Select Page

ΣΙΓΜΑ (√ άλφα)

ΣΙΓΜΑ (√ άλφα)

Κουλουριασμένο μου μικρό (σ)... Τι αξία τάχα να προσθέσω εγώ στο -ο- σου. Του μηδενός ή του απείρου; Να σου χορέψω στη γραμμή να μου ανασάνεις σύμπαν ή να σου δείξω το κενό εντός σου;
Κι αυτή η άκρη που απλώνεται μ’ ελπίδα, λίγο ουρανό παρακαλά ή είν’ απάγγειο; Των σιωπών που κουβαλάν τα “αχ” σου και του βαθιού του σκοταδιού που με στοιχειώνει;
Σώμα, θυμήσου...” Πόσο αγαπήθηκες... Κάτω απ’ το μωβ το σέλας και το πράσινο. Μέσα σε δάση και στη χάση της σελήνης.
Σάρκα που γράφτηκαν τόσοι έρωτες... Πώς έτσι άφησες να σβήσει η σαγήνη; Τόσο ασήμι και ξοδεύτηκε στη σύνεση; Σκισμένες πια, οι ίδιες σελίδες της ζωής μας.
Σ’ ακολουθώ μοιραία μα σε πολεμώ. Γερμένο πλάγια το κεφάλαιο σου (Σ), μην είναι Μ(η); Ασφυκτικό... Πού να χτυπήσω; Να ‘ναι βαθιά η τσεκουριά, να διαφύγω; Σκάβοντας πάλι και ξανά, μ’ ουλές και μ’ αίματα.
Στάσου κι αφήσου να σε παίξει τ’ αεράκι. Να σηκωθείς ξανά, μεγάλο. Να ‘χει το… Σσσςς... σου ένα κύρος. Να μας το κλείνει με φιλιά το στόμα. Κι όχι η λύπη...
Φίδι μη γίνεις (ς) με τους συριγμούς σου επικίνδυνο. Το μαγικό σου 6 έχει αντίδοτο. Ξέρω κι ελόγου μου από “σώπα”, μη θαρρείς... Και τροχισμένο το δρεπάνι των Σειρήνων.
“Συνάντησέ με...” λες μα... θέλω; Δεν θέλω; Σ’ αγαπώ; Σκέτη απάτη. Σκότωμα... Παραφωνία ο στίχος.
Στρώσε μου λίγα σύννεφα να πέσω. Θα ‘σαι και Συ για συμπαράσταση; Αυτή η σήψη με τρομάζει... Σκουλήκια, στάχτη και σκουριές ολούθε.
Ψιτ, σκηνοθέτη μου; Την έχω παίξει τη σκηνή, το αρχαίο δράμα... Άσε με να χαρείς με τα... “σωστά” σου. Κάν’ τα εσύ κι εγώ τραβάω για... “λάθη”. Τι να σου πω; Είναι πιο ανθρώπινα. Καταλαβαίνεις; Δε με συμφέρει το συμφέρον Σας.
Στυφό κι απαίσιο στο ωραίο συμπόσιο. Ρώτα και τους Σαμίους με το νέκταρ. Συμβιβασμός ή αγχόνη;
Σκυμμένη κάθιδρη στην άβυσσο χαμογελώ. Στέμμα μου η σχάση. Κι αυτό το τρένο ασάλευτο μες το σταθμό... Πού παν λοιπόν συνέχεια οι ράγες;
Τι ‘πες; Κέρασμα ή Σωτηρία; Μπα, δε θα πάρω. Σίγουρα. Μ’ άλλα σφηνάκια σου μεθώ. Συνειδητό, κοιμήσου!

ΣΙΓΜΑ ( √ άλφα), απ’ τη σειρά: “Αλφαβητάρι των Παθών”

_

γράφει η Αικατερίνη Τεμπέλη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξικό της ψυχής μου…

6 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Άλλη μια φορά που θα στο πω… πως η γραφή σου με μάγεψε. Εξαιρετικό κείμενο, με μαθηματική ποίηση…

    Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Ένα ακόμη Ευχαριστώ θα σου γράψω κι εγώ, κι ας μη φτάνει για να δείξει όλο το φάσμα των συναισθημάτων μου. Αλλά… το υπογράφω μ’ όλο μου το μωβ κι έτσι κάτι θα καταλάβεις. 🙂

      Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Τι ποίηση αλήθεια! Με γοήτεψε και τη χάρηκα, τόσο που μόνο με ποίηση μπορεί να συμβεί!

    Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Σας Ευχαριστώ ολόψυχα κύριε Παλιεράκη κι εσάς για το τόσο τιμητικό σχόλιό σας. Να είστε καλά.

      Απάντηση
    • aikaterinitempeli

      Εγώ τι να γράψω άραγε τώρα; Μεγάλη χαρά μου δίνουν τα λόγια σας. Να είστε καλά. Σας Ευχαριστώ πολύ.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Κερδίστε το!

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!