Περιπλανιέμαι από εγώ σε εγώ

11.07.2017

Όλα έχουν μια κατεύθυνση.

Φοβάμαι μη με απορροφήσουν στη δίνη τους.

Κόβω μικρά κομματάκια τα σύμφωνα και όταν μου α-συμφωνούνε

ντρέπομαι τη μοναξιά, αλλά σε αυτήν μέσα ευδοκιμώ

όπως το σαλιγκάρι στο κέλυφος.

Στην ουσία περιπλανιέμαι από εγώ σε εγώ

μην έχοντας να φτάσω πουθενά, μα την αλήθεια.

Οι ουτοπίες είναι γάργαρες- καταναλώνονται

νωπές και όταν η ψυχή ανάγκη τις έχει.

Οι κοινωνίες ασχημονούν αλλά και πού σε πάει μία γερασμένη ηθική

ενός κόσμου που ολοένα γκρεμίζεται;

Δεν θέλω να μιλώ. Νεύματα κάνω

να με αποκρυπτογραφήσουν οι θάλασσες και η ταξιαρχία των πουλιών που σηκώνει

την αυγή στα πουπουλένια φτερά της.

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου