Παρηγοριά

9.12.2016

A28_b

Τον πόνο του χαμού
του δικού σου εκεί βρήκα
στο τασάκι του μυαλού
δικού μου γίνηκε η προίκα.

Τη μοναξιά των στιγμών
σ’ αυτό εκεί διαβάζω
του εγωισμού τα σύνορα
ευπρεπώς πώς να διατάζω.

Να βρίσκονται ολημερίς
κι ολονυχτίς συνάμα
να επέρχεται ολοταχώς
συνεύρεσης το θάμα.

Μα είναι δύσκολο αυτό
απέλπιδες στοιβάζουν
τις σκέψεις στο μυαλό
οι έννοιες τις δικάζουν.

Κριτές και επικριτές
δηλωθήκαν κι ηγηθήκαν
αδαείς συμβιβασμοί
ποτέ δεν ευρεθήκαν.

Λύσεις να δοθούν
σ’ εμάς να συμβάλλουν
επικερδείς και θετικοί
περιορισμοί να επιβάλλουν.

Διαταγές και προτροπές
να υπάρχουνε βεβαίως
στην απληστία του Εγώ
που επήλθε σκληρά και ακραίως.

Τρόπων που σου έδειξα
άνανδρα και είχα δώσει
δικαίωμα του χωρισμού
ποτέ όμως σε δόση.

Μονοκόμματα αυτό
ξάφνου εκεί επήλθε
το δικαίωμα της συνύπαρξης
ποτέ μου δε συνήλθε.

Από το κώμα της ζωής
που έτυχε να πέσω
λήθη και στεναγμού
δείγματα να θέσω.

Το πρόσωπό μου καταγής
συγχώρεση να ζητήσω
χωρίς μηδαμινή εγώ
ευκαιρία να απαιτήσω.

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Αντιγραφές κι επαναλήψεις

Προσκλητήριο άγγελμα η ανυπόταχτη ζωή ξέχωρης προσωπικής δημιουργίας και ολοκλήρωσης, με ρήξεις ανοιχτές, ανατροπές και επινοήσεις. Ο χρόνος, αξίωμα αναγνώρισης και δοκιμασία για δραστικές αλλαγές, σχεδιασμούς και υπερβάσεις. Ο τόπος, αναφορά, σπονδή και σημειολογία...

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου