Select Page

Ποιος ΔΕΝ είναι συγγραφέας

Ποιος ΔΕΝ είναι συγγραφέας

Συγ-γρα-φέ-ας. Τη συλλαβίσαμε με δέος τη λέξη αυτήν τη φορά. Ξεροκατάπιαμε αρκετές φορές και ξεροβήξαμε άλλες τόσες. Λέξη βαριά όσα και τα βιβλία που έχουνε εκδοθεί. Βαριά όσα και τα ονόματα εκείνων που έχουνε χαραχθεί στην καρδιά μας. Η λέξη αυτή περιγράφεται σε μία από τις πιο διάσημες ηλεκτρονικές πηγές, ως ο άνθρωπος εκείνος που με τη χρήση των λέξεων καταγράφει  ή μεταφέρει τις ιδέες του και θα λέγαμε πως σε μια γενικότερη έννοια είναι αρκετά εύστοχος ως ορισμός. Τα είδη των συγγραφέων είναι πολλά όσα και τα είδη της λογοτεχνίας και στην μοντέρνα εποχή μας προστίθενται και άλλα γνωρίσματα και χαρακτηριστικά που δημιουργούν μεγαλύτερο χώρο για ανθρώπους που κρατάνε στα χέρια την πένα τους. Θα ήταν μάταιο και αρκετά χρονοβόρο να ορίσουμε το ποιος είναι συγγραφέας. Θα έπρεπε να αναφερθούμε σε λίστες από μεγάλα ονόματα, να αναλύσουμε τα έργα τους, τη γραφή τους και πάει λέγοντας και να καταλήξουμε αν το κατορθώσουμε μέσα από τον απέραντο κόσμο της Λογοτεχνίας, σε ένα δοκίμιο ίσως ορισμού το λιγότερο.

Σκοπός όμως του σημερινού συλλαβισμού μας, είναι να ορίσουμε τους συγγραφείς με έναν πιο αφαιρετικό τρόπο. Με μια ανάποδη αλυσίδα καταγραφής. Να δούμε λίγο, στην εποχή που ζούμε ποιος ΔΕΝ είναι συγγραφέας και ποιος θα ήταν προτιμότερο να χρησιμοποιεί την πένα του μόνο για να γράφει τα ψώνια της ημέρας  (άντε και άλλες παρόμοιες καταγραφές) δίχως να έχουμε διόλου σκοπό να υποτιμήσουμε τις πολλές άλλες και πιθανές ικανότητές του και τα πλούσια άλλα και ενδεχόμενα ταλέντα του.

Συγγραφέας λοιπόν, θα λέγαμε με σιγουριά, πως ΔΕΝ είναι εκείνος που γράφει όσα έγραψε κι ο «διπλανός» του αλλάζοντας μικρές λεπτομέρειες και  κάνοντας την αντιγραφή δεύτερη επιστήμη του όπως έκανε πιθανώς με τα λεγόμενα «σκονάκια» στο σχολείο.  Αυτό σαφώς δεν ταυτίζεται με την πολύ πετυχημένη φράση του Σεφέρη πως δεν υπάρχει παρθενογένεση στην Τέχνη. Όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε τι σημαίνει να καταπιανόμαστε με μια ίδια θεματική και τι σημαίνει να αντιγράφουμε στεγνά τις θεωρίες και τις απόψεις άλλων πάνω σε ένα ίδιο θέμα.

Συγγραφέας δεν είναι ούτε εκείνος που δεν γδέρνει την ψυχή του για να γράψει. Δεν είναι εκείνος που γράφει όσα «αρέσουν» και δεν καταπιάνεται  με όσα «ενοχλούν» ή τουλάχιστον με όσα αρέσουν σε εκείνον τον ίδιο. Συγγραφέας δεν είναι εκείνος που αφήνει δυο τρεις μετέωρες φράσεις σε έναν «τοίχο», σε ένα τετράδιο ή σε οποιοδήποτε άλλο κομμάτι χαρτιού ή μη,  δίχως καμία συνάφεια και νοητική σχέση. Δεν είναι εκείνος που δήλωσε πως είναι στο όποιο κοινωνικό του προφίλ (ασχέτως αν λέμε πως είμαστε ό,τι δηλώνουμε). Δεν είναι εκείνος που έφτιαξε μια σελίδα στο ίντερνετ και γράφει κείμενα και κείμενα μασημένα, έτοιμα και μπερδεμένα βάζοντας τις υπογραφές του με τη βούλα του επαγγελματία.

Δεν είναι καν ο υπερόπτης, εκείνος που γράφει χρησιμοποιώντας ένα πλούσιο και στριφνό λεξικό σνομπάροντας οποιονδήποτε άλλο και κραυγάζοντας συνεχώς για την αξία του λόγου και του έργου του. Δεν είναι εκείνος που έχει συλλέξει στα διάφορα site που αναρτά «δουλειά» του ένα σύνολο από σχόλια του στυλ «συγκλονιστικό, καταπληκτικό, με άφησε άφωνο…» από ανθρώπους κόλακες ή και από ανθρώπους που δεν μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν έστω και μία πρόταση από τα γραπτά του, αλλά έχουνε την κοινωνική αρρώστια – εξάρτηση να γίνονται «αρεστοί» από τους άλλους δηλώνοντας λάτρεις οποιασδήποτε αερολογίας. Δεν είναι συγγραφέας επίσης, εκείνος που εμμένει στο ίδιο, που αναπαράγει τις ίδιες θεωρίες και απόψεις ξανά και ξανά σαν τις τηλεοπτικές σειρές κονσέρβα των καναλιών που αποσκοπούν στην πλήρη αποχαύνωσή μας, αποστηθίζοντας ατάκες και φράσεις που υποτιμούν πλήρως το πνευματικό μας επίπεδο.

Συγγραφέας δεν είναι εκείνος που δεν έκανε μουντζούρες, που δεν πέταξε, τσαλάκωσε, έσκισε κόλλες και κόλλες μέχρι να βγάλει ό,τι είχε μέσα του, μέχρι να μπορέσει να το αποδώσει λεκτικά και ταυτόχρονα οπτικά με τη μαγεία του ταλέντου του. Δεν είναι εκείνος που δεν έκλαψε πάνω στο χαρτί, πάνω στον υπολογιστή ή σε μια γραφομηχανή.  Ούτε εκείνος που δεν ξενύχτησε ή δεν ξύπνησε ξημερώματα για να γράψει μια φράση που είδε στον ύπνο του για να μην την ξεχάσει. Δεν είναι εκείνος που δεν έγραψε σε μια θάλασσα, σε ένα βουνό, σε ένα ποτάμι. Σε βροχές, σε χιόνια στη Φύση δίπλα. Δεν είναι εκείνος που δεν σκεφτόταν ιστορίες όσο καθόταν δήθεν αδιάφορος σε ένα καφέ, σε μια βόλτα σε μια κοινωνική συγκέντρωση.

Συγγραφέας δεν είναι σίγουρα εκείνος που μπορεί να αναπνεύσει δίχως να γράψει ή έστω να σκεφτεί όλα όσα θέλει να καταγράψει, ως κομμάτι της καθημερινότητάς του. Δεν είναι εκείνος που μπορεί να περάσει μια μέρα δίχως να σταθεί να κοιτάξει τον ουρανό, το δρόμο, τους ανθρώπους και να γεμίσει με λέξεις, άναρχες και μη δομημένες που επιζητούν το δικό του πάντρεμα σκέψης και το στρώσιμό τους με μελάνι στο λευκό του χαλί.

Συγγραφέας δεν είναι εκείνος που δηλώνει διαρκώς πως είναι κάνοντας την ταυτότητά του αυτή σημαία και μέσο αναγνώρισης και εξουσίας μα ούτε και εκείνος που παλεύει με όλους τους παραπάνω τρόπους για να γίνει ή μάλλον να μοιάσει...

…μα είναι, σπάζοντας την ανάποδη αυτή αλυσίδα αναγνώρισής του, εκείνος ο μεροκαματιάρης του νου, ο σπασμένος σε χίλια κομμάτια, παζλ εκατομμυρίων κομματιών που λαχταρά μια μελλοντική εικόνα ικανή να μερεύει την όρασή του, ο αχόρταγος των λέξεων, ο βουλιμικός της γραφής, ο παλαιστής των συναισθημάτων, ο νικητής και ο ηττημένος της ζωής, ο αθόρυβος άνθρωπος και όμως ο τόσο ηχηρός μέσω του Λόγου του, ο σιωπηλός ήρωας ιστοριών δικών του ή και άλλων, ο παρατηρητής, ο οραματιστής, ο δικαστής πρώτα του ίδιου του εαυτού του και μετά των υπολοίπων.

Συγγραφέας λοιπόν, ΔΕΝ είναι εκείνος που ΔΕΝ τόλμησε ποτέ του να βάλει σε ένα κομμάτι χαρτί, μικρό και ταλαιπωρημένο,  με μουντζούρες και γράμματα χαραγμένα, τον ίδιο του τον εαυτό χωρίς προσωπεία, χωρίς μεγάλα λόγια,  χωρίς φύκια και μεταξωτές κορδέλες…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

4 Σχόλια

  1. Sofia Kioroglou

    Συγχαρητήρια για την εξαιρετική σου ανάρτηση. Μπράβο!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σε ευχαριστώ πολύ Σοφία. Το πέρασμά σου με τιμά. Νομίζω πως όλοι μας έχουμε συναντήσει αυτήν την κατηγορία των μη συγγραφέων μπροστά μας… Καλό βράδυ

      Απάντηση
  2. Μάρθα Δήμου

    Εξαιρετικό, Μάχη, το κείμενό σου.”Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω”.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε τα!

Ημερολόγιο 2018

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!