Ρακένδυτο όραμα

27.05.2017

Ρακένδυτο το όραμα αλώνει τούτο το βράδυ
ένας έρωτας κάλπικος θωπεύει το φεγγάρι...
Το λωλό εκπορνευτή που σαγήνεψε
της θύμησης τα λόγια και λικνίζει αθέατες εικόνες
μες το απύθμενο γιορτάσι της παρακμής του.
Φιλιά ανέλπιδα οδοιπορούν στην αμμουδερή ακτή του
στους αιμάτινους ορίζοντες χαιρετίζονται δυο γλάροι.
Της μοίρας θύτες λιάνισαν την κρυφή μου προσδοκία
απλανείς οι παρουσίες των συρρικνομένων σιωπών
τις λέξεις ξόδεψε η απουσία σου απόντα...
Εφιάλτες συνωστίζονται στα ρείθρα που η αγάπη στάζει
και καμώνονται φιλήματα στου έρωτα την δολερή αυταπάτη
σε παραπαίουσα εικόνα με σκιές αναλαμπής
σε μια διάτρητη φιγούρα αγκάλης.
Αναστενάζουσα η νυχτιά έλκει ζωγράφισμα σκιάς μες το σκοτάδι
σ΄ένα πρεβάζι ευωδιαστό την οδηγεί ο λογισμός της που στενάζει...
Ντύνει με ανάσες στεναγμών την ποιητική μιλιά της
διανθίζει προσεκτικά τις εφθαρμένες λέξεις με τόνους
σάστισμα στα κόμματα και ανάσασμα στις τελείες...
Και κρυφοκοιτά να δει αν εσύ θα με διαλέξεις
Αν σου φαντάζω ως αμφιτρύων πλαστουργός
ωσάν ισόθεος που στέκει άβουλος δειλός
όταν για σε η πένα του...
ο εσκεμμένος αυτουργός γράφει...!

_

γράφει η Βίκυ Δρακουλαράκου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου