Πόλεμος πατήρ πάντων

1.03.2017

 

 

 

 

 

 

Αποθηκεύονται εύκολα οι ψυχές

στα κελάρια του θανάτου

ντυμένες αξιοπρέπεια ρακένδυτη

και μνήμες που δεν σβήνουν.

 

Μόνο μάτια ορθάνοιχτα

βλέμματ' απελπισμένα

που ξεγυμνώνουν απροκάλυπτα

το ανθρώπινό μας ένδυμα.

 

Ποιος έσβησε το χαμόγελο

απ' των παιδιών τα πρόσωπα;

Ποιος μπόλιασε τη λευκή τους αθωότητα

με τα σημάδια του πόνου;

Ποιος έσπειρε τον τρόμο

στα δακρυσμένα τους βλέφαρα;

Ποιος μοίρασε τόσο άδικα

το καρβέλι της ζωής;

 

«Πόλεμος πατήρ πάντων» η απάντηση.

Ατυχώς! μέσα μας εκείνος κατοικεί.

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πόλα μου πολύ ωραίο το ποίημα-καταγγελία σου!!!

    “Πόλεμος πατήρ πάντων”, ναι. Ο πόλεμος δυστυχώς ή και ευτυχώς κάποιες φορές είναι μέσα σέ όλη τη ζωή μας. Όταν ο πόλεμος γίνεται με πραγματικά όπλα και σκοτώνεται ο λαός και ιδιαίτερα μικρά παιδάκια, όπως εσύ προείπες, είναι τραγωδία. Όταν ο πόλεμος γίνεται για την εξόντωση του διπλανού σου και την επιβίωση την δική σου, είναι δυστυχία. Όταν ο πόλεμος όμως γίνεται ανδρεία και εσύ ο ιδιος μάχεσαι για δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, διατήρηση αξιών και καθημερινή βελτίωση του ευτού σου, τότε είναι ευλογία.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου