Τον μεθάω τον χειμώνα

Με κρασί ροζέ τον τραγουδάω

Οι στίχοι κρυφοί

Η μελωδία από εσένα

Μεθάω και πετάω

Ανοίγω τα φτερά στον γαλανό ουρανό

Δεν πονάω

Το δάκρυ κρασί

Ροζέ για αρχή

Κόκκινο στο φτερό και μεθάω

Εσένα σε μεθάω με λευκό

Λυτρώνομαι...τραγουδάω

Οι στίχοι κρυφοί

Φυλαχτά αλλοτινά

Στην καρδιά αγκυλωμένοι

της ψυχής ξεχασμένοι

Είμαι εδώ τώρα

Μεθάω, μεθάς, σε μεθάω

Μεθάμε σε χειμώνα ζεστό

Ροζέ, κόκκινο, λευκό κρασί

Γουλιά και μεθάμε τα δάκρυα

Μεθάω στη δική σου μουσική

Πονέσαμε; Πόνεσες; Πονάμε;

Εγώ δεν πονάω

Και είμαι εδώ τώρα

Μεθάω και σε μεθάω

Και αύριο πάλι εδώ θα είμαι

Πάλι εγώ μα με άλλο πρόσωπο

Να σε μεθύσω να σε θαμπώσω

Να ξεχάσεις

Μη με ξεχάσεις!

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!