Ποιος

28.09.2017

Και περιμένεις…

Περιμένεις να κτυπήσει το τηλέφωνο,

Ν’ ακούσεις τη φωνή την αγαπημένη…

Του κάκου. Δεν απαντά στις εκκλήσεις σου.

 

Αν τελικά κτυπήσει

Δε θα είναι αυτό που καρτεράς,

μα ένα κάλεσμα ανυπόφορα αδιάφορο.

Και οι κτύποι της καρδιάς σου σε τρελό ρυθμό.

 

Και περνούν οι ώρες…

Και μετά οι μέρες, οι εβδομάδες,

σε λίγο μήνες και μήνες, θα μετράς.

Μέχρι που θα χάσεις τον λογαριασμό.

 

Αναρωτιέσαι Γιατί;

Γιατί τέτοια θανάσιμη απομάκρυνση;

Γιατί τέτοιος ζωντανός θάνατος;

Σαν πόσο μπορείς να καρτεράς ακόμα;

 

Και η ζωή μικρή…

Πόσο μπορείς να καρτεράς αλήθεια ακόμα;

Θα προλάβεις να ζήσεις τη Στιγμή;

Αυτήν που ονειρεύτηκες;

 

Ρωτάς. Μα ποιον ρωτάς;

Ποιός θα σε βοηθήσει σε λίγο,

να γίνει ο πόνος πιο απαλός έστω,

πιο ανθρώπινα υποφερτός;

 

Ποιος;

ΠΟΙΟΣ;

Π  Ο  Ι  Ο  Σ;

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μια ήσυχη φιγούρα

Μια ήσυχη φιγούρα

Ήσυχη φιγούρα, ήσυχη προσωπικότητα που ταράζει άλλων τα νερά. Όχι και τόσο κοινωνική, ανήκει χωρίς να είναι ολόκληρη εκεί. Θέλησε να ζήσει διαφορετικά, με όνειρα και χωρίς σταθμά. Μα μάταιες σκέψεις ξεπρόβαλαν και μια πραγματικότητα αναπόφευκτη, Και στερνή της γνώση...

Σείριος

Σείριος

Σε είδα σήμερα Μυστική μου ερωμένη. Μικρή μελαγχολική απροστάτευτη με έψαχνες χωρίς να ξέρεις το γιατί σε έψαχνα σε έβρισκα σε έχανα. Και ήσουν παντού δεν ήθελα να σου μιλώ να σε αρπάξω ήθελα να καταστρέψω τη εύθραυστη ηρεμία σου Να σου γυμνώσω τα στήθη Να τα δαγκώσω...

Το φως δεν επαιτεί…

Το φως δεν επαιτεί…

- γράφει η Θεοδοσία Αργυράκη - Ασαργιωτάκη - Με αλαζονεία λεηλατήθηκε, δε νικήθηκε  ότι αναστήθηκε στο φως είναι εκεί  στις παγωμένες αίθουσες κραυγάζει με τέχνης ρωμαλέα, αιώνια φωνή. __Δεν σου ανήκω, δεν είμαι εδώ θρηνούν τα ακρωτηριασμένα μέλη μου  με το ρυθμό της...

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Ο Γέρος και η Θάλασσα

Πού να ’ξερες γέρο Έρνεστ πως θα γινόμασταν συμμαθητές   στην Αίθουσα του Ανοιχτού Ορίζοντα μαζί να έρπουμε με μάτια δακρυσμένα   Και εγώ σαν ένας από σένα να βλέπω, να μιλώ και  να απορώ Τι Λάθος Έκανα  όταν ξεκίνησα να Ζω και να Aγαπώ τη Θάλασσα   Ω!...

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μοναχικά Χριστούγεννα

Μοναχικά Χριστούγεννα

Έστρωσε το πιο όμορφο, χριστουγεννιάτικο τραπέζι  το γέμισε με καλούδια, τίποτα να μην λείπει έβαλε και την μουσική, στη διαπασών να παίζει να μην ακούγονται τόσο πολύ, της μοναξιάς οι χτύποι.   Γέμισε τα ποτήρια μέχρι πάνω, με κρασί κι ελπίζει πως κάποιος απόψε...

Κάθε Δεκέμβρη

Κάθε Δεκέμβρη

Περπατούσες κι εσύ στο στενό εκείνο δρόμο το Δεκέμβρη, με τα μάτια σου ανοικτά.  Ονειροπολώντας ένα κατευθυνόμενο χρωματιστό Χριστουγεννιάτικο μέλλον. Διατάζοντας, την ευτυχία που περιμένεις, κάθε Δεκέμβρη. Όλα τα σχέδια σου συσκευασμένα, τυλιγμένα με το γυαλιστερό...

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Ωδή στο κτήνος / Κτηνωδία

Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που γρατσουνάει το μέσα σου κι ανοίγει κουφάλες στην καρδιά σου Που στο κοπιαστικό χαμόγελό σου κεντάει μια Ατέρμονη γραμμή Που τα χέρια σου διπλώνει σαν να ‘σαι μαριονέτα ανήμπορη. Τίνος λες να ‘ναι το κτήνος Που –σαν αλλοτινό τσογλάνι της...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Δυνατοί οι στίχοι σου Λένα, εκκωφαντικό το παράπονο. “Αναρωτιέσαι γιατί” Ίσως επειδή θεωρούμε πως ο χρόνος θα μας περιμένει; Ίσως επειδή θεωρούμε τους άλλους δεδομένους; Πολλά τα ερωτήματα για τις αδικαιολόγητες σιωπές.

    Απάντηση
  2. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Αυτές οι σιωπές που ερμηνεύονται και σαν ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ είναι που πονάνε περισσότερο ίσως. Ευχαριστώ Χριστίνα Είσαι καλά;

    Απάντηση
  3. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Ο κόσμος για χιλιετίες ήξερε ποίηση και ποιήτριες/ τές κι ακόμα έτσι είναι. Είσαι ποιήτρια και καθόλου εμβόλιμη στις πεζογραφικές σου δράσεις, όπως δηλώνεις. Εξ άλλου, χωρίς ποιητική θερμοκρασία πνεύματος, μόνο παγερά γραφεικρατικά έγγραφα συντάσσονται. Έχω κι εγώ τις εμμονές μου. ΥΓ Ένα ερωτηματικό αρκεί, αν ακόμη αναρωτιέσαι.

    Απάντηση
  4. ΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΥΔΗ ΜΟΥΛΙΟΥ

    Και για δες που πες πες θα με κάνεις να το πιστέψω στο τέλος…
    Τα ερωτηματκά που βαίνουν αυξανόμενα σε μέγεθος, τα εξέλαβα σαν βογκητό που φτάνει στο κρεσέντο του.
    Πολύ μού άρεσε αυτό το ”χωρίς ποιητική θερμοκρασία πνεύματος μόνο παγερά έγγραφα συντάσσονται”
    Ευχαριστώ Απόστολε. Καλό μήνα.

    Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Μεγάλο το ερώτημα, και η απάντηση; Γράφεις τόσο αληθινά, τόσο ανθρώπινα, τόσα απλά κσι τόσο πολύπλοκα συγχρόνως. Συχγχαρητήρια Λένα μου,, και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

    Απάντηση
  6. Βάσω Καρλή

    Ναι, Λένα μου, όλα καλά. Σε ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου