τοβιβλίο.net

Select Page

Παγωμένες θάλασσες

Παγωμένες θάλασσες

Μουδιασμένα χείλη,
λέξεις φυλακισμένες,
παγιδευμένα αισθήματα,
καρδιές απελπισμένες,

βλέμματα ανέκφραστα,
σαν παγωμένες θάλασσες.
Δεν ήσουν έτσι πιο παλιά.
Βλέπεις κι εσύ πως άλλαξες,

όπως κι αυτοί που εμπιστεύτηκες
ή σκέπασες κάτω απ’ την αγκαλιά σου,
μα ξάφνου τρόμαξαν τη σκέψη σου,
κλέψανε τη χαρά σου.

Και πάγωσες.

Τώρα δες,
χορεύουνε στον πάγο,
αδιάφορα σε προσπερνούν,
σε κάνουν άνω-κάτω.

Μα λόγια δεν εκφράζεις
γιατί είσαι παγωμένος.
Σκέψου τι θα ακούγανε,
αν έβλεπαν πως ήσουν πληγωμένος...

_

γράφει η Νίκη Αλπού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

4 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Μού άρεσε το ποίημα σου Νίκη. Αλήθεια , πόσες και πόσες φορές δεν νιώσαμε έτσι, χωρίς να το πούμε, κρατώντας μι αξιοπρεπ’η στάση απέναντι σε κάτι που έφυγε και πάει…

    Απάντηση
  2. 'Αννα Ρουμελιώτη

    “Σκέψου τι θα ακουγανε αν έβλεπαν πως ήσουν πληγωμένος”…. πόσο δυνατή η κατακλείδα στο ποίημα σας!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Bazaar βιβλίων

Έρευνα

Εγγραφείτε στο newsletter

Ενημέρωση μόνο για λογοτεχνικούς διαγωνισμούς

Οδηγός ιστοσελίδας

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος