Πώς… Ίσως

15.07.2018

Τ’ αφήσαμε τα καλοκαίρια πίσω
να σβήσουν με την πρώτη τη βροχή
όσες φορές τη σκέψη κι αν απαλύνω
η θύμησή σου θα με γέρνει σαν κλαδί.

Πώς πέρασαν τριγύρω τόσες μνήμες
τόσες στιγμές, τόσα λεπτά της ώρας σιγανά
κάνω να λογαριάσω μπρος, καμιά δεν σβήνω
κανένα κοίταγμα, καμιά φωνή, καμιά ερημιά.

Λέω να γύρω, ν’ αφεθώ, να ξεμακρύνω
το χτες πώς να ποτίσω λησμονιά
ίσως με το σκοτάδι διακρίνω
ίσως μες τη σιωπή να λέγονται πολλά.

_

γράφει η  Μαριάννα Γληνού

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

Η ιστορία του Βάγιου του Ακριτζή

                                                   ΒΑΓΙΟΣ (Προς τον αναγνώστη):  Τον ήλιο δένω στ’ άρμενα κι έναν Σταυρό στην πλώρη,                                                       άγκυρα λύνω και ζητώ απ’ τον παραγιό μου φόκο1....

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου