Παράσταση για έναν ρόλο

15.07.2017

Θα ’θελα απόψε να ανοίξω το μεγάλο πιάνο στο σαλόνι. Και να χαθούν τα δάχτυλα σε μια σονάτα ξεχασμένη. Κάποιοι θα πουν πως ενοχλώ τις μούσες χωρίς λόγο. Ο αποσπερίτης πέθανε στο κατώφλι του παραμυθιού. Στην παραλία της Καλαμαριάς μόνο οι γλάροι ερωτοτροπούνε. Ξεβάφω. Μα δεν πετώ τα μάτια μου στις σκάλες. Ξεβάφεις. Κολυμπώντας πάνω από τη θάλασσα. Όπως κάθε ασυγκράτητος πόθος. Τέτοιες μέρες στο Λονδίνο νυχτώνει πιο νωρίς απ’ ό,τι στο Παρίσι. Πέρασα κάτω απ’ την αψίδα του Wellington σαν κουρασμένο φάντασμα. Η τρίαινα του Ποσειδώνα ήταν κρυμμένη στα μαλλιά μου. Την έκλεψα για να ταράξω τα νερά των ταξιδιών που αναβλήθηκαν. Το μουσικό κουτί που έχω στο γραφείο ξυπνάει από μόνο του. Σκορπά στον χώρο μια μελωδία μελαγχολική. Θα το πετάξω στο πάτωμα με βία. Πάνω απ’ το πιάνο μου θα ξενυχτήσω. Σαν ψυχωμένος ταξιδιώτης. Παίζοντας ό,τι θέλω εγώ. Κι ας «έγινε η απώλεια συνήθειά μας». Κι ας ήταν πάντα «ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή». Εσύ μπορείς να έρθεις να με βρεις. Στα καλοκαίρια που γραφτήκαν με την καύτρα του τσιγάρου μου.

_

γράφει ο Χρήστος Κάρτας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου