ΣΕΙΡΙΟΣ

7.06.2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

(Από την ποιητική του συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ, Αθήνα 2006»)

 

   Τήν εἴδαμε νά ξετυλίγει τήν ἀνέμη τοῦ χρόνου

κατάστηθα στόν ἄνεμο καί τούς χαγάνους. Εἴδαμε

τό ράμφος τῆς μέρας ν’ ἀγγίζει τόν ἥλιο της δεμένον

στό σιδερένιο παλούκι ἑνός βράχου. Κι ἕνας ἀητός

νά ζευγαρώνει τίς πλευρές της.  Ἐκεῖ ἀρμάτωνε.

   Ἐνῶ σαράντα πῆχες ψηλότερα ὁ κάθε θεός της

στήνει κουβέντα μέ τά μικρά παιδιά καί τά γεράνια

κάποτε κάποτε οἱ ἄντρες δακρύζουν. Θά νόμιζες τότε

πώς ρίχνουν κριθάρια φωτιᾶς ἤ πεντόβολα ἀπάνου

στῆς παναγιᾶς τό ζατρίκιο.

   Καιρός τά παίρνει καιρός τά φέρνει τά

θαλασσινά μαντήλια της καί τά νυχτέρια τοῦ βοριᾶ.

Καιρός φουσκώνει τά σουραύλια τῶν χρωμάτων καί τῶν

κοριτσιῶν τά πουκάμισα. Πού ταξιδεύουν στά μάτια

τους νηοπομπές τά πουλιά καί τά λουλούδια.

   Στά κατώμερα μᾶς πικραίνουν τά φύλλα τῆς ἐλιᾶς

ἐνῶ ψηλά ἀνασαίνουν οἱ πεῦκοι γνεφάκια. Στό δέρμα της

χλοΐζει μιά σύναξη ὀδύνης. Κι ὅλο ἀνηφορίζουν

στά τρίκορφα οὐλαμοί – οὐλαμοί τά κυπαρίσσια.

   Σάν πυρώνουν οἱ ὧρες προσφέρει ἱλαστήριες

σπονδές στήν εὐδία. Ζαλώνεται στόν ὦμο τόν ἔφηβον Ἰ-

ούλιο καί καθώς ὁ Αἰνείας καθιδρύει τίς νέες σοδειές.

Ἄσπρα ἄλογα ἁλωνίζουν τούς κάμπους πέρα ὡς πέρα

χρυσούς καί τόν Λόγο.

   Ὧρες ὧρες ἕνας πυρετός ἀνεβαίνει στίς φλέ-

βες της καθώς ὁ καιρός μέσ’ στά κλήματα. Πού νά

φαίνεται πώς χορεύει ἕνας θίασος ρέμπελου ἴσια

στήν ἄκρη τοῦ γκρεμοῦ.

   Τρεκλίζουν μέ κόκκινες φτέρνες καί μέ περι-

χυμένη στήν ὄψη τήν ἔξαψη που σήκωσε ἡ ἀκοή

τους στυλωμένη στά μάκρη. Ὅταν ἡ σιωπή βα-

ταρίζει ἀνεξήγητα θέσφατα καί λύτρα ζητεῖ ἡ

ἀλήθεια.

   Μέ τά χρόνια ὀρφανεύει καί κρεμιέται

στά ὕδατα. Τότε ζητεῖ νά πιαστεῖ στά τυφλά ἀπό κά-

που, ὅπως πιάνεται ἀπό τήν ἀπάτη τοῦ νεροῦ ὁ καμη-

λιέρης στήν ἔρημο. Καί λογιάζει πώς ξεχωρίζει μα-

κρυά τό σπαθί τοῦ Μεγαλέξαντρου μπηγμένο στή

θήκη τῆς Ἐρυθρᾶς θάλασσας.

   Τήν εἴδαμε ν’ ἀνεβαίνει σάν μεγάλο ἀστέρι

ἀπάνου στά νερά καί τά χαλάσματα. Τήν ὥρα πού

ξεφάντωνε ἡ Γοργόνα γιά νά σπαράξει τή λήθη

τοῦ βυθοῦ. Καί ἡ Γλαῦκα πολεμοῦσε τήν νύχτα ση-

μαίνοντας μία – μία τίς ὧρες ἀπό τό κάστρο τῆς Ἀ-

στροπαλιᾶς καί τήν καμπάνα τῆς Παντάνασσας.

Το ποίημα ΣΕΙΡΙΟΣ από την ποιητική του Συλλογή «ΟΙ ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ" του καθηγητή Δημήτρη Λιαντίνη δημοσιεύεται στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net κατόπιν αδείας της συζύγου του και καθηγήτριας φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικολίτσας Γεωργοπούλου - Λιαντίνη, η οποία είναι κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων. Περισσότερα για τον Δημήτρη Λιαντίνη μπορείτε να βρείτε στην επίσημη ιστοσελίδα liantinis.gr.

Ακολουθήστε μας

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Ο κοσμικός ταξιδιώτης

Στο στέρφο αμπέλι φύσηξε κρύος ο βοριάς, την ώρα του φωτός της τελευταίας αχτίδας. Ματιά υγρή, από ταξίδι, θαρρώ, πως έρχεται μακρύ,  ξανθή˙ στο χρώμα της σταφίδας.   Ο ξένος ψάχνει για μια γη, στάση να κάνει… λίγη θαλπωρή…  Της ιστορίας το κουβάρι του σα...

Monty

Monty

Εγώ που σ' αγαπώ σου υπόσχομαι να τρέξω αν τύχει και προσέξω πως έχεις πληγωθεί Κι η γη κι ο ουρανός δεν θα 'χουν σημασία θα ‘ναι χωρίς αξία μάρτυς μου ο Θεός   Εγώ που σ' αγαπώ αν χρειαστεί θα διώξω του ουρανού το τόξο το φως θα παραβγώ Σε μια σταλαγματιά θα...

Πέρνα με

Πέρνα με

Πέρνα με. Μη με κοιτάς στη διαδρομή  και μην χρεώσεις τη βροχή στον ουρανό. Το ξέρουμε και οι δυο πως και την πιο μικρή ψιχάλα  την έφεραν τα μάτια μας όταν συνειδητά αλλάξαμε πορείες.   Πέρνα με, μα μην προπορευτείς. Θυμήθηκα τα χρόνια μας. Νέα ανάσα. Ξημέρωμα...

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η Λήθη του Είναι και του Φαίνεσθαι

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μείζονος ενδιαφέροντος

Μείζονος ενδιαφέροντος

Τι μας ενδιαφέρει πια; Ποια διαθεματικότητα, ποιο ενδιαφέρον είναι αρκετό, είναι πειστικό ή εξελίσσεται και κάνει γοργά βήματα;   Μας ενδιαφέρει πια η φύση του προβλήματος. Δε μας ενδιαφέρει η ρίζα, δεν την βλέπουμε, μας δυσκολεύει. Έτσι θα παραμείνουμε στη φύση....

Στου Αχέροντα την λίμνη

Στου Αχέροντα την λίμνη

Οι μορφές που περνάνε δεν γυρνούν Κάποιες στέκουν παράμερα και περιμένουν Είτε να περάσουν είτε να χαθούν Όμως κάποιες μορφές αόρατες ή ορατές Στέκονται Στέκονται εκεί, δίπλα στην ψυχή μας Στέκονται εκεί που δεν παρατηρείς Περνάνε και αυτές  Σαν πικρό μυστικό που δεν...

Η ασκήμια της

Η ασκήμια της

Θαρρώ πως θαυμάζω τη ουδετερότητα της. Η κοινή, αδιάφορη ουδετερότητα της  που τα Σάββατα κλωνοποιείται σε παζάρια μονολόγων να κρύψει την ασχήμια της.   Μα θαρρώ πως θαυμάζω και την ασχήμια της. Γιατί κρατώντας την στα δάχτυλά η ασχήμια της δεν υπήρξε ποτέ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου