Περιπλανιέμαι από εγώ σε εγώ

11.07.2017

Όλα έχουν μια κατεύθυνση.

Φοβάμαι μη με απορροφήσουν στη δίνη τους.

Κόβω μικρά κομματάκια τα σύμφωνα και όταν μου α-συμφωνούνε

ντρέπομαι τη μοναξιά, αλλά σε αυτήν μέσα ευδοκιμώ

όπως το σαλιγκάρι στο κέλυφος.

Στην ουσία περιπλανιέμαι από εγώ σε εγώ

μην έχοντας να φτάσω πουθενά, μα την αλήθεια.

Οι ουτοπίες είναι γάργαρες- καταναλώνονται

νωπές και όταν η ψυχή ανάγκη τις έχει.

Οι κοινωνίες ασχημονούν αλλά και πού σε πάει μία γερασμένη ηθική

ενός κόσμου που ολοένα γκρεμίζεται;

Δεν θέλω να μιλώ. Νεύματα κάνω

να με αποκρυπτογραφήσουν οι θάλασσες και η ταξιαρχία των πουλιών που σηκώνει

την αυγή στα πουπουλένια φτερά της.

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Κατάληξη

Κατάληξη

Μια θολή σκοτεινιά κι έν’ αγέρι χλωμό θα σε φέρει, σε παντέρμη αμμουδιά της σιωπής λειτουργιά, αλισάχνης αστέρι. Θα ’μαι πίσω από ’κεί, στης σιγής τη βοή η καρδιά απαγγέλει με πάθος. Δεν θα μείνω πολύ κι έχει αρχίσει βροχή στων ματιών σου τ’ απάνεμο βάθος. Σε ξωκλήσι...

Η μοναξιά της απόστασης

Η μοναξιά της απόστασης

Και ύστερα από το ξάφνιασμα και την απορία, την αίσθηση απειλής και τον έκδηλο φόβο στο βέβηλο αναρώτημα για τη σκιά της πανδημίας, προσέτρεξαν ομόλογοι οι πρεσβευτές της γνώσης, της συγκροτημένης σκέψης και επώδυνης αλήθειας, ως ώριμη ανάγκη των καιρών και της...

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου