Πείσμα και γινάτι

Δημοσίευση: 24.06.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Πείσμα και γινάτι
Θα βγάλουνε το μάτι
Αυτό της υπομονής
Καρτέρι και ραχάτι.

Δεν ξαποσταίνει πια στιγμή
Η σκέψη δεν κωφεύει
Μοναχά ζητά να δει
Αποφάσεις αναμοχλεύει.

Να βρει και να αποσπαστεί
Απ' τον τροχό της μοίρας
Αλόβητη καραδοκεί
Να πεις της κακομοίρας.

Μη στέκεις εκεί αλάργα μου
Και λόγο δε στηρίζεις
Παρά επίμενε σκληρά
Πόλεμο να κερδίζεις.

Μην καταθέσεις ποτέ
Τα όπλα και παραδώσεις
Τα όνειρα, τους στόχους σου
Πρόσεχε μην προδώσεις.

Τι κι αν φοβάσαι μέσα σου
Αν κρυφά δάκρυα ξεχειλίζουν
Φταίνε οι άδικες στιγμές
Ευθύνες που σε τριγυρίζουν.

Μα να 'σαι πλέον σταθερή
Πισωγυρίσματα μη θέτεις
Στην πορεία της ζωής
Απλά να παραθέτεις.

Τα δίκαιά σου να θωρείς
Αιτήματα να θρέφεις
Μ' αγάπη εκεί σε σένανε
Ευλογίας να ανατρέφεις.

Πατήματα διδάγματα
Αποτυπώματα να είναι
Γεμάτα αφοσίωσης
Κι όχι για θεαθήναι.

Παρά τους στόχους να τους δεις
Σιμά να τους φροντίζεις
Τα όνειρα ουσιαστικά
Εκεί να αναβλύζεις.

Την εσωτερική πλευρά
Ώθηση να τους δίνεις
Ποτέ τα σκήπτρα της ζωής
Δικής σου μην παραδίνεις.

_

γράφει η Άννα Ζανιδάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Φαντάσματα

Φαντάσματα

Κάτι νύχτες Που τρίζουνε τα μάνταλα στις πόρτες Που σέρνονται στα μάρμαρα πνιγμένες προσευχές Κάτι νύχτες  Που τρέμουν τα παράθυρα θανάτου πυρετό Ξεχύνονται αντίλαλοι απ’ τα υπόγεια Κάτι νύχτες χτυπήσανε τις πόρτες μα δεν ήτανε κανείς.   Κάτι νύχτες έσβηναν τα...

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Μυρτώ

Μυρτώ

Τρίτη και δεκατρείς εχθές, δεν βγήκα από το σπίτι, στο κολυμβητήριο να πάω, απέφυγα. Κοιμήθηκα ώρες πολλές, ώρες πολλές κοιμάμαι, έχοντας ύπνο καλόν. Ξυπνώντας εχθές το πρωί στις ένδεκα (στις δώδεκα κοιμήθηκα ξανά), ολοκλήρωσα κάτι, που, από προχθές, Δευτέρα, του μήνα...

Ροζ

Ροζ

Πάντα το έλεγε η μάνα μου: “Μάλλιασε η γλώσσα μου, μην βάζεις τα άσπρα με τα χρωματιστά, θα χαλάσουν τα ρούχα”. Μα εγώ μια ζωή, ανοικοκύρευτη.  “Ξερω τι σου λέω,  θα προσέχω”. Πήρα όλη την μπουγάδα, Και τα’μπλεξα. Τα ‘μπλεξα όλα.  Και τώρα βρίσκομαι εδώ, Να κλαίω πάνω...

Εκφοβισμός

Εκφοβισμός

Δεν έχει ουδεμία αξία να γράψω ή να μιλήσω για όσα έχω περάσει.   Δεν έχω ανάγκη από βλέμματα λύπησης ή λόγια θαυμασμού.   Διατηρώ την ανθρωπιά, αλλά και την επιμονή μου. Αυτό μόνο αξίζει να εκμυστηρευτώ.   _ γράφει ο Νικόλαος...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου