Τούτη η πρώτη βροχή,

που πέφτει δυνατά

στην πολύπαθη πρωτεύουσα,

ξεπλένει τα ασκούπιστα πεζοδρόμια,

τους βρώμικους δρόμους,

τις παραμελημένες πλατείες,

τα άπλυτα αυτοκίνητα.

Ξεπλένει τις προσόψεις των σπιτιών.

 

Τούτη η πρώτη βροχή

ξεπλένει την αμέλεια,

την αδιαφορία, 

την ασυνειδησία,

τη φυγοπονία. 

Ξεπλένει τη φιλαυτία μας.

 

Τούτη η πρώτη βροχή

δυσκολεύει την καλοπέρασή μας,

μουσκεύει  τα παγκάκια των πάρκων,

όπου τα βράδια κοιμούνται οι άστεγοι

και το πρωί διπλώνουν τις κουβέρτες τους,

σαν τις καλές νοικοκυρές.

 

Τούτη η πρώτη βροχή

ήρθε για να μουσκέψει

τις σκληρές καρδιές μας,

ήρθε να φέρει  πόνο στο μεδούλι,

ήρθε να ρίξει κεραυνούς

στην αιθρία της ευμάρειας.

_

γράφει η Μάρθα Δήμου

 

Το ποίημα απέσπασε το Β΄Βραβείο Ποίησης στον Πανελλήνιο και Παγκύπριο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό έτους 2016 της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!