Περί φωτός και σκότους

28.02.2017

Το ’ξερα πως ό,τι συμβαίνει είναι προέκταση του αέναου πολέμου φωτός και σκότους.
Ίσως το ξέρουνε πολλοί, όμως λίγοι δίνουν σημασία. Τι να πρωτοσκεφτούν… Έχουν τόσες υποχρεώσεις. Τόσες άχρηστες συσκευασίες να πετάξουν στα σκουπίδια…
Και τους το λέω πως οι πρωτόγονοι, μπορεί να ήταν πιο ευτυχισμένοι σ’ ένα τίποτα που περιείχε το όλον. Πως ζούσαν όλη τη μέρα κι όχι μόνο τις ώρες που δε δούλευαν. Και μ’ ακούν, αλλά λίγο. Συνεχίζουν το ίδιο, καθημερινό, επίπονο, χαοτικό τίποτα...
Το φως κάνει αγώνα να νικήσει… Ίσως είναι το φως που ξεκίνησε από τη Μεσόγειο κι ίσως αντίπαλο είναι το σκότος των Ατλάντων. Είναι το πνεύμα και η ύλη.
Το μυστικό της ύλης είναι τα πάθη. Κι είναι εύκολο να τα καλλιεργήσει.
Το φως ζει με λίγα. Είναι απλό. Αυτό είναι το όπλο του· η απλότητα...
Πολλά τα χρόνια που μέσα από την ύλη του το σκότος μοιάζει να κερδίζει μάχες. Ίσως να φλερτάρουμε με μια νέα Κιβωτό.
'Οταν η ύλη γίνεται ύβρις, κλονίζονται τα σύμπαντα...

_

γράφει ο Νίκος Νασόπουλος

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι ταινίες της εβδομάδας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

2 σχόλια

2 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    “Το μυστικό της ύλης είναι τα πάθη. Κι είναι εύκολο να τα καλλιεργήσει.
    Το φως ζει με λίγα. Είναι απλό. Αυτό είναι το όπλο του· η απλότητα…΄”

    Πάρα πολύ ωραίο το κειμενό σου Νίκο!! Μπράβο!!!
    Το σπήλαιο της ύλης, της απαιδευσίας και του σκότους, όπως εσύ ανέφερες, ο άνθρωπος ίσως το έχει ανάγκη διότι μέσα απ’ το σκοτάδι θα προχωρήσει προς το ημίφως, για να αντικρίσει τελικά τον ήλιο… Η ανάποδη πορεία δεν υφίσταται. Όλα θέλουν τον κόπο τους και τον χρόνο τους.

    Απάντηση
    • ΝΙΚΟΣ ΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

      πιθανόν κάποιοι γεννιούνται με τάση φωτός και κάποιοι με τάση σκότους…ο καθένας φέρει ”τύπον αόρατον”…πιθανόν έχουμε έρθει με συγκεκριμένο ρόλο ή σκοπό…άγνωστο….δεν πολυπιστεύω στην εξέλιξη του όντος από τη γέννησή του…ενοώ της ”κεντρικής δομικής ιδέας” που φέρει….μικρή η διαφοροποίηση…όλα ή σχεδόν όλα τα φέρεις εκ κοιλίας μητρός….οι υλιστές μικρή εκτροπή προς το φως μπορούν να πάρουν,υπό συνθήκες…οι φωτεινοί μπορούν να εκτραπούν προς την ύλη,όμως πιθανότατα να το αντιληφθούν και να φρενάρουν όταν αισθανθούν μπουχτισμένοι και ανακαλύψουν το φως που φέρουν…το όποιο φως αργεί να γίνει αντιληπτό ακόμα και από τον φέροντα…..η μόρφωση είναι απλή επικάλυψη…η παιδεία φέρεται έσωθεν…απλά αποκαλύπτεται ευκολότερα μέσω της μορφώσεως…λυπάμαι που το παραφιλοσόφησα….

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου