Πολυκατοικία

10.02.2017

Το σώμα του κάνει γκελ από τον έναν τοίχο στον άλλον. Κάπου αλλού, τα αηδόνια τραγουδούν. Μέσα στο διαμέρισμά του, μόνο βοή. Και ρύπανση. Αναμετριέται με το ταβάνι. Τα βάζει με το πάτωμα· του κλουβιού του.

Και πώς να ζήσει μιαν ολόκληρη ζωή περιορισμένος; Για πού να δρασκελίσει; Κάπου τα βατράχια κρώζουν. Κι η θάλασσα μεταφέρει τη φωνή της, πέρα μακριά. Και τα δέντρα την άνοιξη φεγγίζουν από το πράσινο και την ανάσα τους.

Μεγάλωσε κι έμεινε σ’ ένα διαμέρισμα. Σ’ ένα τετράγωνο κουτί. Εκεί όπου τον έβαλαν. Εκεί θα ξεψυχήσει. Όχι γέρος. Νέος. Τότε ξεψυχάς στην πόλη.

Όλα γύρω του γυρίζουν κυκλικά. Μα το κουτί του έχει γωνίες. Δεν κυλά.

_

γράφει η Χριστίνα Στεφανίδου

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Ο λαθροκυνηγός

Ο λαθροκυνηγός

“Τώρα βρήκε να μας κλείσει μέσα η καταραμένη καραντίνα; Τώρα που τα καλύτερα θηράματα βγαίνουν να βοσκίσουν το φρέσκο χορτάρι και τα αγριολούλουδα;” είπε θυμωμένος. Εδώ και τρεις μήνες, έβγαζε τακτικά τα κυνηγητικά του όπλα και τα περιποιούνταν αναλόγως. Τα έλυνε με...

Η δίψα

Η δίψα

-Μαμά, γιατί εγώ δεν πάω σχολείο σαν όλα τα παιδιά; -Σε ποιο σχολείο; -Να, εδώ που είμαστε τώρα. Βλέπω κάθε μέρα τα παιδιά με τις τσάντες τους που πάνε και θα ήθελα να πάω κι εγώ. -Δεν σε καταλαβαίνω... Άσε τις κουβέντες να δούμε πώς θα περάσει κι η σημερινή μέρα. Και...

Χειροπιαστά όνειρα

Χειροπιαστά όνειρα

Το δωμάτιο άδειο. Δυο πολυθρόνες ορφανές, αντικριστά. Τα παράθυρα χωρίς κουρτίνες, οι τοίχοι δίχως κάδρα. Γκρι τοίχοι, σπατουλαρισμένοι. Κανένα ψεγάδι πάνω τους. Και τα παράθυρα με τζάμια τόσο καθαρά που περιμένεις τον αέρα ή την κάψα. Τα κανάτια κλειστά αφήνουν...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Νέος ξεψυχας στην πόλη..Μα όταν είσαι νέος δεν το συνειδητοποιείς. Κι όταν μεγαλώσεις αρκετά δεν μπορείς να ξεφύγεις από το κουτί. Ρεαλιστική..Δυνατή.Μου άρεσε πολύ η ιστορία σας. Καλώς ήρθατε!!

    Απάντηση
    • christinastefanidou

      Σας ευχαριστώ πάρα πολύ! Καλώς σας βρήκα! (Ποτέ δεν είναι αργά)…

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Δυνατό!!!Το κείμενό σας σαν καθρέφτης καθαρό και αληθινό!!! Καλή συνέχεια!!!

    Απάντηση
  3. Ανώνυμος

    Πολύ ωραίο, ρεαλιστικό και αληθινό και όχι μόνο ιστορία. Αυτά τα σπίτια τα έχω δει στην παλιά Γιουγκοσλαβία. Καλή επιτυχία στην συνέχεια!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου