Προσμονή

18.02.2017

Ακουμπισμένη σ’ ένα μεγάλο μπορώ,
ανιχνεύω τις σημασίες
μιας ζωής, που υπαινίσσεται συνεχώς,
μελλοντικά, μεγάλα συναισθήματα,
αναπόδεικτες αλήθειες
και ανθρώπους με ευχέρεια προσφοράς.

Κρυμμένη σ’ ένα μεγάλο μετά,
αποθέτω τα φτερά μιας ουτοπίας
και αποδίδω τις πράξεις και τις λέξεις, που ακόμη δεν κατανόησα.

Σε κάποιες εκρήξεις ανιδιοτέλειας,
αναμένω την ανταπόδοση
και σ’ ένα παιδί το αποτέλεσμα όλων αυτών που μοιάζουν ακατόρθωτα.

Όταν οι ρωγμές στο δικό μου σπίτι θ' ανοίξουν διάπλατα
θα προσδοκώ
αυτούς που θα ρίξουν τα θεμέλια των σεισμόπληκτων ανθρώπινων
κατασκευασμάτων.
Της διφορούμενης ανθρωπιάς,
της εγωιστικής αγάπης
και των πλασματικών αναγκών.

_

γράφει η Κωνσταντίνα Γερονικάκη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου