Παράκληση

14.08.2017

Κάθε μεσημέρι και βράδυ που πάω να κοιμηθώ,
να βρει ξεκούραση το κορμί και το μυαλό,
παραμιλώ; μονολογώ; δεν ξέρω,
μάλλον παρακαλώ τα όνειρα,
να δω το πρόσωπό σου, ή έστω τη φιγούρα σου.
Μα γίνομαι κομμάτια και σου θυμώνω,
γιατί ποτέ δεν έρχεσαι.
Και αποκοιμάμαι μαζί με την οργή μου.
Σταγόνα που πέφτει στον ωκεανό
η παράκλησή μου.
Άδικα πασχίζει το μυαλό μου.
Και αυτή η φαντασία μου αδυνατεί
να συμμορφωθεί.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Κερδίστε το!

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ταραγμένοι καιροί

Ταραγμένοι καιροί

Άρρωστο το κύμα ξεψυχάει στην αμμουδιά. Θύελλες μου είχες τάξει φουρτουνιασμένα νερά. Κι εγώ ήσυχος κάλπαζα σε αναζητήσεις γι' άγριους καιρούς κι αιθερογέννητους βοριάδες. Με υποσχέσεις έωλες και χλιαρές σιωπές πότισες το βλέμμα μου μια θάλασσα λάδι να με κρατάει...

Πρωινό φιλί

Πρωινό φιλί

ΠΡΩΙΝΟ ΦΙΛΙ (τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Μουσικού Στίχου στον 10ο Παγκόσμιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων Ελλάδας) - Ήλιε μου που ξημέρωσες, ψάξε για την καλή μου όταν τα μάτια της σε δουν δώσε της το φιλί μου - Αύρα γλυκιά της...

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Κόκκινη κλωστή δεμένη…

Μια φορά κι έναν καιρό, δεν είχαμε τι να πούμε, έδεσα μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο για να θυμηθώ να πω όταν έχω. - Μια φορά κι έναν καιρό, είχες μια κόκκινη κλωστή στο δάχτυλο αλλά δεν θυμόσουν γιατί. - Μια φορά κι έναν καιρό, δυο κόκκινες κλωστές ενώθηκαν σε μια...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Χάρης Αγγελογιάννης

    Η φαντασία έχει την ιδιότητα να καλπάζει.Να ταξιδεύει με τα όνειρα.Η πραγματοκότητα είναι απόκοσμη κι απελπιστικά στατική.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου