Ρυτίδες

28.02.2017

 

Κάθε μέρα

Συνδιαλέγονται μαζί μου

Μπήκαν για πάντα στη ζωή μου

Ανηλεώς ταράζουν τα πρωινά μου

Χαράζουνε αυλάκια

Χτυπούνε καμπανάκια

Βαραίνουνε το νου και την καρδιά

Με θύμησες για λάθη μου πολλά

Κυρίως όμως είναι αφορμή

Να πιάσω τη ζωή από την αρχή

Τολμώντας όσα απέφευγα παλιά

Ανήκω στης ατολμίας τη γενιά!

Παράξενη μου φαίνεται ακόμη η θωριά

Αυτών που τόσο άδικα

Προσδίδουν γοητεία

Μονάχα στων ανδρών τη συνομοταξία.

Αμείλικτες συντρόφισσες

Και τρυφερές συνάμα

Ρυτίδες τ’ όνομά τους!

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Παραλήρημα

Παραλήρημα

Πρωινού πάλεμα, αίσθησης ανταρσία, φλόγας αλύχτημα, φίλημα τελευταίο, τις γροθιές μου σφίγγω να μην προφέρω, να μην γράψω το κοινότοπο ρήμα˙ τα σκιρτήματα σκιαγραφώ, διαφεύγει το παραλήρημά τους. Να σε γδύσω, πιότερο να σε ζήσω, στα ανοιχτά χέρια σου να τρέξω. Στο...

Η μνήμη της ποίησης

Η μνήμη της ποίησης

Η άγνοια γιγαντώνει το άγνωστο. Τα κύματα που σου γνέφουν, το άγνωστο που καραδοκεί. Το σκοτάδι ανασταίνει τους ξεχασμένους. Καθώς σε αφήνουν όλα, απομεινάρια μιας ζωής σε καλούν. Οι μνήμες του παρελθόντος άφωνες σε συνοδεύουν. Αυτό που έφυγε  δεν έχει λησμονηθεί....

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Εγκαίνια του καλοκαιριού

Τα τζάμια του παραθύρου ένα χέρι καθαρίζει, λες καθαρίζει τον ουρανό, τα σύννεφα του χειμώνα.   Το ημερολόγιο κρέμεται στον τοίχο.  Η μαθήτρια σε ένα τετραγωνάκι εκεί γράφει: «μέρα με ήλιο!».   Φυσάει αέρας δροσερός και ο ανεμοδείχτης τιμόνι που στριφογυρνάει στης...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    Άννα γλυκό το παράπονό σου!! Οι ρυτίδες σκιτσάρουν το πρόσωπό μας, θυμίζοντας το χθες γεμάτο εμπειρίες… 🙂

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου