Select Page

Ρεβεγιόν

Ρεβεγιόν

Καλές Γιορτές!
Μια γλυκιά μελαγχολία από
κούτσουρο καμμένο και εορταστική ηχώ.
Χρόνια Πολλά!
Ένα μωρό γεννήθηκε ξανά.
Το κλάμα του, ελπίδα θα μας δώσει.
Καλά Χριστούγεννα!
Αλήθεια, έχεις χρόνο να τα νοιώσεις.
Ούτε φέτος θα ενδώσεις;

Ένας μίζερος διαβάτης
στην αγορά των Ρεβεγιόν
περπατάει σκεπτόμενος πως θα περάσει
φέτος ένα καλύτερο Εγώ
απ' ότι το περσινό.
Αποδομισμός!
Τι αναντιστοιχία...
Προδίδονται οι ευχές.

Κι όμως, τολμάς και εύχεσαι.
Τολμάς και παραδέχεσαι
με τις ευχές που στέλνεις
αυτό που αρνήθηκες να ζήσεις.
Πόσα Χριστούγεννα πέρασαν
χωρίς να τα γιορτάσεις;
Πόσα Χριστούγεννα ετοίμαζες
τραπέζι να χορτάσεις;
Κανείς, καμιά και τίποτα
δεν βίωσαν τη νύχτα του Πατέρα.

Σίγουρα οργάνωσες τσιμπούσι
χλιδάτης πολυτέλειας.
Η επιτυχία αρεστή στα μάτια σου, Κομψέα!
Η ικανοποίηση της αυτοπροσταγής
χουχουλιάζει στο αφανές υπερπέραν.
Μπράβο! Συγχαρητήρια!
Γεύτηκες και σήμερα τα Ρεβεγιόν.
Για τα Χριστούγεννα δεν με έπεισες, όμως.
Δυστυχώς!

_

γράφει η Μαρία Καντάνη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Χαρούλα Σμαρνάκη

Η αγάπη και το πάθος μου για τη μελέτη της ελληνικής γλώσσας αλλά και της κλασικής γραμματείας με οδήγησαν στη Φιλοσοφική Σχολή τού Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Τμήμα Φιλολογίας, με ειδίκευση στον Τομέα Κλασικών Σπουδών. Ωστόσο μου άρεσε πάντοτε να γράφω. Ή πιο συγκεκριμένα, μου άρεσε να γράφω περισσότερο από το να μιλάω. Μάλλον από νωρίς πίστεψα στη δύναμη, τη γοητεία του γραπτού λόγου και στον τρόπο που εκφράζεται η ψυχή και τα συναισθήματά της μέσα από αυτόν. Και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω άρθρα, κείμενα, ποίηση και παιδικά παραμύθια. Για να βάζω σε κάποια άκρη του μυαλού μου χωριστά τα καλά από τα άσχημα, τα αληθινά από τα ψεύτικα και μέσα από το παιχνίδισμα και το συνταίριασμα των λέξεων να τους αλλάζω θέση και να γίνονται όλα ξανά από την αρχή. Γράφω για να να ξεθυμώνω με τον κόσμο που ζω και για να θυμώνω περισσότερο με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου και δεν πολυκαταλαβαίνω. Και για να μπορώ κάθε βράδυ να ονειρεύομαι πως αυτός ο κόσμος ίσως γίνει κάποτε λίγο καλύτερος.

1 σχόλιο

  1. Μάρθα Δήμου

    Πολύ στοχαστικό το ποίημά σου. Θίγει ακριβώς αυτό που μας λείπει: το ουσιαστικό βίωμα των Χριστουγέννων!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Εγγραφείτε στο newsletter

Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου

Ακολουθήστε μας στο Twitter

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!