Ρόδο άλικο του έρωτα

6.10.2017

Μόλις ξύπνησες!

Κι είσαι μια θύελλα που υφαρπάζει όλες τις λυρικές δυνατότητες.

Μπροστά απ’ το παράθυρο που κοιτάς του ουρανού τη λιακάδα

και το σπίρτο του βλέμματός σου είναι οξύτονο και ανάβει.

 

Πού κρύφτηκε η διαλεκτική του βραδιού, οι άτονες σκιές που έγιναν

συντροφιές μπροστά στα πληκτρολόγια

και όταν βυθίστηκες στον ύπνο από το όνειρο σε έφτασε η φωνή

της μοναξιάς σου και έγινε

ρόδο άλικο του έρωτα;

 

Τώρα στην πρωινή δροσιά ανάμεσα από του μπαλκονιού τις σιδερόβεργες

είσαι μια ωκεάνια χαρά που συμμερίζονται όσοι από φιλί καταλαβαίνουν

είσαι η όμορφη παλίρροια που φτάνει ως το χωριό των ψαράδων

που κοιτούν προς το πέλαγος και στον άγγελο πάντα πιστεύουν...

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Αποκοιμήθηκε η ανατολή

Οι μέρες φεύγουν άβουλες, νωθρές κυλούν οι νύκτες  με ορχήστρα μοιάζει η ζωή που έχασε τον τόνο δίχως σκουριά σταμάτησαν το μέτρημα οι δείκτες στάθηκαν σαν να ‘ναι φιλί, μηδένισαν το χρόνο...     Αποκοιμήθηκε η ανατολή, αλάργεψε η δύση  σταμάτησε και η ψυχή δάκρυα να...

Πλάνη

Πλάνη

Ταξιδιώτη αέναε στο γνέψιμό μου αποκρίθηκες. Στης λήθης τ’ ακρογιάλι ξεκουράσου. Βότσαλα μικρά οι αναμνήσεις λαχταρούν την αλμύρα, στη σάρκα τους λουσμένη. Να γευτούν στα χείλη τον αφρό της ελπίδας και να μεθύσουν απ’ τα τσαλακωμένα βήματά σου. Η σιωπή σκεπάζει τη...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου