταμάτησα έναν περαστικό,
να μου εξηγήσει τι σημαίνει το «λίκε» ή μήπως είναι συνθηματικό.
Και εκεί που άρχισε να μου εξηγεί,
με μπέρδεψε πιο πολύ.
Καταρχήν Like (Λάικ) το λένε φίλε μου,
 και είναι ξενόφερτη λεξούλα
μ’ αυτή δίνουμε το παρόν
 εκφράζουμε το θαυμασμό,
ώσπου το «like» γίνεται εμμονή,
χωρίς αυτό δε ζούνε
αν δε το δουν κάποια στιγμή, τρελαίνονται, πονούνε.
Τίποτα δεν κατάλαβα, μα δεν έχει σημασία…
Μου φάνηκε πάντως πιο άγριο, απ’ όλα τα θηρία.
«Λίκε» θα το λέω εγώ,
ποιος νοιάζεται εξάλλου,
άραγε και αυτοί που το χρησιμοποιούν
καταλαβαίνουν πως είναι εξαρτημένοι,
και έχουν φάει κόλλημα μεγάλο;
Συμπέρασμα: Λίκε και Λάικ είναι το ίδιο,
αφού και τα δυο σε καταβροχθίζουν,
δίχως κουβέντα, δίχως οίκτο.
Α! καθότι ανορθόγραφος, το έμαθα και αυτό
το λύκε γράφεται με «υ», πόσα να χωρέσει το μυαλό;

_

γράφει η Βάσω Καρλή

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Κατερίνα Κρυστάλλη

    Πάρα πάρα πολύ ωραίο! Μου αρέσει γιατί οι λέξεις κάνουν ρίμα, γιατί υπάρχει ροή, γιατί είναι διδακτικό και γιατί με έκανε να γελάσω. Η αγαπημένη μου στιγμή ήταν το συμπέρασμα.

    “Συμπέρασμα: Λίκε και Λάικ είναι το ίδιο,
    αφού και τα δυο σε καταβροχθίζουν,
    δίχως κουβέντα, δίχως οίκτο.
    Α! καθότι ανορθόγραφος, το έμαθα και αυτό
    το λύκε γράφεται με «υ», πόσα να χωρέσει το μυαλό;”

    Μπράβο!

    Απάντηση
  2. Βάσω Καρλή

    Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Χαίρομαι που σου άρεσε. Ούτε ξέρω πως μου βγήκε έτσι. Το έγραψα για πλάκα και κοίτα να δεις που έχει πλάκα.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου