Select Page

Πέντε παιδιά στο δώμα μας

Πέντε παιδιά στο δώμα μας

Έπιασες και στολίστηκες κι έβαλες τα καλά σου
κι επίσκεψη μας έκανες, μοίρα, με τα παιδιά σου.
Κράταγες και τα δώρα σου π' άφηκες στο σαλόνι
εκεί π' αράχνες 'φαίνανε ιστό μέσα στη σκόνη.
Πέντε παιδιά κουβάλησες στο πιο καλό μας δώμα
εκεί που γέλιο παιδικό δεν άκουσα ακόμα.
Το 'να παιδί σου, μοίρα μου, Ευθύνη το βαφτίσαν
μα οι άνθρωποι στο δώμα μου το κατεχερίσαν.
Άνθρωπος δεν ανέλαβε για πράμα την ευθύνη
για αυτά που ζει ο τόπος μου τον πόνο την οδύνη.
Τ' άλλο παιδί σου φώναζαν με τ' όνομα Γαλήνη,
μα κι αυτό το εσιχτίρισαν τετράποδα τα κτήνη.
Κι εκεί που ήταν ήσυχα τα πράματα στο δώμα
τρόμος και δέος πλάκωσε σαν το βαρύ το χώμα.
Το τρίτο το κλωνάρι σου Πρόοδο το φωνάζαν
μα με φωνές και ουρλιαχτά κάποιοι το ετρομάζαν.
Κι η πρόοδος εγύρισε πενήντα χρόνους πίσω
το δώμα μου το πιο καλό πώς θα το ξαναχτίσω;
Το τέταρτο φυντάνι σου Φιλότιμο το είπα(ν)
μα με μια σφαίρα του 'καμαν στην κεφαλή μιαν τρύπα.
Χάθηκε το φιλότιμο δεν βλέπω "φως" κανένα
για σένα που 'σουν χώρα μου της λευτεριάς η γέννα.
Το πέμπτο το παιδάκι σου Υπομονή το λένε,
μα εκείνη πάει χάθηκε κι όλα τα μάτια κλαίνε.
Μοίρα, που γνώρισες πολλούς σαν το δικό μου τόπο
δείξε μου πια της λησμονιάς να βρω εγώ τον τρόπο.
Να λησμονήσω που 'δωσα ό,τ' είχα μέσ' στο δώμα
μα "αυτοί" δεν ησυχάζουνε αν δεν με δουν στο χώμα.
Να κάνεις, μοίρα, γέννες δυο και να τις αναθρέψεις
και δώρο μεσ στο δώμα μου ταχιά να μου τις πέμψεις.
Η πρώτη γέννα Δίκαιο να φέρει στην πατρίδα
να έχουνε τα νιάτα μας έστω κάποια ελπίδα.
Η δεύτερη κι η πιο καλή να είναι η Ελευθερία
αυτή που στην πατρίδα μου θ' αλλάξει την πορεία…


* Καταχερίζω=δέρνω
*Σιχτιρίζω=διώχνω
* Πράμα=τίποτε

_

γράφει η Χρυσούλα Πλοκαμάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

3 Σχόλια

  1. Σοφία Ντούπη

    Αγαπημένη μου Χρυσούλα τα λόγια μου φτωχά…μπρος το μεγαλείο της πένας σου!!! Τα είπες όλα. Και τα είπες σωστά, ζυγισμένα…και δυνατά όπως ταιριάζει στο θέμα…Την αγάπη μου σε όλους σας να είστε πάντα καλά!!!!!!!!

    Απάντηση
    • ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

      Αγαπημένη μου Σοφία σε ευχαριστώ πολύ για τα υπέροχα σχόλιά σου που μου φτιάχνουν πάντα τη διάθεση και με τιμούν ιδιαίτερα …. Το τάλαντο της γραφής το έχεις στον ανώτατο βαθμό, εσύ Σοφούλα μου…
      Με την αγάπη μας , σας ευχόμαστε ό,τι καλύτερο ! Όσο για το ‘δυνατό ύφος της πένας μου’ με όλα όσα ζούμε τα τελευταία επτά χρόνια τι άλλο θα μπορούσα να γράψω?

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!