ΣΙΓΜΑ (√ άλφα)

30.10.2017

Κουλουριασμένο μου μικρό (σ)... Τι αξία τάχα να προσθέσω εγώ στο -ο- σου. Του μηδενός ή του απείρου; Να σου χορέψω στη γραμμή να μου ανασάνεις σύμπαν ή να σου δείξω το κενό εντός σου;
Κι αυτή η άκρη που απλώνεται μ’ ελπίδα, λίγο ουρανό παρακαλά ή είν’ απάγγειο; Των σιωπών που κουβαλάν τα “αχ” σου και του βαθιού του σκοταδιού που με στοιχειώνει;
Σώμα, θυμήσου...” Πόσο αγαπήθηκες... Κάτω απ’ το μωβ το σέλας και το πράσινο. Μέσα σε δάση και στη χάση της σελήνης.
Σάρκα που γράφτηκαν τόσοι έρωτες... Πώς έτσι άφησες να σβήσει η σαγήνη; Τόσο ασήμι και ξοδεύτηκε στη σύνεση; Σκισμένες πια, οι ίδιες σελίδες της ζωής μας.
Σ’ ακολουθώ μοιραία μα σε πολεμώ. Γερμένο πλάγια το κεφάλαιο σου (Σ), μην είναι Μ(η); Ασφυκτικό... Πού να χτυπήσω; Να ‘ναι βαθιά η τσεκουριά, να διαφύγω; Σκάβοντας πάλι και ξανά, μ’ ουλές και μ’ αίματα.
Στάσου κι αφήσου να σε παίξει τ’ αεράκι. Να σηκωθείς ξανά, μεγάλο. Να ‘χει το… Σσσςς... σου ένα κύρος. Να μας το κλείνει με φιλιά το στόμα. Κι όχι η λύπη...
Φίδι μη γίνεις (ς) με τους συριγμούς σου επικίνδυνο. Το μαγικό σου 6 έχει αντίδοτο. Ξέρω κι ελόγου μου από “σώπα”, μη θαρρείς... Και τροχισμένο το δρεπάνι των Σειρήνων.
“Συνάντησέ με...” λες μα... θέλω; Δεν θέλω; Σ’ αγαπώ; Σκέτη απάτη. Σκότωμα... Παραφωνία ο στίχος.
Στρώσε μου λίγα σύννεφα να πέσω. Θα ‘σαι και Συ για συμπαράσταση; Αυτή η σήψη με τρομάζει... Σκουλήκια, στάχτη και σκουριές ολούθε.
Ψιτ, σκηνοθέτη μου; Την έχω παίξει τη σκηνή, το αρχαίο δράμα... Άσε με να χαρείς με τα... “σωστά” σου. Κάν’ τα εσύ κι εγώ τραβάω για... “λάθη”. Τι να σου πω; Είναι πιο ανθρώπινα. Καταλαβαίνεις; Δε με συμφέρει το συμφέρον Σας.
Στυφό κι απαίσιο στο ωραίο συμπόσιο. Ρώτα και τους Σαμίους με το νέκταρ. Συμβιβασμός ή αγχόνη;
Σκυμμένη κάθιδρη στην άβυσσο χαμογελώ. Στέμμα μου η σχάση. Κι αυτό το τρένο ασάλευτο μες το σταθμό... Πού παν λοιπόν συνέχεια οι ράγες;
Τι ‘πες; Κέρασμα ή Σωτηρία; Μπα, δε θα πάρω. Σίγουρα. Μ’ άλλα σφηνάκια σου μεθώ. Συνειδητό, κοιμήσου!

ΣΙΓΜΑ ( √ άλφα), απ’ τη σειρά: “Αλφαβητάρι των Παθών”

_

γράφει η Αικατερίνη Τεμπέλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Απόκρυφη ποιότητα

Απόκρυφη ποιότητα

Ανέβηκε τα σκαλιά της πολυκατοικίας δυο δυο και έφτασε μπροστά στο κλειστό διαμέρισμα. Κοντοστάθηκε και πήρε μερικές βαθιές ανάσες. Το στομάχι του ήταν σφιγμένο, οι παλάμες του κάθιδρες. Άραγε θα επαληθεύονταν με την ανακάλυψη κάποιου ακλόνητου τεκμηρίου, οι υπόνοιες...

Σαπουνόφουσκες

Σαπουνόφουσκες

ΣΑΠΟΥΝΟΦΟΥΣΚΕΣ επώδυνος αποχωρισμός στον πεζόδρομο Έζησα τα πέντε πρώτα χρόνια της ζωής μου στον πεζόδρομο, στον οποίο βρισκόταν το προποτζίδικο του παππού και της γιαγιάς μου. Από πάνω ήταν το σπίτι μας.  Ήταν ένας ήσυχος πεζόδρομος μέσα στη μεγαλούπολη. Αν κάποιος...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Το αμφιθέατρο είναι τεράστιο. Ανεβαίνω τα σκαλιά προσπαθώντας να επιλέξω που θέλω να καθίσω σήμερα. Διαλέγω ένα από αυτά στην tρίτη σειρά από το τέλος. Όσο πιο ψηλά τόσο πιο μακριά από τα μάτια του καθηγητή. Εισαγωγή στη μυθολογία στις 8...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Άλλη μια φορά που θα στο πω… πως η γραφή σου με μάγεψε. Εξαιρετικό κείμενο, με μαθηματική ποίηση…

    Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Ένα ακόμη Ευχαριστώ θα σου γράψω κι εγώ, κι ας μη φτάνει για να δείξει όλο το φάσμα των συναισθημάτων μου. Αλλά… το υπογράφω μ’ όλο μου το μωβ κι έτσι κάτι θα καταλάβεις. 🙂

      Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Τι ποίηση αλήθεια! Με γοήτεψε και τη χάρηκα, τόσο που μόνο με ποίηση μπορεί να συμβεί!

    Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Σας Ευχαριστώ ολόψυχα κύριε Παλιεράκη κι εσάς για το τόσο τιμητικό σχόλιό σας. Να είστε καλά.

      Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Εγώ τι να γράψω άραγε τώρα; Μεγάλη χαρά μου δίνουν τα λόγια σας. Να είστε καλά. Σας Ευχαριστώ πολύ.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου