Παράκληση

14.08.2017

Κάθε μεσημέρι και βράδυ που πάω να κοιμηθώ,
να βρει ξεκούραση το κορμί και το μυαλό,
παραμιλώ; μονολογώ; δεν ξέρω,
μάλλον παρακαλώ τα όνειρα,
να δω το πρόσωπό σου, ή έστω τη φιγούρα σου.
Μα γίνομαι κομμάτια και σου θυμώνω,
γιατί ποτέ δεν έρχεσαι.
Και αποκοιμάμαι μαζί με την οργή μου.
Σταγόνα που πέφτει στον ωκεανό
η παράκλησή μου.
Άδικα πασχίζει το μυαλό μου.
Και αυτή η φαντασία μου αδυνατεί
να συμμορφωθεί.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Χάρης Αγγελογιάννης

    Η φαντασία έχει την ιδιότητα να καλπάζει.Να ταξιδεύει με τα όνειρα.Η πραγματοκότητα είναι απόκοσμη κι απελπιστικά στατική.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου