Πετρώνουν τα δάκρυα μας; του Ηλία Στεργίοπουλου

3.01.2017

σχόλια

 

Η γενιά των πατεράδων μας βίωσε επώδυνα την εποχή του εμφυλίου. Πολλοί πλήρωσαν τις συνέπειές του, δίχως να φταίνε.

 Οι πατεράδες μας αποτελούν για εμάς τη «ζωντανή μαρτυρία» για το τι  έγινε, πώς έγινε, γιατί και ποιους σημάδεψε.

Για την περίοδο αυτή υπάρχουν μία δύο παράγραφοι, ή μία ενότητα, σ’ ένα σχολικό εγχειρίδιο, με λιτή και ψυχρή αναφορά. 

Ένας παλιός μου καθηγητής έλεγε: «Οι μεγάλες κι επώδυνες αλήθειες, πρώτα καταγράφονται από τη  λογοτεχνία και μετά από την επίσημη ιστορία».

Τα τελευταία χρόνια, ο εμφύλιος υπάρχει ως ιστορικό πλαίσιο σε αρκετά βιβλία, κάτι που μέχρι πριν από κάποιο διάστημα εθεωρείτο ταμπού, απαγορευμένο.

Ένα βιβλίο που ζωντανεύει  όλη αυτήν την εποχή  είναι το «Πετρώνουν τα δάκρυά μας;», του πολύ αγαπητού φίλου και ομότεχνου, Ηλία  Στεργιόπουλου, από τις εκδόσεις ΖΗΤΗ.

Από το οπισθόφυλλο: « Ένα παιδί γεννιέται και μεγαλώνει στα χρόνια του εμφυλίου διχασμού, ενηλικιώνεται και λύνει τις αυταπάτες του στα χρόνια της χούντας, ξοφλάει σιγά σιγά τους λογαριασμούς του με τη ζωή στα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Ένα μυθιστόρημα-τοιχογραφία μιας εποχής που αποθέωσε τον παραλογισμό, την παράνοια και το μίσος, αλλά κι ένας ύμνος στη δύναμη του ανθρώπου να στέκεται όρθιος, να παλεύει, να επιβιώνει, να αγαπάει και να είναι έτοιμος για τη συνάντησή του με αυτό που ονομάζεται πεπρωμένο».

Είναι μια ζωή χωρισμένη σε τρία φεγγάρια.  Κάθε φεγγάρι κι ένα χρώμα διαφορετικό.

Είναι η ζωή  ενός ανθρώπου απλού, καθημερινού, όπως εμείς όλοι, που δοκιμάστηκε από μικρός. Μια ιστορία σε πρώτο πρόσωπο, μια μαρτυρία προσωπική, γεγονότα δοσμένα με πολλή δύναμη, συναίσθημα και ζωντάνια, με αποτέλεσμα αυτός που το διαβάζει να το «ζει».  

Αλήθεια, «πετρώνουν τα δάκρυα;» Αυτή την ερώτηση έκανα στον εαυτό μου,  όταν έπιασα το βιβλίο στα χέρια μου. Πώς μπορεί το δάκρυ να παρομοιάζεται με την πέτρα; Η πέτρα είναι σκληρή και  άψυχη, ενώ το δάκρυ, υγρό, κρυστάλλινο και διάφανο.

Διαβάζοντας το με πολλή προσοχή, και «ζώντας» το,  κατέληξα κι εγώ στο συμπέρασμα ότι ναι, όταν ο πόνος ξεπεράσει τα όριά του, τότε ο άνθρωπος δεν έχει άλλα δάκρυα να χύσει κι αυτά που ακόμα υπάρχουν μέσα του πετρώνουν και δεν ξεπηδούν από τις κόγχες των ματιών.

«Πετρώνουν τα δάκρυά μας», λοιπόν. Μα και μέσα απ’ τον πόνο και μέσα από τα πετρωμένα δάκρυα, γινόμαστε πιο πλούσιοι σε σοφία και σε πείρα και κυρίως πιο άνθρωποι.

Το βιβλίο αυτό εγώ δεν το λέω μυθιστόρημα. Το λέω Ζωή.

 

_

γράφει η Σμαραγδή Μητροπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Τρικυμίες παθών, της Αργυρώς Μαντόγλου

Τρικυμίες παθών, της Αργυρώς Μαντόγλου

Ο Αδαμάντιος Κοραής (1748-1833) είναι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νεοελληνικού Διαφωτισμού με πλούσιο συγγραφικό, εκδοτικό και στοχαστικό έργο. Ξεκίνησε τις σπουδές του στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης κι έμαθε πολλές ξένες γλώσσες. Το 1771, ακολουθώντας...

Ραγιάς – ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821, του Γιάννη Καλπούζου

Ραγιάς – ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821, του Γιάννη Καλπούζου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ο γνωστός και πολυγραφότατος λογοτέχνης Γιάννης Καλπούζος, με το τελευταίο του έργο-μυθιστόρημα «ραγιάς - ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821» Εκδόσεις Ψυχογιός, εισχωρεί τολμηρά στα δύσβατα μονοπάτια της πεζογραφίας και χαράσσει δρόμους και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου Ομάδα σύνταξης

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ραγιάς – ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821, του Γιάννη Καλπούζου

Ραγιάς – ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821, του Γιάννη Καλπούζου

- γράφει η Άννα Δεληγιάννη - Τσιουλπά - Ο γνωστός και πολυγραφότατος λογοτέχνης Γιάννης Καλπούζος, με το τελευταίο του έργο-μυθιστόρημα «ραγιάς - ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΝΥΧΤΕΣ 1821» Εκδόσεις Ψυχογιός, εισχωρεί τολμηρά στα δύσβατα μονοπάτια της πεζογραφίας και χαράσσει δρόμους και...

Τα χρόνια της βραδύτητας, του Fernando Aramburu

Τα χρόνια της βραδύτητας, του Fernando Aramburu

«Τα χρόνια της βραδύτητας» τιτλοφορείται το βραβευμένο μυθιστόρημα του Ισπανού συγγραφέα  Φερνάντο Αραμπούρου, μιας βραδύτητας πνευματικής, ηθικής και πολιτιστικής που ευνοήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς του Φράνκο και τον αγώνα των Βάσκων κατά τις δεκαετίες του ’60...

Το κουτί, των Camilla Läckberg & Henrik Fexeus

Το κουτί, των Camilla Läckberg & Henrik Fexeus

Η Camilla Läckberg επιστρέφει στο λογοτεχνικό είδος που τη γνωρίσαμε και την αγαπήσαμε, το αστυνομικό, αυτή τη φορά με συνοδοιπόρο της τον βραβευμένο πνευματιστή και συγγραφέα Henrik Fexeus. Αποτέλεσμα της συνεργασίας τους είναι το Κουτί, το πρώτο μέρος μιας τριλογίας...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου