Ποιητικά βιώματα από μέσα από ένα “ημιυπόγειο”

5.09.2017

Γιώργος Μπακλάκος
βακχικόν
ISBN: 978-618-5286-12-5

Σε μια κοινωνία που έχει μάθει σαν από παράδοση και κεκτημένη ταχύτητα να μιλά για τους νέους, χωρίς να τους προσφέρει όσα έχουν ανάγκη, οι ίδιοι αισθάνονται συχνά απόκληροι κι εγκαταλελειμμένοι στο κοινωνικό περιθώριο. Η ανεργία, η απουσία εμπιστοσύνης και ο φόβος για τις δυνάμεις τους με την κυριαρχία της αναξιοκρατίας και της εκμετάλλευσης δημιουργούν ένα εφιαλτικό περιβάλλον.

Τούτη τη μελαγχολία εκφράζει με διαύγεια ποιητική και η συλλογή του Γιώργου Μπακλάκου «ημιυπόγειο» (βακχικόν, 2017), η οποία αποτυπώνει το εύρος της νεανικής απογοήτευσης για τη ζωή. Ο δημιουργός στην πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα αναζητά την ποιητική του ταυτότητα. Στρέφεται στην ίδια την κοινωνία και τα προσωπικά βιώματα αντλώντας έμπνευση μέσα από τον πόνο και την οργή που αισθάνεται.

Πειραματίζεται τόσο με τον έμμετρο στίχο όσο και με την ελευθεροστιχία. Το ύφος του συχνά γίνεται –ελεγχόμενα κι ηθελημένα– τραχύ και αντιποιητικό, εκθέτοντας ακριβώς την ποιητική κι υπαρξιακή του αγωνία σε έναν κόσμο δίχως όνειρα. Ας μην λησμονούμε πως η ποίηση διδάσκει την αναζήτηση του αληθινού συναισθήματος σαν μία ανοιχτή διαδικασία αιφνιδιασμών, ένα ξεφάντωμα αισθήσεων που διεγείρει τον ακροατή/αναγνώστη.

Ο νεαρός δημιουργός στοχάζεται για τη ζωή και την κοινωνική κατάντια. Η ποίησή του είναι εξωστρεφής, ενώ διακρίνεται –μες την προφορικότητα της στιχουργικής του– για την αμεσότητα των μηνυμάτων της. Αγανακτεί από τη μονοτονία των συχνών ανατροπών και την αγχόνη που τυλίγει τον ίδιο και τη γενιά του.

Δήμος Χλωπτσιούδης
Μανδραγόρας, 2016
ISBN: 978-960-592-032-6

Αντιεικαστική η έκφραση του Μπακλάκου χαρακτηρίζεται από τη λιτότητα του καθημερινού λόγου δίχως μεταφορές ή άλλα ποιητικά στολίδια. Με ύφος αυθόρμητο, το πρωτοενικό υποκείμενο που ταυτίζεται με τον δημιουργό, αναζητά το νόημα στη ζωή, τον έρωτα.

Μέσα σ’ αυτήν τη διαταραγμένη αλληλουχία της μετάβασης των γενεών, οι νέοι σήμερα εισπράττουν με έντονα συναισθήματα τη σύγκρουση του χτες με το σήμερα και κινούνται σε ριζοσπαστικά δικό τους δρόμο διαμορφώνοντας το δικό τους παρόν. Η νεαρή ποίηση αναστοχάζεται τις συνθήκες που τη σημάδεψαν και ανέτρεψαν τα όνειρά της και φορτώνεται θαρραλέα τις δικές της στιχουργικές επιλογές απέναντι στο εμπορικά δόκιμο και καλαίσθητο.

Στους πάντα δύσκολους καιρούς, είναι ζωτική ανάγκη μέσα στην πολυπλοκότητά της να διαφυλάξει η Τέχνη ένα καθεστώς ετοιμότητας, πνευματικής αφύπνισης και κριτικού νου. Και μαζί την υγιή, εγωιστική πολυφωνία της και τον πλούτο της διαφορετικότητάς της.

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Τρομοκρατικό χτύπημα, του Yasmina Khadra

Τρομοκρατικό χτύπημα, του Yasmina Khadra

Αν και δεν είναι τόσο λυρικό και ποιητικό όσο το «Αυτό που η μέρα οφείλει στη νύχτα» δεν παύει να είναι ένα δυνατό, ιδιαίτερο μυθιστόρημα. Ο Άραβας αλλά ισραηλινός υπήκοος και χειρούργος στο επάγγελμα Αμίν Ζααφαρί είναι εδώ και δέκα χρόνια παντρεμένος με τη Σιχέμ....

Διαβολικός, του Chris Carter

Διαβολικός, του Chris Carter

Ένας παλιός φίλος και συμφοιτητής του Ρόμπερτ Χάντερ συλλαμβάνεται με δυο κεφάλια γυναικών στο πορτμπαγκάζ του. Παραδέχεται την αθωότητά του και βάζει τον ντετέκτιβ στο πιο παράδοξο κυνήγι κατά συρροή δολοφόνου, οδηγώντας τον στα ίχνη ενός απάνθρωπου πλάσματος με...

Τρομοκράτες του ονείρου, του Δαμιανού Χατζημηνά

Τρομοκράτες του ονείρου, του Δαμιανού Χατζημηνά

Δεν μπόρεσα να καταλάβω τι θέλει να πει ο ποιητής. Την κεντρική ιδέα την παρακολουθείς άνετα. Το γράψιμο δε σε ξενίζει, δίνονται πρόσωπα και καταστάσεις αληθοφανή. Όμως η ποιητικότητα του όλου εγχειρήματος και τα σκόρπια κεφάλαια στο τέλος του βιβλίου που περισσότερο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου