Πόλεμος πατήρ πάντων

Δημοσίευση: 1.03.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

 

 

 

 

Αποθηκεύονται εύκολα οι ψυχές

στα κελάρια του θανάτου

ντυμένες αξιοπρέπεια ρακένδυτη

και μνήμες που δεν σβήνουν.

 

Μόνο μάτια ορθάνοιχτα

βλέμματ' απελπισμένα

που ξεγυμνώνουν απροκάλυπτα

το ανθρώπινό μας ένδυμα.

 

Ποιος έσβησε το χαμόγελο

απ' των παιδιών τα πρόσωπα;

Ποιος μπόλιασε τη λευκή τους αθωότητα

με τα σημάδια του πόνου;

Ποιος έσπειρε τον τρόμο

στα δακρυσμένα τους βλέφαρα;

Ποιος μοίρασε τόσο άδικα

το καρβέλι της ζωής;

 

«Πόλεμος πατήρ πάντων» η απάντηση.

Ατυχώς! μέσα μας εκείνος κατοικεί.

 

_

γράφει η Πολυξένη Βακιρλή

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Πόλα μου πολύ ωραίο το ποίημα-καταγγελία σου!!!

    “Πόλεμος πατήρ πάντων”, ναι. Ο πόλεμος δυστυχώς ή και ευτυχώς κάποιες φορές είναι μέσα σέ όλη τη ζωή μας. Όταν ο πόλεμος γίνεται με πραγματικά όπλα και σκοτώνεται ο λαός και ιδιαίτερα μικρά παιδάκια, όπως εσύ προείπες, είναι τραγωδία. Όταν ο πόλεμος γίνεται για την εξόντωση του διπλανού σου και την επιβίωση την δική σου, είναι δυστυχία. Όταν ο πόλεμος όμως γίνεται ανδρεία και εσύ ο ιδιος μάχεσαι για δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, διατήρηση αξιών και καθημερινή βελτίωση του ευτού σου, τότε είναι ευλογία.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου