Περί φωτός και σκότους

28.02.2017

Το ’ξερα πως ό,τι συμβαίνει είναι προέκταση του αέναου πολέμου φωτός και σκότους.
Ίσως το ξέρουνε πολλοί, όμως λίγοι δίνουν σημασία. Τι να πρωτοσκεφτούν… Έχουν τόσες υποχρεώσεις. Τόσες άχρηστες συσκευασίες να πετάξουν στα σκουπίδια…
Και τους το λέω πως οι πρωτόγονοι, μπορεί να ήταν πιο ευτυχισμένοι σ’ ένα τίποτα που περιείχε το όλον. Πως ζούσαν όλη τη μέρα κι όχι μόνο τις ώρες που δε δούλευαν. Και μ’ ακούν, αλλά λίγο. Συνεχίζουν το ίδιο, καθημερινό, επίπονο, χαοτικό τίποτα...
Το φως κάνει αγώνα να νικήσει… Ίσως είναι το φως που ξεκίνησε από τη Μεσόγειο κι ίσως αντίπαλο είναι το σκότος των Ατλάντων. Είναι το πνεύμα και η ύλη.
Το μυστικό της ύλης είναι τα πάθη. Κι είναι εύκολο να τα καλλιεργήσει.
Το φως ζει με λίγα. Είναι απλό. Αυτό είναι το όπλο του· η απλότητα...
Πολλά τα χρόνια που μέσα από την ύλη του το σκότος μοιάζει να κερδίζει μάχες. Ίσως να φλερτάρουμε με μια νέα Κιβωτό.
'Οταν η ύλη γίνεται ύβρις, κλονίζονται τα σύμπαντα...

_

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    “Το μυστικό της ύλης είναι τα πάθη. Κι είναι εύκολο να τα καλλιεργήσει.
    Το φως ζει με λίγα. Είναι απλό. Αυτό είναι το όπλο του· η απλότητα…΄”

    Πάρα πολύ ωραίο το κειμενό σου Νίκο!! Μπράβο!!!
    Το σπήλαιο της ύλης, της απαιδευσίας και του σκότους, όπως εσύ ανέφερες, ο άνθρωπος ίσως το έχει ανάγκη διότι μέσα απ’ το σκοτάδι θα προχωρήσει προς το ημίφως, για να αντικρίσει τελικά τον ήλιο… Η ανάποδη πορεία δεν υφίσταται. Όλα θέλουν τον κόπο τους και τον χρόνο τους.

    Απάντηση
    • ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

      πιθανόν κάποιοι γεννιούνται με τάση φωτός και κάποιοι με τάση σκότους…ο καθένας φέρει ”τύπον αόρατον”…πιθανόν έχουμε έρθει με συγκεκριμένο ρόλο ή σκοπό…άγνωστο….δεν πολυπιστεύω στην εξέλιξη του όντος από τη γέννησή του…ενοώ της ”κεντρικής δομικής ιδέας” που φέρει….μικρή η διαφοροποίηση…όλα ή σχεδόν όλα τα φέρεις εκ κοιλίας μητρός….οι υλιστές μικρή εκτροπή προς το φως μπορούν να πάρουν,υπό συνθήκες…οι φωτεινοί μπορούν να εκτραπούν προς την ύλη,όμως πιθανότατα να το αντιληφθούν και να φρενάρουν όταν αισθανθούν μπουχτισμένοι και ανακαλύψουν το φως που φέρουν…το όποιο φως αργεί να γίνει αντιληπτό ακόμα και από τον φέροντα…..η μόρφωση είναι απλή επικάλυψη…η παιδεία φέρεται έσωθεν…απλά αποκαλύπτεται ευκολότερα μέσω της μορφώσεως…λυπάμαι που το παραφιλοσόφησα….

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου