Πληγωμένο φως

8.08.2017

Ο έρωτας χρεοκόπησε. Πέταξε τη φαρέτρα του στης Πενθεσίλειας τον τάφο. Κατευνασμένη θλίψη. Στάζει απ’ τα μάτια μιας αυτοεξόριστης θεάς. Μπερδεύεται με τη βροχή και αποξενώνει τις ραφές από τα σώματα. Τι γίνονται τα δάκρυα του σ’ αγαπώ όταν στεγνώνουν; Παραπατάν μαζί μας στο χορό των πολυφορεμένων λέξεων; Ξυπνάω πάλι αυτό το πληγωμένο φως. Που αναδύεται απ’ τη θάλασσα. Και πάνω μου ορμά. Σαν καρχαρίας χωρίς δόντια. Τα πιο ωραία ποιήματα τα γράφω χωρίς λέξεις. Όσο νοσταλγώ απομακρύνομαι. Τα μάτια μου γεμίζουν ανεξέλεγκτα. Η αγάπη γυρίζει και με παίρνει.

_

γράφει ο Χρήστος Κάρτας

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Με ειρήνη

Με ειρήνη

Πουλί, λευκό πανάκι πλεούμενο βαρκούλα περιστέρι πετούμενο να φέρει την ειρήνη πέρα απ' το πέλαγο να δώσουμε τα χέρια αδελφοσύνης ταίρια να ενώσουμε τον κόσμο με αγαπόσχοινο να γεμίσουνε οι κάννες με γιασεμιά να μην κλαίνε πια οι μάνες για τα παιδιά οι πατρίδες να...

Τί δουλειά

Τί δουλειά

Τί δουλειά έχω εγώ εδώ όλα ξένα κι ανοικεία πώς να φερθώ τί να είπω της καρδιάς μου ακούω έναν χτύπο «φύγε γρήγορα δεν ανήκεις εδώ όσο κι αν σ’ επαινούν όσο κι αν σε εκτιμούν δεν ανήκεις εδώ δύσκολο να μάθεις τώρα όσα έμαθαν μικροί όσα κι αν απέκτησες όσα κι αν τους...

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

Πού να αναπαυτεί το βλέμμα;

  Κατάκοπος ο νους απόθεσε απέναντι το βλέμμα στου γέροντα την όψη Ανέβασα πάλι πυρετό το παιδί θέλει παπούτσια τηλεφώνησε η Μαρία Ήρεμος ο παππούς στη μοναξιά του σε συνομιλητή αόρατο μοιάζει να ψιθυρίζει Το τιμολόγιο ανείσπρακτο αγάπη μου, της είπα Μα όχι, έχει...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου