Select Page

Πληγωμένο φως

Πληγωμένο φως

Ο έρωτας χρεοκόπησε. Πέταξε τη φαρέτρα του στης Πενθεσίλειας τον τάφο. Κατευνασμένη θλίψη. Στάζει απ’ τα μάτια μιας αυτοεξόριστης θεάς. Μπερδεύεται με τη βροχή και αποξενώνει τις ραφές από τα σώματα. Τι γίνονται τα δάκρυα του σ’ αγαπώ όταν στεγνώνουν; Παραπατάν μαζί μας στο χορό των πολυφορεμένων λέξεων; Ξυπνάω πάλι αυτό το πληγωμένο φως. Που αναδύεται απ’ τη θάλασσα. Και πάνω μου ορμά. Σαν καρχαρίας χωρίς δόντια. Τα πιο ωραία ποιήματα τα γράφω χωρίς λέξεις. Όσο νοσταλγώ απομακρύνομαι. Τα μάτια μου γεμίζουν ανεξέλεγκτα. Η αγάπη γυρίζει και με παίρνει.

_

γράφει ο Χρήστος Κάρτας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος