Περηφάνεια

20.02.2017


Άλλαζα με το νου τις εικόνες.
Έβαλα μια αχτίδα να χρυσίζει στα μαλλιά
έναν μεγάλο δρόμο που έχει μονάχα ορίζοντα 
σε μάτια αγαπημένα.
Έβαλα τα χρώματα της αρεσκείας μου στα ξερά φύλλα
και ένα ποτάμι να κόβει στα δυο το σώμα.
Δε μου ήταν δυσάρεστο να σκέφτομαι τη γελοιότητα 
του μισού εαυτού μου
να τρέχει στο παρελθόν και στο μέλλον
μα να μην στέκεται στο παρόν.
'Εχω επίγνωση της περηφάνειας μου.
Δεν κοιτώ κάτω, κοιτώ ψηλά και αλλάζω το τοπίο.
Γνωρίζω ακόμα πως το τίποτα μιας πέτρας
ξεχειλίζει τα σχήματά μου.
Κινδυνεύω από την ίδια τη δύναμή μου να παραιτούμαι
να βρω θέση στις εικόνες.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γεωργαντοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Για άλλη μία φορά η ποίηση σας με αγγίζει βαθιά!Σας ευχαριστώ!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Ντίνα τρυφερή και γλυκιά η περηφάνειά σου!!
    Εικόνες μελωδικές και δυνατές συνάμα!! Μπράβο!!! 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου