Παράλληλο σύμπαν

25.11.2017

Όπως κάθε πρωί, έτσι και σήμερα, πριν πάω στη δουλειά πήγα στο αγαπημένο μου καφέ για να αγοράσω τον καφέ μου.
- Καλημέρα σας. Ένα freddo cappuccino γλυκό με extra εβαπορέ θα ήθελα.
Πλήρωσα και περίμενα να ετοιμαστεί. Έβγαλα το κινητό από την τσάντα και άρχισα να σερφάρω έτσι για να μάθω τι γίνεται στον κόσμο.
- Καλημέρα σας. Ένα freddo cappuccino γλυκό με extra εβαπορέ θα ήθελα.
Σήκωσα το κεφάλι μου για να δω από ποιον ειπώθηκαν τα λόγια μου. Μπροστά στον πάγκο, με την πλάτη γυρισμένη σε μένα στεκόταν μια κοπέλα που είχε το ίδιο ύψος με εμένα, με το ίδιο χρώμα μαλλιών που ακουμπούσαν στους ώμους της και γενικά όλο της το σουλούπι ήταν ίδιο με το δικό μου.
- Καλημέρα σας. Ένα freddo cappuccino γλυκό με extra εβαπορέ θα ήθελα.
Σοκαρίστηκα. Είδα μια άλλη κοπέλα, να στέκεται δίπλα στην πρώτη, με το ίδιο ύψος με εμένα, το ίδιο σουλούπι με το δικό μου όμως τα μαλλιά της ήταν κόκκινα και έφταναν σε μάκρος μέχρι τη μέση της.
- Έτοιμος ο καφές σας.
Μου είπε η υπάλληλος και πλησίασα τον πάγκο. Άπλωσα το χέρι μου και καθώς έπιανα το ποτήρι, είδα άλλα δυο χέρια να απλώνονται για να το πιάσουν. Το έπιασα βιαστικά και από φόβο έφυγα σχεδόν τρέχοντας από το μαγαζί. Έφτασα στο αμάξι μου και καθώς έβαλα το κλειδί στην πόρτα, είδα ταυτόχρονα να μπαίνουν άλλα δυο κλειδιά στη κλειδαριά. Έκλεισα τα μάτια γιατί αυτό που ένιωσα με έκανε να μην μπορώ να αντιδράσω. Αδύνατον να καταλάβω τι συμβαίνει και αφέθηκα σε αυτό που ζούσα. Άνοιξα την πόρτα και έκατσα στο κάθισμα του οδηγού. Ένιωσα ξαφνικά ένα βάρος να κάθεται πάνω μου και προσπάθησα να κουνηθώ για να απαλλαγώ. Το βάρος όμως αμέσως μετά διπλασιάστηκε και το σώμα μου έμεινε κολλημένο στο κάθισμα, αδύναμο για παραπάνω κινήσεις. Με δυσκολία έβαλα το κλειδί στη μίζα και ξεκίνησα. Καθώς οδηγούσα, έβαλα ραδιόφωνο για να χαλαρώσω. Όποιο τραγούδι τραγουδούσα, άκουγα δυο φωνές μέσα στο κεφάλι μου να ψιθυρίζουν το ίδιο τραγούδι. Έφτασα στη δουλειά μου. Έκατσα μπροστά στον υπολογιστή και αφέθηκα στα προγράμματα του, στα τηλέφωνα που διαρκώς χτυπούσαν και σε όλα αυτά που έπρεπε να διεκπαιρεωθούν. Αν έγιναν κάποια λάθη πάνω στη δουλειά, σίγουρα δεν φταίω εγώ. Κάποιοι άλλοι επενέβαιναν…

_
γράφει η Ιωάννα Πορτοκάλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

Μια Φιλία

Μια Φιλία

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Υπάρχει άραγε φιλία ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα; Αυτό ίσως είναι το πιο αμφιλεγόμενο και σίγουρα ακόμη αναπάντητο ερώτημα της ιστορίας του ανθρώπου. Πιο εύκολα τετραγωνίζεται ο κύκλος. Οι απόψεις χωρίζονται σε ομάδες σαν το...

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Συνάντηση στην πολυκατοικία

Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών και για τη μέρα που ερχόταν. Ανακουφισμένη...

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Διαβάστε κι αυτά

Θέα Θάλασσα

Θέα Θάλασσα

Εμπνευσμένο από τον πίνακα του Γ. Μόραλη “Έγκυος Γυναίκα”   Καστέλα 1948 Μήνες ολόκληρους καθόταν στην ίδια θέση κάθε απόγευμα. Από την ώρα που απόσωνε το λιγοστό γεύμα της μέχρι που ο ήλιος έδυε και τα μάτια της δεν έβλεπαν παρά μόνο πηχτό μαύρο, καθόταν ακίνητη...

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

Στα Μαρμαρένια Αλώνια

-Όχι ρε πούστη χάρε, δε θα το πάρεις το παιδί! Φώναζε και έβριζε με πάθος καθώς έκανε ανάνηψη στο 12χρονο αγόρι, που είχε φύγει στη μέση του χειρουργείου. Ο ιδρώτας είχε ποτίσει το πρόσωπό του, μα το βλέμμα του, γεμάτο πείσμα κοιτούσε κατάματα τον χάροντα, που έστεκε...

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Τα ημερολόγια των τρελών: «Ο περιθωριακός»

Ο πίνακας μιας μέρας σου. Πλάσε χαρά, πλάσε ζωή, αξίες και ομορφιά η αύρα σου θ’ αγγίξει ανθρώπους πιο βαθιά ωραία συναισθήματα στη σύνθεση μιας μέρας πομπός ελπίδας, άνοιξης, στο φάσμα μιας εσπέρας. Το κάδρο των αισθήσεων γέμιζε με αγάπη μια θάλασσα χαμόγελα στου ουρανού τον χάρτη.

3 σχόλια

3 Σχόλια

  1. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Πολύ πολύ ενδιαφέρον. Τι να’ θελε από σένα ο τριπλός εαυτός της παραίσθησής σου;Αν ποτέ το μάθεις
    ενημέρωσέ μας

    Απάντηση
  2. ΣΠΥΡΟΣ

    Πολύ καλό μικρό διήγημα!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου