Ποιος

28.09.2017

Και περιμένεις…

Περιμένεις να κτυπήσει το τηλέφωνο,

Ν’ ακούσεις τη φωνή την αγαπημένη…

Του κάκου. Δεν απαντά στις εκκλήσεις σου.

 

Αν τελικά κτυπήσει

Δε θα είναι αυτό που καρτεράς,

μα ένα κάλεσμα ανυπόφορα αδιάφορο.

Και οι κτύποι της καρδιάς σου σε τρελό ρυθμό.

 

Και περνούν οι ώρες…

Και μετά οι μέρες, οι εβδομάδες,

σε λίγο μήνες και μήνες, θα μετράς.

Μέχρι που θα χάσεις τον λογαριασμό.

 

Αναρωτιέσαι Γιατί;

Γιατί τέτοια θανάσιμη απομάκρυνση;

Γιατί τέτοιος ζωντανός θάνατος;

Σαν πόσο μπορείς να καρτεράς ακόμα;

 

Και η ζωή μικρή…

Πόσο μπορείς να καρτεράς αλήθεια ακόμα;

Θα προλάβεις να ζήσεις τη Στιγμή;

Αυτήν που ονειρεύτηκες;

 

Ρωτάς. Μα ποιον ρωτάς;

Ποιός θα σε βοηθήσει σε λίγο,

να γίνει ο πόνος πιο απαλός έστω,

πιο ανθρώπινα υποφερτός;

 

Ποιος;

ΠΟΙΟΣ;

Π  Ο  Ι  Ο  Σ;

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Δυνατοί οι στίχοι σου Λένα, εκκωφαντικό το παράπονο. “Αναρωτιέσαι γιατί” Ίσως επειδή θεωρούμε πως ο χρόνος θα μας περιμένει; Ίσως επειδή θεωρούμε τους άλλους δεδομένους; Πολλά τα ερωτήματα για τις αδικαιολόγητες σιωπές.

    Απάντηση
  2. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Αυτές οι σιωπές που ερμηνεύονται και σαν ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ είναι που πονάνε περισσότερο ίσως. Ευχαριστώ Χριστίνα Είσαι καλά;

    Απάντηση
  3. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Ο κόσμος για χιλιετίες ήξερε ποίηση και ποιήτριες/ τές κι ακόμα έτσι είναι. Είσαι ποιήτρια και καθόλου εμβόλιμη στις πεζογραφικές σου δράσεις, όπως δηλώνεις. Εξ άλλου, χωρίς ποιητική θερμοκρασία πνεύματος, μόνο παγερά γραφεικρατικά έγγραφα συντάσσονται. Έχω κι εγώ τις εμμονές μου. ΥΓ Ένα ερωτηματικό αρκεί, αν ακόμη αναρωτιέσαι.

    Απάντηση
  4. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Και για δες που πες πες θα με κάνεις να το πιστέψω στο τέλος…
    Τα ερωτηματκά που βαίνουν αυξανόμενα σε μέγεθος, τα εξέλαβα σαν βογκητό που φτάνει στο κρεσέντο του.
    Πολύ μού άρεσε αυτό το ”χωρίς ποιητική θερμοκρασία πνεύματος μόνο παγερά έγγραφα συντάσσονται”
    Ευχαριστώ Απόστολε. Καλό μήνα.

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Μεγάλο το ερώτημα, και η απάντηση; Γράφεις τόσο αληθινά, τόσο ανθρώπινα, τόσα απλά κσι τόσο πολύπλοκα συγχρόνως. Συχγχαρητήρια Λένα μου,, και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Ναι, Λένα μου, όλα καλά. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου